Sprüche 8 | Neue Genfer Übersetzung

Neue Genfer Übersetzung

Die Weisheit lädt ein

1 Hört ihr, wie die Weisheit ruft und sich die Einsicht mit lauter Stimme Gehör verschafft? 2 ´Sie steht` erhöht und für jeden sichtbar an den Straßen^[1], dort, wo alle Wege sich kreuzen^[2], hat sie sich hingestellt. 3 Neben den Stadttoren, am Torweg, durch den man die Stadt betritt, ruft sie laut: 4 »Ihr Männer, zu euch spreche ich und richte meine Stimme an ´alle` Menschen. 5 Ihr Unerfahrenen, begreift, was Klugheit ist, und ihr Eingebildeten, nehmt Vernunft an. 6 Hört her! Was ich sage, ist wertvoll und wichtig. ´Nur` Aufrichtiges kommt über meine Lippen, 7 denn die Wahrheit spricht aus mir, und ich verabscheue es, etwas Unrechtes zu sagen. 8 Alles, was ich sage, dient der Gerechtigkeit, ohne Hintergedanken und Falschheit. 9 Die Verständigen begreifen, dass es wahr ist, und die Erkenntnis gewonnen haben, dass es richtig ist. 10 Nehmt kein Silber an, sondern meinen Rat, und ´strebt` lieber nach Erkenntnis als nach wertvollem Gold. 11 Denn Weisheit ist noch schöner als Korallen, nichts ist so kostbar, dass man es mit ihr vergleichen könnte. 12 Ich bin die Weisheit, eng verwandt mit der Klugheit^[3]. Ich finde heraus, wie man am klügsten handelt.^[4] 13 Ehrfurcht vor dem HERRN heißt, das Unrecht hassen: Ich hasse Hochmut, Stolz, unrechtes Verhalten und Lügengeschwätz. 14 Ich weiß guten Rat und schenke Gelingen, ich bin die Einsicht, ich habe Kraft. 15 Durch mich regieren Könige, und ´durch mich` erlassen Machthaber gerechte Gesetze. 16 Mit meiner Hilfe herrschen Fürsten und Würdenträger, ja, alle, die gerechte Entscheidungen fällen. 17 Ich liebe, die mich lieben, und die mich suchen, werden mich finden. 18 Bei mir ´erwarten euch` Reichtum und Ehre, bleibender^[5] Besitz und Gerechtigkeit. 19 Was ich austeile, ist besser als Gold oder Feingold und ´besser` als das reinste Silber. 20 Ich gehe den Weg der Gerechtigkeit und bleibe mitten auf der Bahn des Rechts. 21 Allen, die mich lieben, vererbe ich ´meinen` Reichtum und fülle ihre Schatzkammern.

Die Weisheit stellt sich vor

22 Der HERR hat mich geschaffen, am Anfang seines Weges, als sein erstes Werk vor allen anderen. 23 Vor ewigen Zeiten wurde ich gebildet, am Anfang, bevor die Erde geschaffen wurde. 24 Als es noch keine Ozeane^[6] gab, wurde ich geboren, als es noch keine Quellen gab, aus denen Wasser sprudelte. 25 Ich wurde geboren, bevor die Fundamente der Berge gelegt und die Hügel geformt waren. 26 Gott hatte die Erde mit ihren Feldern noch nicht gemacht und auch nicht das weite Land mit seinen Ackerböden. 27 Ich war da, als Gott den Himmel ausspannte und den Kreis des Horizonts über dem Ozean zeichnete. 28 ´Ich war dabei`, als er oben die Wolken befestigte und aus der Tiefe die Quellen hervorbrechen ließ^[7], 29 als er dem Meer eine Grenze setzte und das Wasser seine Anordnung nicht übertrat, als er das Fundament der Erde legte – 30 da war ich als Kind^[8] an seiner Seite. Er hatte Tag für Tag Freude an mir^[9], und ich spielte immerzu in seiner Gegenwart. 31 Ich spielte auf seiner weiten Erde und hatte meine Freude an den Menschen. 32 Darum, ihr Söhne, hört auf mich, glücklich zu preisen sind alle, die auf meinen Wegen bleiben. 33 Hört auf die Unterweisung, damit ihr weise werdet, schlagt ´sie` nicht in den Wind. 34 Glücklich zu preisen ist, wer auf mich hört, wer Tag für Tag wachsam an meinen Türen steht und an meinen Torpfosten auf mich wartet^[10]. 35 Denn wer mich findet, hat das Leben gefunden, und der HERR hat Freude an ihm^[11]. 36 Doch wer mich verpasst, trägt schweren Schaden davon^[12]. Alle, die mich hassen, lieben den Tod.

