1فلسطينیها با اسرائيلیها وارد جنگ شدند و آنها را شكست دادند. اسرائیلیها فرار كردند و در دامنهٔ كوه جلبوع، تلفات زيادی به جای گذاشتند. (1تواريخ 10:1)2فلسطينیها شائول و پسران او يوناتان، ابيناداب و ملكيشوع را محاصره كردند و پسرانش را كشتند.3عرصه بر شائول تنگ شد و تيراندازان فلسطينی دورش را گرفته او را به سختی مجروح كردند.4پس شائول به محافظ خود گفت: «پيش از آنكه به دست اين كافران بيفتم و با رسوايی كشته شوم، تو با شمشيرت مرا بكش!» ولی آن مرد ترسيد اين كار را بكند. پس شائول شمشير خود را گرفت و خود را بر آن انداخت و مرد.5محافظ شائول چون او را مرده ديد، او نيز خود را روی شمشيرش انداخت و همراه شائول مرد.6بدين ترتيب، شائول و سه پسرش و محافظ وی و همهٔ افرادش در آن روز كشته شدند.7اسرائيلیهايی كه در آن سوس دره يزرعيل و شرق رود اردن بودند، وقتی شنيدند كه سربازانشان فرار كرده و شائول و پسرانش كشته شدهاند، شهرهای خود را ترک نموده گريختند. پس فلسطينیها آمدند و در آن شهرها ساكن شدند.8در فردای آن روز، چون فلسطينیها برای غارت كشتهشدگان رفتند، جنازهٔ شائول و سه پسرش را كه در كوه جلبوع افتاده بود يافتند.9آنها سر شائول را از تنش جدا كرده، اسلحهٔ او را باز كردند، سپس جارچيان به سراسر فلسطين فرستادند تا خبر كشته شدن شائول را به بتخانهها و مردم فلسطين برسانند.10اسلحهٔ شائول را در بتخانهٔ عشتاروت گذاشتند و جسدش را بر ديوار شهر بيتْشان آويختند.11وقتی ساكنان يابيشِ جلعاد، آنچه را كه فلسطينیها بر سر شائول آورده بودند شنيدند،12مردان دلاور خود را به بيتشان فرستادند. آنها تمام شب در راه بودند تا سرانجام به بيتْشان رسيدند و اجساد شائول و پسرانش را از ديوار پايين كشيده، به يابيش آوردند و آنها را در آنجا سوزاندند.13سپس استخوانهای ايشان را گرفته، زير درخت بلوطی كه در يابيش است دفن كردند و هفت روز روزه گرفتند.
1Im Gilboa-Gebirge kam es zwischen Israel und den Philistern zur Schlacht. Die Männer Israels mussten fliehen; viele wurden von den Feinden niedergemacht. (1تواريخ 10:1)2Die Philister verfolgten Saul und seine Söhne Jonatan, Abinadab und Malkischua. Die drei Söhne fanden dabei den Tod. (1سموئيل 14:49; 1سموئيل 28:19)3Um Saul entbrannte ein heftiger Kampf. Als die Bogenschützen ihn entdeckten und auf ihn anlegten, zitterte er vor Angst.4Er befahl seinem Waffenträger: »Zieh dein Schwert und töte mich! Sonst werden es diese Unbeschnittenen tun und ihren Spott mit mir treiben.« Aber der Waffenträger scheute sich und wollte es nicht tun. Da nahm Saul sein Schwert und stürzte sich hinein. (داوران 9:54; 1سموئيل 24:7)5Als der Waffenträger sah, dass Saul tot war, stürzte auch er sich in sein Schwert und folgte ihm in den Tod.6So starben Saul, seine drei Söhne, sein Waffenträger und alle seine Männer gemeinsam an diesem einen Tag.7Als die israelitischen Bewohner der Jesreel-Ebene und der angrenzenden Jordangegend erfuhren, dass das Heer Israels geschlagen und Saul mit seinen Söhnen gefallen war, verließen sie ihre Wohnorte und flohen. Die Philister rückten nach und nahmen die Städte in Besitz.8Am Tag nach der Schlacht plünderten die Philister die Gefallenen aus. Dabei fanden sie Saul und seine drei Söhne auf dem Gilboa-Gebirge.9Sie schlugen Saul den Kopf ab und zogen ihm seine Rüstung aus. Kopf und Rüstung ließen sie durch Boten in ihrem ganzen Gebiet herumzeigen. So verkündeten sie ihren Götzen und ihrem Volk die Siegesnachricht. (1سموئيل 17:54)10Dann legten sie die Rüstung in den Tempel der Astarte; den Leichnam Sauls hängten sie an der Stadtmauer von Bet-Schean auf. (تثنيه 21:22)11Als die Bewohner von Jabesch in Gilead erfuhren, was die Philister mit Saul gemacht hatten, (1سموئيل 11:1)12brachen alle kriegstüchtigen Männer auf und gingen im Schutz der Nacht nach Bet-Schean. Sie nahmen den Leichnam Sauls und auch die Leichen seiner Söhne von der Mauer, brachten sie nach Jabesch und verbrannten sie dort.13Die Gebeine begruben sie unter der Tamariske vor ihrer Stadt und fasteten zur Trauer eine ganze Woche lang. (2سموئيل 1:12)