مزامير 105 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

خداوند و قوم او

1 خداوند را به سبب كارهای شگفتانگيزش سپاس گوييد. كارهای او را برای ساير قومها تعريف كنيد. 2 او را بستاييد و دربارهٔ كارهای شگفتانگيزش تفكر نماييد. 3 ای طالبان خداوند به او افتخار كنيد. دل شما هميشه شاد باشد. 4 از او كمک بخواهيد و پيوسته او را طلب كنيد. 5-6 ای فرزندان ابراهيم و يعقوب، ای بندگان برگزيدهٔ خداوند، كارهای شگفتانگيز و داوريهای او را به ياد آوريد! 7 «يهوه» خدای ما است و سراسر جهان را داوری میكند. 8-9 او تا ابد به عهدی كه با ابراهيم بسته و سوگندی كه برای اسحاق خورده است، اگرچه هزار پشت هم بگذرد، وفادار خواهد ماند. 10-11 اين است عهد جاودانی او با اسرائيل كه فرمود: «سرزمين كنعان را به شما خواهم بخشيد تا ميراث شما شود.» 12 خداوند اين وعده را هنگامی به اسرائيل داد كه هنوز قومی كوچک بودند و در كنعان در غربت به سر میبردند، 13 در ميان قبايل سرگردان بودند و از يک ديار به دياری ديگر میرفتند. 14-15 اما خداوند نگذاشت كسی بر آنها ظلم كند. او حتی پادشاهان را به خاطر آنها هشدار داده، گفت: «بر برگزيدگان من دست دراز نكنيد و به انبيای من آزار نرسانيد.» 16 خداوند در كنعان خشكسالی پديد آورد و قحطی تمام سرزمين آنجا را فرا گرفت. 17 او پيش از آن يوسف را به مصر فرستاده بود. برادران يوسف او را همچون برده فروخته بودند. 18 پاهای يوسف را به زنجير بستند و گردن او را در حلقهٔ آهنی گذاشتند. 19 او در زندان ماند تا زمانی كه پيشگويیاش به وقوع پيوست. در زندان خداوند صبر و بردباری او را آزمود. 20 آنگاه، فرعون دستور داد تا يوسف را از زندان بيرون آورده، آزاد سازند. 21 سپس او را ناظر خانهٔ خود و حاكم سرزمين مصر نمود 22 تا بر بزرگان مملكت فرمان راند و مشايخ را حكمت آموزد. 23 آنگاه يعقوب و فرزندانش به مصر رفتند و در آن سرزمين ساكن شدند. 24 خداوند قوم خود را در آنجا بزرگ ساخت و آنها را از دشمنانشان قویتر كرد. 25 اما از طرف ديگر، خداوند كاری كرد كه مصریها بر قوم او ظلم كنند و ايشان را بردهٔ خود سازند. 26 سپس بندگان خود موسی و هارون را كه برگزيده بود، نزد بنیاسرائيل فرستاد. 27 موسی و هارون، كارهای شگفتانگيز و معجزات خدا را در مصر به ظهور آوردند. 28 خدا سرزمين مصر را با تاريكی پوشانيد اما مصريان فرمان خدا را مبنی بر آزاد سازی قوم اسرائيل اطاعت نكردند. 29 او آبهای ايشان را به خون مبدل ساخت و همهٔ ماهيانشان را كشت. 30 زمين آنها و حتی قصر فرعون پر از قورباغه شد. 31 به امر خداوند انبوه پشه و مگس در سراسر مصر پديد آمد. 32 به جای باران، تگرگ مرگبار و رعد و برق بر زمين مصر فرستاد 33 و باغهای انگور و تمام درختان انجير مصریها را از بين برد. 34-35 خداوند امر فرمود و ملخهای بیشماری پديد آمدند و تمام گياهان و محصولات مصر را خوردند. 36 او همهٔ پسران ارشد مصریها را كشت. 37 سرانجام بنیاسرائيل را در حالی که طلا و نقره فراوانی با خود برداشته بودند، صحيح و سالم از مصر بيرون آورد. 38 مصريان از رفتن آنها شاد شدند، زيرا از ايشان ترسيده بودند. 39 خداوند در روز بر فراز قوم اسرائيل ابر میگسترانيد تا آنها را از حرارت آفتاب محفوظ نگاه دارد و در شب، آتش به ايشان میبخشيد تا به آنها روشنايی دهد. 40 آنها گوشت خواستند و خداوند برای ايشان بلدرچين^[1] فرستاد و آنها را با نان آسمانی سير كرد. 41 او صخره را شكافت و از آن آب جاری شد و در صحرای خشک و سوزان مثل رودخانه روان گرديد. 42 زيرا خداوند اين وعدهٔ مقدس را به بندهٔ خويش ابراهيم داده بود كه نسل او را بركت دهد. 43 پس او قوم برگزيدهٔ خود را در حالی که با شادی سرود میخواندند از مصر بيرون آورد، 44 و سرزمين قومهای ديگر را با تمام محصولاتشان به آنها بخشيد 45 تا در آن سرزمين نسبت به وی وفادار مانده، از دستوراتش اطاعت نمايند. خداوند را سپاس باد!

