Zion, die Geburtsstadt von Menschen aus allen Völkern
1Von den Korachitern[1]. Ein Psalm. Ein Lied. Auf heiligen Berghöhen hat er sie gegründet – (Ps 42,1)2der HERR liebt die Stadt Zion mit ihren Toren, mehr als alle anderen Wohnstätten Jakobs[2]. (Ps 14,7)3Herrliches ist über dich verheißen, du Stadt Gottes! //[3] (Ps 3,3)4´Gott sagt zu dir`: Ich erkläre feierlich, dass Ägypten[4] und Babel einmal zu denen gehören werden, die sich zu mir bekennen; das gilt auch für das Philisterland, Tyrus und Äthiopien. ´In all diesen Ländern wird es Menschen geben, von denen es heißen wird`: Diese sind dort, ´in Zion`, geboren.[5]5Und von der Stadt Zion selbst wird man einst sagen: Ein Mensch nach dem anderen wurde dort geboren.[6] Er, der Höchste, verleiht ihr sicheren Bestand.6Wenn der HERR Menschen aus allen Völkern in sein Buch einträgt, wird er sagen:[7] »Diese wurden in Zion geboren.« //7Sie alle werden tanzen und singen: »Alle Quellen, von denen ich lebe[8], sind in dir!«
1اورشليم بر کوههای مقدس بنا شده است.2خداوند آن را بيش از ساير شهرهای اسرائيل دوست دارد.3ای شهر خدا، به سخنانی كه خدا دربارهٔ تو گفته است گوش كن:4«فلسطين و صور و حبشه به تو، ای اورشليم، تعلق دارند و مصر و بابل جزو ممالكی میباشند كه مرا میشناسند.»5دربارهٔ اورشليم خواهند گفت كه تمام قومهای دنيا به آن تعلق دارند و اينكه خدای قادر متعال اورشليم را قوی خواهد ساخت.6هنگامی كه خداوند اسامی قومها را ثبت نمايد، همهٔ آنها را به اورشليم نسبت خواهد داد.7آن قومها سرودخوانان و رقص كنان خواهند گفت: «اورشليم سرچشمهٔ همهٔ بركات و خوشيهای ماست!»