1هنگامی كه خداوند ما را از اسارت به اورشليم باز آورد، فكر كرديم كه خواب میبينيم!2سپس دهان ما از خنده پر شد و سرود شادی سر داديم! آنگاه قومهای ديگر دربارهٔ ما گفتند: «خداوند برای بنیاسرائيل كارهای شگفتانگيز كرده است!»3آری خداوندا، تو برای ما كارهای شگفتانگيز كردهای و ما را آزاد ساختهای!4ای خداوند، آنچه را از دست دادهايم به ما بازگردان؛ چنانكه باران، آب را به زمين خشک باز میگرداند.5بگذار آنانی كه با اشک میكارند، با شادی درو كنند!6كسانی كه با اميد و انتظار بيرون رفته بذر میافشانند، با شادی محصول خود را باز خواهند آورد.
مزامير 126
Верен
از Veren1Песен на изкачванията. Когато ГОСПОД връщаше сионските пленници, ние бяхме като сънуващи.2Тогава устата ни се изпълни със смях и езикът ни – с ликуване. Тогава се говореше между народите: ГОСПОД извърши велики неща за тези!3ГОСПОД извърши велики неща за нас! Зарадвахме се.4Върни пленниците ни, ГОСПОДИ, като потоците в южните страни.5Онези, които сеят със сълзи, ще жънат с ликуване.6Който излиза с плач и носи семе за сеене, непременно ще се върне с ликуване и ще носи снопите си.