Psalm 88 | Neue Genfer Übersetzung

Neue Genfer Übersetzung

Ein Schrei zu Gott in schwerer Krankheit

1 Ein Lied. Ein Psalm der Korachiter^[1]. Für den Dirigenten^[2]. Mit gedämpfter Instrumentalbegleitung^[3]. Ein kunstvoll gestaltetes Lied^[4]. Von Heman, dem Esrachiter. (Ps 4,1; Ps 32,1; Ps 42,1; Ps 53,1)

Ps 4,1Ps 32,1Ps 42,1Ps 53,1

2 HERR, mein Gott und Retter^[5], Tag und Nacht komme ich vor dich und schreie zu dir. 3 Lass mein Gebet zu dir dringen! Schenk meinem Flehen ein offenes Ohr! 4 Denn meine Seele hat schon mehr als genug Leid erfahren. Ich bin an der Schwelle des Todes angelangt.^[6] 5 Man hält mich für einen, der dem Grab schon nahe ist^[7], ich bin ein Mensch ohne jede Lebenskraft. 6 Dem Tod bin ich ausgeliefert^[8] wie einer der Gefallenen, die im Grab liegen, an die du schon nicht mehr denkst. Deine helfende Hand ist nicht mehr für sie da.^[9] 7 Du hast mich in eine abgrundtiefe Grube gelegt, in die tiefsten Tiefen des Meeres, wo finstere Nacht herrscht. 8 Dein Zorn lastet schwer auf mir, mit all deinen Wellen und Wogen drückst du mich nieder. //^[10] (Ps 3,3) 9 Meinen vertrauten Freunden hast du mich entfremdet, du hast mich zu jemandem gemacht, den sie verabscheuen. Ich bin gefangen und weiß keinen Ausweg mehr. 10 Vor lauter Elend werden meine Augen schwächer, tagtäglich rufe ich zu dir, HERR, und strecke meine Hände zu dir aus. 11 Willst du denn an den Toten Wunder tun? Oder werden die Gestorbenen aufstehen, um dich zu preisen? // 12 Erzählt man sich etwa im Grab von deiner Liebe, in der Totenwelt von deiner Treue? 13 Werden im Reich der Finsternis deine Wunder bekannt gemacht und deine Gerechtigkeit in jenem Land, wo alles vergessen ist? 14 Ich aber – ich schreie zu dir, HERR, und schon am Morgen kommt mein Gebet vor dich. 15 Warum, HERR, hast du mich^[11] verstoßen? Warum verbirgst du dein Angesicht vor mir? 16 Von Jugend auf bin ich vom Leid gebeugt und dem Tode nah. Ich trage schwer an den Schrecken, die du über mich kommen lässt; ich bin völlig verzweifelt. 17 Dein Zorn überrollte mich wie ein Flammenmeer, deine schrecklichen Angriffe haben mich vernichtet. 18 Wie gefährliche Wellen schlagen sie über mir zusammen – den ganzen Tag, sie bedrängen mich von allen Seiten. 19 Meinen Freunden und Nachbarn hast du mich entfremdet, mein einziger Vertrauter ist die Finsternis.

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

von Biblica

فرياد كمک

1 ای خداوند، ای خدای نجات من، شب و روز در حضور تو گريه و زاری كردهام. 2 دعای مرا بشنو و به نالهام توجه فرما. 3 زندگی من پر از رنج و مصيبت است؛ جانم به لب رسيده است! 4 رمقی در من نمانده است؛ مانند مرده شدهام، 5 مانند كشتهای كه به قبر سپرده شده، مانند مردهای كه ديگر به ياد نخواهی آورد و لطف خود را شامل حالش نخواهی فرمود. 6 تو مرا به اعماق تاريكی انداختهای 7 غضب تو بر من سنگينی میكند؛ طوفان خشم تو مرا در بر گرفته است. 8 آشنايانم را از من دور كردهای و آنها را از من بيزار ساختهای. چنان گرفتار شدهام كه نمیتوانم برای خلاصی خود چارهای بينديشم. 9 چشمانم از شدت گريه ضعيف شدهاند. ای خداوند، هر روز از تو درخواست كمک نموده و دست نياز به سويت دراز میكنم تا بر من رحم كنی. 10 وقتی بميرم، ديگر معجزات و كمک تو برايم چه فايده خواهد داشت؟ آنگاه ديگر چگونه میتوانم تو را ستايش كنم؟ 11 مگر آنانی كه در قبر هستند میتوانند از رحمت و وفاداری تو سخن بگويند؟ 12 آيا معجزهٔ تو در آن مكان تاريک ديده میشود؟ آيا میتوان در عالم خاموشی از وفاداری و عدالت تو سخن گفت؟ 13 خداوندا، نزد تو فرياد برمیآورم و كمک میطلبم. هر روز صبح به پيشگاه تو دعا میكنم. 14 چرا مرا ترک نموده و روی خود را از من برگردانيدهای؟ 15 از اوان كودكی تاكنون، در رنج و خطر مرگ بودهام و هميشه از دست تو تنبيه شدهام. 16 خشم شديد تو مرا پريشان كرده و از ترس تو بيجان شدهام. 17 خشم تو و ترس از تو تمام روز چون سيل از هر سو مرا احاطه میكند. 18 دوستان و عزيزانم را از من دور كردهای؛ تاريكی تنها مونس من است.