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

von Biblica

ندای حكمت

1 آيا ندای حكمت را نمیشنويد؟ 2-3 حكمت دم دروازههای شهر و سر چهارراهها و جلو در هر خانهای ايستاده، میگويد: 4-5 «ای انسانهای جاهل و نادان به ندای من گوش دهيد و زيركی و فهم كسب كنيد. 6-7 به من گوش دهيد، زيرا سخنان من گرانبهاست. من حقيقت و راستی را بيان میكنم و از ناراستی نفرت دارم. 8 سخنان من بر حق است و كسی را گمراه نمیكند. 9 حرفهای من برای كسی كه گوش شنوا داشته باشد واضح و روشن است. 10 تعليمی كه من میدهم از طلا و نقره گرانبهاتر است. 11 ارزش من از ياقوت بيشتر است و هيچ چيز را نمیتوان با من مقايسه كرد. 12 من حكمتم و از زيركی و دانايی و بصيرت برخوردار میباشم. 13 اگر كسی خداترس باشد، از بدی نفرت خواهد داشت. من از غرور و تكبر، رفتار و گفتار نادرست متنفرم. 14-15 «من هدايت میكنم و فهم و بصيرت میبخشم. به نيروی من پادشاهان سلطنت میكنند و قضات به عدل و انصاف قضاوت مینمايند. 16 تمام رهبران و بزرگان جهان به كمک من حكمرانی میكنند. 17 من كسانی را كه مرا دوست دارند، دوست دارم. آنانی كه در جستجوی من باشند مرا خواهند يافت. 18 ثروت و حرمت، اموال و موفقيت در اختيار من است. 19 بخششهای من از طلای ناب و نقرهٔ خالص بهتر است. 20 راههای من عدل و حق است. 21 ثروت حقيقی از آن كسانی است كه مرا دوست دارند، زيرا من خزانههای ايشان را پر میسازم. 22 «خداوند در ابتدا، قبل از آفرينش عالم هستی، مرا با خود داشت. 23 از ازل، پيش از به وجود آمدن جهان من به وجود آمدم. 24 قبل از پيدايش اقيانوسها و چشمههای پر آب، 25 قبل از آنكه كوهها و تپهها به وجود آيند، 26 قبل از آنكه خدا زمين و صحراها و حتی خاک را بيافريند من به وجود آمدم. 27 «وقتی خدا آسمان را استوار ساخت و افق را بر سطح آبها كشيد من آنجا بودم. 28 وقتی ابرها را در آسمان گسترانيد و چشمهها را از اعماق جاری نمود، 29 وقتی حدود درياها را تعيين كرد تا آبها از آن تجاوز نكنند و وقتی اساس زمين را بنياد نهاد، 30 من نزد او معمار بودم. موجب شادی هميشگی او بودم و در حضورش شادی میكردم. 31 دنيا و انسانهايی كه او آفريده بود مايهٔ خوشی من بودند. 32 پس ای جوانان به من گوش دهيد، زيرا همهٔ كسانی كه از دستورات من پيروی میكنند سعادتمندند. 33 «به نصيحت من گوش كنيد؛ عاقل باشيد و نصيحت مرا رد نكنيد. 34 خوشا به حال كسی كه به من گوش دهد و هر روز جلو در خانهٔ من انتظار مرا بكشد، 35 زيرا هر كه مرا بيابد حيات را يافته و خداوند را خشنود ساخته است؛ 36 اما كسی كه مرا از دست بدهد به جانش لطمه میزند، آنانی كه از من متنفر باشند مرگ را دوست دارند.»