مزامير 116 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

پرستش خداوند برای رهايی از مرگ

1-2 خداوند را دوست میدارم زيرا ناله و فرياد مرا میشنود و به درخواست من گوش میدهد، پس تا آخر عمر، نزد او دعا خواهم كرد. 3 خطر مرگ بر من سايه افكنده بود و مايوس و غمگين بودم، 4 سپس نام خداوند را خواندم و فرياد زدم: «آه ای خداوند، مرا نجات بده!» 5 او چه خوب و مهربان است! آری، خدای ما رحيم است. 6 خداوند افراد سادهدل و فروتن را حفظ میكند. من با خطر روبرو بودم، ولی او مرا نجات داد. 7 ای جان من، آسوده باش، زيرا خداوند در حق من خوبی كرده است! 8 او مرا از مرگ نجات داد و اشكهايم را پاک كرد و نگذاشت پايم بلغزد، 9 تا بتوانم در اين دنيا در حضور خداوند زيست كنم. 10-11 در شدت پريشانی خود گفتم: «آنها دروغ میگويند، من هرگز از اين وضع خود نجات پيدا نخواهم كرد.» با اين حال ايمان خود را از دست ندادم. 12 اما اينک در برابر همهٔ خوبیهایی كه خداوند برای من كرده است، چه میتوانم به او بدهم؟ 13 هديهٔ نوشيدنی به حضور خداوند خواهم آورد تا از او تشكر نمايم كه مرا نجات داده است. 14 در حضور قوم او نذرهای خود را به خداوند ادا خواهم كرد. 15 جانهای مقدسان خداوند نزد او عزيزند، پس او نخواهد گذاشت آنها از بين بروند. 16 ای خداوند، من بندهٔ تو و پسر كنيز تو هستم. تو مرا از چنگ مرگ رها ساختی. 17 قربانی شكرگزاری را به حضورت تقديم میكنم و نام تو را گرامی میدارم. 18-19 در حضور تمام مردم اسرائيل و در خانهٔ تو كه در اورشليم است، نذرهای خود را ادا خواهم نمود. خداوند را سپاس باد!