مزامير 90 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

دعای موسی، مرد خدا

1 ای خداوند، تو هميشه پناهگاه ما بودهای. 2 قبل از آنكه دنيا را بيافرينی و كوهها را بوجود آوری، تو بودهای. تو را ابتدا و انتهايی نيست. 3 انسان را به خاک برمیگردانی و میگويی: «ای خاكيان، به خاک تبديل شويد!» 4 هزار سال در نظر تو چون يک روز، بلكه چون يک ساعت است. 5-6 تو انسان را چون سيلاب از جای بر میكنی و میبری. زندگی او خوابی بيش نيست. او مانند گياهی است كه صبح میرويد و میشكفد ولی عصر پژمرده و خشک میشود. 7 بر اثر غضب تو ما رو به نابودی میرويم و خشم تو ما را پريشان و بیقرار ساخته است. 8 گناهان ما را در برابر چشمان خود گذاشتهای و هيچ خطای ما از ديد تو پنهان نيست. 9 روزهای زندگی ما بر اثر خشم تو كوتاه شده است و عمر خود را مثل يک خواب میگذرانيم. 10 عمر ما هفتاد سال است و اگر قوی باشيم، شايد به هشتاد سال برسد. ولی در طول اين مدت چيزی جز درد و رنج نصيب ما نمیشود. هر آن ممكن است عمرمان بسرايد و به عالم ديگر پرواز كنيم. 11 خداوندا، كيست كه بداند شدت خشم تو چقدر است؟ كدام يک از ما چنانكه بايد و شايد از تو میترسد؟ 12 به ما ياد بده كه بدانيم عمر ما چه زودگذر است تا در اين عمر كوتاه با خردمندی زندگی كنيم. 13 ای خداوند، تا به كی بر ما خشمگين خواهی بود. از خشم خود برگرد و بر بندگان خود رحم كن. 14 صبحگاهان ما را از رحمت خود بهرهمند گردان تا در تمام عمر خود شادمان باشيم. 15 به اندازهٔ سالهايی كه ما را ذليل و خوار ساختهای، ما را شاد و سرافراز گردان. 16 بگذار ما بندگانت بار ديگر اعمال شگفتانگيز تو را مشاهده كنيم. عظمت خود را بر فرزندانمان نمايان ساز. 17 خداوندا، ما را مورد لطف خود قرار بده و در تمام كارهايمان ما را بركت عطا فرما، بلی، در تمام كارهايمان ما را بركت عطا فرما!

Верен

از Veren

1 Молитва на Божия човек Мойсей. Господи, Ти си ни бил прибежище във всички поколения. 2 Преди да се родят планините и да си създал земята и света, от вечността до вечността Ти си Бог. 3 Връщаш човека в пръстта и казваш: Върнете се, човешки синове! 4 Защото хиляда години в Твоите очи са като вчерашния ден, който премина, или като нощна стража. 5 Завличаш ги като порой, те са като сън, сутрин са като трева, която никне. 6 Сутрин цъфти и пониква, вечер се окосява и изсъхва, 7 защото изчезваме от Твоя гняв и ужасени сме от яростта Ти. 8 Поставил си безчестията ни пред Себе Си, тайните ни грехове – в светлината на лицето Си. 9 Защото всичките ни дни отминават в гнева Ти, прекарваме годините си като въздишка. 10 Дните на живота ни са седемдесет години или ако има сила – осемдесет години; но гордостта им е труд и мъка, защото бързо преминават и ние отлитаме. 11 Кой знае силата на гнева Ти и яростта Ти, според страха от Теб? 12 Научи ни така да броим дните си, че да придобием мъдро сърце. 13 Върни се, ГОСПОДИ! Докога? Смили се над слугите Си! 14 Насити ни рано с милостта Си, за да ликуваме и да се радваме през всичките си дни. 15 Развесели ни според дните, в които си ни наскърбявал, и годините, в които сме видели зло. 16 Нека се изяви делото Ти на слугите Ти и величието Ти – на синовете им. 17 И нека бъде върху нас благоволението на Господа, нашия Бог, и утвърждавай над нас делото на ръцете ни! Да, утвърждавай делото на нашите ръце!