1خدای اسرائيل را كه قوت ماست با سرودهای شاد ستايش كنيد!2با دف و بربط دلنواز و رباب سرود بخوانيد.3شيپورها را در روز عيد به صدا درآوريد در اول ماه و در ماه تمام.4زيرا اين در اسرائيل رسم است و حكمی است از جانب خدای يعقوب.5خداوند اين عيد را به هنگام بيرون آمدن بنیاسرائيل از مصر، مملكتی كه زبانش برای ما بيگانه بود، برای آنها تعيين كرد. خداوند میفرمايد:6«بار سنگين بردگی را از دوش تو برداشتم. دستهايت را از حمل سبدها رها ساختم.7وقتی در زحمت بودی دعا كردی و من تو را رهانيدم. از ميان رعد و برق به تو پاسخ دادم و در كنار چشمههای ”مريبه“ ايمان تو را آزمايش كردم.8ای قوم خاص من بشنو، به تو اخطار میكنم! ای اسرائيل، به من گوش بده!9هرگز نبايد خدای ديگری را پرستش نمايی.10من كه تو را از بردگی در مصر رهانيدم، خدای تو هستم. دهان خود را باز كن و من آن را از بركات خود پر خواهم ساخت.11«اما بنیاسرائيل سخن مرا نشنيدند و مرا اطاعت نكردند.12پس من هم ايشان را رها كردم تا به راه خود روند و مطابق ميل خود زندگی كنند.13اما ای كاش به من گوش میدادند و مطابق دستورات من زندگی میكردند.14آنگاه بیدرنگ دشمنانشان را شكست میدادم و همهٔ مخالفانشان را مغلوب میساختم؛15كسانی كه از من نفرت داشتند در حضور من به خاک میافتادند و گرفتار عذاب جاودانی میشدند؛16و من اسرائيل را با بهترين گندم و عسل میپروراندم.»
مزامير 81
Верен
از Veren1За първия певец. По Гитит. Псалм на Асаф. Пейте радостно на Бога, нашата сила, извикайте радостно към Бога на Яков!2Запейте песен и ударете тимпанчето, благозвучната арфа заедно с лирата!3Затръбете с тръбата при новолуние, при пълнолуние, в деня на нашия празник.4Защото това е наредба за Израил, закон на Бога на Яков.5Той го постанови като свидетелство в Йосиф, когато излезе против египетската земя, където чух език, който не познавах.6Облекчих рамото му от товара, ръцете му се освободиха от коша.7Ти извика в скръбта си, и Аз те избавих, отговорих ти с тайнствения глас на гърма, изпитах те при водите на Мерива. (Села.)8Слушайте, народе Мой, и ще засвидетелствам против вас! Израилю, ако Ме послушаш,9да няма сред теб чужд бог, да не се покланяш на някой чужд бог –10Аз съм ГОСПОД, твоят Бог, който те изведе от египетската земяст. 6; – отвори широко устата си, и ще я напълня.11Но народът Ми не послуша гласа Ми, Израил не Ме искаше.12Затова ги предадох на упорството на сърцето им, ходиха по своите си намерения.13О, да беше Ме послушал народът Ми, да беше ходил Израил в пътищата Ми!14Скоро бих покорил враговете им и бих обърнал ръката Си срещу противниците им.15Онези, които мразят ГОСПОДА, биха се престрували на покорни пред Него, а тяхното[1] време би траело до века.16С най-тлъстата пшеница бих ги хранил и с мед от скалата бих те наситил.