1‘They have greatly oppressed me from my youth,’ let Israel say;2‘they have greatly oppressed me from my youth, but they have not gained the victory over me.3Ploughmen have ploughed my back and made their furrows long.4But the Lord is righteous; he has cut me free from the cords of the wicked.’5May all who hate Zion be turned back in shame.6May they be like grass on the roof, which withers before it can grow;7a reaper cannot fill his hands with it, nor one who gathers fill his arms.8May those who pass by not say to them, ‘The blessing of the Lord be on you; we bless you in the name of the Lord.’
1ای اسرائيل به ما بگو هنگامی كه جوان بودی، دشمنانت چگونه بر تو ظلم میكردند؟2«هنگام جوانی دشمنانم بر من ظلم بسيار كردند، اما نتوانستند مرا از پای درآورند.3ضربات شلاق آنان پشت مرا به شكل زمينی شيار شده درآورد،4اما خداوند مرا از اسارت آنان آزاد ساخت.»5سرنگون شوند تمام كسانی كه از اسرائيل نفرت دارند!6-7همچون گياهی باشند كه بر پشت بامها میرويد، كه پيش از آنكه آن را بچينند، میخشكد و كسی آن را جمع نمیكند و به شكل بافه نمیبندد.8رهگذران آنان را بركت ندهند و نگويند: «بركت خداوند بر شما باد!» و يا«ما شما را به نام خداوند بركت میدهيم.»