1ای فرشتگان، خداوند را ستايش كنيد! شكوه و عظمت او را بستاييد!2خداوند را آنچنانكه سزاوار است بپرستيد! در لباس تقوی و تقدس او را سجده كنيد!3صدای خداوند از ورای درياها شنيده میشود؛ او همچون رعد میغرد! صدای او بر اقيانوسها طنينافكن است!4صدای خداوند پرقدرت و باشكوه است.5صدای خداوند درختان سرو را میشكند. آری درختان سرو لبنان را میشكند6و کوههای لبنان را میلرزاند و كوه حرمون را مانند گوساله به جست و خيز وا میدارد.7صدای خداوند رعد و برق ايجاد میكند،8دشتها را به لرزه در میآورند و صحرای قادش را تكان میدهد.9صدای خداوند درخت بلوط را میلرزاند و برگهای درختان جنگل را به زمين میريزد. در خانهٔ خداوند، همه جلال و عظمت او را میستايند.10خداوند بر آبهای عميق فرمان میراند و تا به ابد سلطنت مینمايد.11خداوند به قوم برگزيدهٔ خود قدرت میبخشد و صلح و سلامتی نصيب ايشان میكند.
1Ascribe to the LORD, O heavenly beings,[1] ascribe to the LORD glory and strength. (1تواريخ 16:28; 1تواريخ 16:29; مزامير 68:34; مزامير 96:7; مزامير 96:8)2Ascribe to the LORD the glory due his name; worship the LORD in the splendor of holiness.[2] (خروج 28:2; 1تواريخ 16:29; مزامير 110:3)3The voice of the LORD is over the waters; the God of glory thunders, the LORD, over many waters. (ايوب 37:4; ايوب 37:5; مزامير 18:11)4The voice of the LORD is powerful; the voice of the LORD is full of majesty. (مزامير 68:33)5The voice of the LORD breaks the cedars; the LORD breaks the cedars of Lebanon. (داوران 9:15; مزامير 104:16)6He makes Lebanon to skip like a calf, and Sirion like a young wild ox. (اعداد 23:22; تثنيه 3:9; مزامير 114:4; مزامير 114:6)7The voice of the LORD flashes forth flames of fire.8The voice of the LORD shakes the wilderness; the LORD shakes the wilderness of Kadesh. (اعداد 13:26)9The voice of the LORD makes the deer give birth[3] and strips the forests bare, and in his temple all cry, “Glory!” (ايوب 39:1)10The LORD sits enthroned over the flood; the LORD sits enthroned as king forever. (پيدايش 6:17; مزامير 10:16)11May the LORD give strength to his people! May the LORD bless[4] his people with peace! (مزامير 68:35; اشعيا 40:29; فيليپی 4:7)