Верен

از Veren

1 Славете ГОСПОДА, призовавайте Името Му, известявайте сред народите делата Му! 2 Пейте Му, пейте Му псалми, говорете за всичките Му чудни дела! 3 Хвалете се с Неговото свято Име, нека се весели сърцето на онези, които търсят ГОСПОДА! 4 Стремете се към ГОСПОДА и Неговата сила, търсете лицето Му винаги! 5 Помнете чудните Му дела, които е извършил, знаменията Му и присъдите на устата Му, 6 ти, потомство на слугата Му Авраам^[1], вие, синове на Яков, Негови избрани^[2]! 7 Той е ГОСПОД, нашият Бог, присъдите Му са по цялата земя. 8 Той помни вечно завета Си, словото, което е заповядал за хиляда поколения, 9 завета, който е сключил с Авраам, и клетвата Си към Исаак, 10 завета, който е поставил на Яков за наредба, на Израил – за вечен завет, 11 като каза: На теб ще дам ханаанската земя като дял на наследството ви. 12 Когато бяха малобройни, само малко и странници в нея, 13 когато се скитаха от народ в народ, от царство – в друг народ, 14 Той не остави никого да ги угнетява и съди царе заради тях. 15 И каза: Не докосвайте Моите помазани и не правете нищо лошо на Моите пророци! 16 После наложи глад върху земята, строши всяка подпорка на хляба. 17 Изпрати пред тях човек – Йосиф беше продаден за роб. 18 Стиснаха краката му в окови, душата му – в желязо. 19 До времето, когато думата му се изпълни, словото на ГОСПОДА го изпитваше. 20 Царят изпрати и го освободи, господарят на народите го пусна на свобода. 21 Направи го господар над дома си и управител над целия си имот, 22 за да връзва князете му според волята си и да учи старейшините му на мъдрост. 23 И Израил дойде в Египет и Яков стана пришълец в земята на Хам. 24 И Той умножи народа Си много и го направи по-силен от враговете му. 25 Обърна сърцето им да мразят народа Му, да постъпват коварно със слугите Му. 26 Изпрати слугата Си Мойсей, също и Аарон, когото избра. 27 Те извършиха знаменията Му сред тях и чудесата Му в земята на Хам. 28 Той изпрати тъмнина и помрачи и те не упорстваха против думите Му. 29 Превърна водите им в кръв и изби рибите им. 30 Земята им гъмжеше от жаби дори и в покоите на царете им. 31 Той каза и дойдоха рояци мухи и въшки по всичките им предели. 32 Даде им град вместо дъжд и пламтящ огън в земята им. 33 Порази и лозята им, и смокините им и изпочупи дърветата в пределите им. 34 Той каза и дойдоха скакалци – малки скакалци безчет – 35 и изпоядоха всичките посеви в страната им и изпоядоха плода на земята им. 36 Порази и всичките първородни в земята им, първите рожби на цялата им мъжественост. 37 После ги изведе със сребро и злато и между племената Му нямаше нито един, който се спъваше. 38 Египет се радваше, когато излязоха, защото страхът от тях ги беше нападнал. 39 Той разпростря облак за покривало и огън, за да свети през нощта. 40 Те поискаха и Той докара пъдпъдъци, и ги насити с небесен хляб. 41 Отвори канарата и бликна вода, потече в безводните места като река. 42 Защото Той си спомни святото Си слово към слугата Си Авраам 43 и изведе народа Си с веселие, избраните Си^[3] – с радост. 44 Даде им земите на езичниците и те наследиха труда на народите, 45 за да пазят Неговите наредби и да съблюдават Неговите закони. Алилуя!