پيدايش 35 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

يعقوب به بيتئيل برمیگردد

1 خدا به يعقوب فرمود: «حال برخيز و به بيتئيل برو. در آنجا ساكن شو و قربانگاهی بساز و آن خدايی را كه وقتی از دست برادرت عيسو میگريختی بر تو ظاهر شد، عبادت نما.» 2 آنگاه يعقوب به تمامی اهل خانهٔ خود دستور داد كه بُتهايی را كه با خود آورده بودند، دور بيندازند و غسل بگيرند و لباسهايشان را عوض كنند. 3 او به ايشان گفت: «به بيتئيل میرويم و من در آنجا برای خدايی كه به هنگام سختی، دعاهايم را اجابت فرمود و هر جا میرفتم با من بود، قربانگاهی خواهم ساخت.» 4 پس همگی، بُتهای خود و گوشوارههايی را كه در گوش داشتند به يعقوب دادند و او آنها را زير درخت بلوطی در شكيم دفن كرد. 5 سپس آنها بار ديگر كوچ كردند. و ترس خدا بر تمامی شهرهايی كه يعقوب از آنها عبور میكرد قرار گرفت تا به وی حمله نكنند. 6 سرانجام به لوز كه همان بيتئيل باشد، واقع در سرزمين كنعان رسيدند. 7 يعقوب در آنجا قربانگاهی بنا كرد و آن را قربانگاه«خدای بيتئيل» ناميد (چون هنگام فرار از دست عيسو، در بيتئيل بود كه خدا بر او ظاهر شد.) 8 چند روز پس از آن، دبوره دايهٔ پير ربكا مُرد و او را زير درخت بلوطی در درهٔ پايين بيتئيل به خاک سپردند. از آن پس، درخت مذكور را«بلوط گريه» ناميدند. 9 پس از آنكه يعقوب از بينالنهرين وارد بيتئيل شد، خدا بار ديگر بر وی ظاهر شد و او را بركت داد 10 و به او فرمود: «بعد از اين ديگر نام تو يعقوب خوانده نشود، بلكه نام تو اسرائيل^[1] خواهد بود. (پيدايش 25:26; پيدايش 32:28) 11 من هستم خدای قادر مطلق. بارور و زياد شو! قومهای زياد و پادشاهان بسيار از نسل تو پديد خواهند آمد. 12 سرزمينی را كه به ابراهيم و اسحاق دادم، به تو و به نسل تو نيز خواهم داد.» 13 سپس خدا از نزد او به آسمان صعود كرد. 14 پس از آن، يعقوب در همان جايی كه خدا بر او ظاهر شده بود، ستونی از سنگ بنا كرد و هديهٔ نوشيدنی برای خداوند بر آن ريخت و آن را با روغن زيتون تدهين كرد. 15 يعقوب آن محل را بيتئيل (يعنی«خانه خدا») ناميد، زيرا خدا در آنجا با وی سخن گفته بود.

مرگ راحيل و اسحاق

16 سپس او و خانوادهاش بيتئيل را ترک گفتند و به سوی افرات رهسپار شدند. اما هنوز به افرات نرسيده بودند كه دردِ زايمانِ راحيل شروع شد. 17 در حالی كه راحيل با سختی وضع حمل مینمود، قابلهاش گفت: «نترس، چون اين بار نيز پسر زاييدهای.» 18 ولی راحيل در حال مرگ بود. او در حين جان سپردن، پسرش را بن اونی (يعنی«پسر غم من») نام نهاد، ولی بعد پدرش او را بنيامين (يعنی«پسر دست راست من») ناميد. 19 پس راحيل وفات يافت و او را در نزديكی راه افرات كه بيتلحم هم ناميده میشد، دفن كردند. 20 يعقوب روی قبرش ستونی از سنگ بنا كرد كه تا به امروز باقی است. 21 آنگاه اسرائيل از آنجا كوچ كرد و در آن طرف برج عيدر خيمه زد. 22 در همینجا بود كه رئوبين با بلهه كنيز پدرش همبستر شد و اسرائيل از اين جريان آگاهی يافت. 23 يعقوب دوازده پسر داشت كه اسامی آنها از اين قرار است: پسران ليه: رئوبين (بزرگترين فرزند يعقوب)، شمعون، لاوی، يهودا، يساكار و زبولون. 24 پسران راحيل: يوسف و بنيامين. 25 پسران بلهه كنيز راحيل: دان و نفتالی. 26 جاد و اشير هم از زلفه، كنيز ليه بودند. همه پسران يعقوب در بينالنهرين متولد شدند. 27 سرانجام يعقوب نزد پدر خود اسحاق به قريهٔ اربع واقع در مِلک ممری آمد. (آن قريه را حبرون نيز میگويند و ابراهيم هم در آنجا زندگی كرده بود.) 28-29 اسحاق در سن صد و هشتاد سالگی در كمال پيری وفات يافت و به اجداد خويش پيوست و پسرانش عيسو و يعقوب او را دفن كردند.

