1Für den Dirigenten[1]. Ein Psalm Davids, um sich bei Gott in Erinnerung zu bringen[2].[3] (Ps 4,1; Ps 38,1; Ps 40,14)2Eile herbei, Gott, mich zu retten; HERR, komm mir schnell zu Hilfe!3Hohn und Spott sollen alle ernten, die mir nach dem Leben trachten! Ja, alle, die mein Unglück herbeiwünschen, mögen abziehen, beladen mit Schmach und Schande!4Über ihre eigene Schmach beschämt sollen sie zurückweichen[4], sie, die mich verhöhnen: »Ha! Das geschieht dir recht[5]!«5Doch alle, die dich suchen, sollen jubeln vor Freude über dich. Ja, alle, die nach deiner Rettung verlangen, mögen es immer wieder bezeugen: »Gott ist groß!«6Ich aber bin arm und vom Leid gebeugt – Gott, eile herbei! Du bist meine Hilfe und mein Befreier, HERR, zögere nicht länger!
1خدايا، به ياری من بشتاب و مرا نجات ده!2بگذار آنانی كه قصد جانم را دارند خجل و سرافكنده شوند و بدخواهان من پريشان گردند؛3بگذار كسانی كه مرا مسخره میكنند رسوا و ناكام شوند.4همهٔ كسانی كه تو را طلب میكنند در تو شاد و خرسند باشند و آنانی كه نجات تو را دوست دارند پيوسته بگويند: «خداوند بزرگ است!»5من فقير و نيازمند هستم. خدايا، به ياری من بشتاب! ای خداوند، تو مددكار و نجات دهندهٔ من هستی، پس تأخير مكن!