Верен

از Veren

1 След това Бог каза на Яков: Стани, иди във Ветил^[1] и живей там. И там издигни олтар на Бога, който ти се яви, когато бягаше от лицето на брат си Исав. 2 Тогава Яков каза на дома си и на всички, които бяха с него: Изхвърлете чуждите богове, които са между вас, очистете се и сменете дрехите си, 3 и да станем да отидем във Ветил, и там ще издигна олтар на Бога, който ме послуша в деня на бедствието ми и беше с мен в пътя, по който ходих. 4 И така, те дадоха на Яков всичките чужди богове, които бяха в ръцете им, и обиците, които бяха на ушите им^[2], и Яков ги скри под дъба, който беше при Сихем. 5 След това тръгнаха. И страх Божи беше върху градовете, които бяха наоколо им, така че не преследваха синовете на Яков. 6 И така, Яков дойде в Луз, в ханаанската земя, който е Ветил, той и целият народ, който беше с него. 7 И там издигна олтар^[3] и нарече мястото Ел-Ветил^[4], защото там му се яви Бог, когато бягаше от лицето на брат си. 8 И Девора, бавачката на Ревека, умря и я погребаха под дъба, по-долу от Ветил, затова се нарече Дъб на плача. 9 И Бог пак се яви на Яков след завръщането му от Падан-Арам и го благослови. 10 И Бог му каза: Името ти е Яков, но няма вече да се наричаш Яков, а името ти ще бъде Израил. И го нарече Израил. 11 И Бог му каза: Аз съм Бог, Всемогъщият. Бъди плодовит и се умножавай; народ, даже множество народи ще произлязат от теб и царе ще излязат от семенниците ти; 12 и земята, която дадох на Авраам и Исаак, ще я дам на теб и на потомството ти след теб ще дам земята. 13 Тогава Бог се възнесе от него, от мястото, където говори с него. 14 И Яков издигна стълб на мястото, където говори с него, каменен стълб, и принесе възлияние на него и го поля с масло. 15 И Яков нарече мястото, където Бог говори с него, Ветилст. 1-7;. 16 След това тръгнаха от Ветил, а като стигнаха близо до Ефрат, Рахил роди и много се мъчеше при раждането си. 17 А като се мъчеше да роди, акушерката ѝ каза: Не се бой, защото и той ти е син. 18 А като предаваше душа – защото умря – Рахил го нарече Венони^[5], а баща му го нарече Вениамин^[6]. 19 Така Рахил умря и я погребаха край пътя за Ефрат, който е Витлеем. 20 И Яков издигна стълб над гроба ѝ. Той е стълб на гроба на Рахил и до днес. 21 След това Израил тръгна и разпъна шатрата си отвъд Мигдал-Едер. 22 И когато Израил живееше в онази земя, Рувим отиде и лежа с Вала, наложницата на баща си. И Израил научи за това. А синовете на Яков бяха дванадесет: 23 Синовете на Лия: Рувим, първородният на Яков, и Симеон, Леви, Юда, Исахар и Завулон. 24 Синовете на Рахил: Йосиф и Вениамин. 25 Синовете на Вала, слугинята на Рахил: Дан и Нефталим. 26 Синовете на Зелфа, слугинята на Лия: Гад и Асир. Тези са синовете на Яков, които му се родиха в Падан-Арам. 27 После Яков дойде при баща си Исаак в Мамврий, в Кириат-Арва, който е Хеврон, където Авраам и Исаак бяха живели като чужденци. 28 И дните на Исаак станаха сто и осемдесет години. 29 И Исаак издъхна, умря стар и сит от дни и се прибра при народа си. И синовете му Исав и Яков го погребаха.