Psalm 52

Neue Genfer Übersetzung

von Genfer Bibelgesellschaft
1 Für den Dirigenten[1]. Ein kunstvoll gestaltetes Lied[2]. Von David. (Ps 4,1; Ps 32,1) 2 Der Edomiter Doëg hatte Saul aufgesucht und ihm verraten: »David ist gekommen und befindet sich im Haus von Ahimelech.«[3] (1Sam 22,6) 3 Was prahlst du so mit deiner Bosheit, du großer Held? Gottes Liebe beschützt mich jeden Tag![4] 4 Alles, was du im Sinn hast, ist das Verderben anderer, deine Zunge gleicht einem geschliffenen Schermesser, du Betrüger! 5 Du liebst das Böse und nicht das Gute, die Lüge mehr als das ehrliche und hilfreiche Wort[5]. //[6] (Ps 3,3) 6 Mit deinen Worten Unheil anzurichten – das gefällt dir, du betrügerisches Großmaul[7]! 7 So wird nun Gott dich für immer vernichten: Er wird dich packen und aus deinem Zuhause[8] herausreißen, dich entwurzeln aus der Welt der Lebenden[9]. // 8 Das werden die sehen, die nach Gottes Willen leben[10], und ehrfürchtiges Staunen wird sie erfassen. Erleichtert werden sie dann lachen und sagen[11]: 9 »Seht ihr, so geht es dem, der seine Zuflucht nicht bei Gott gesucht hat. Lieber vertraute er auf seinen großen Reichtum und baute auf List und Tücke[12].« 10 Ich aber gleiche einem Ölbaum, der beim Haus Gottes grünt und blüht, immer und ewig vertraue ich auf Gottes Liebe. 11 Ich werde dir, ´Herr`, ewig danken für das, was du getan hast. Voll Zuversicht hoffe ich auf dich, ja, dein Name steht für einen gütigen Gott – das bezeuge ich vor allen, die dir treu sind.[13] 

Psalm 52

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

von Biblica
1 ای مرد قدرتمند، چرا از ظلم خود فخر میكنی؟ ای كسی كه در نظر خدا رسوا هستی، چرا تمام روز به خود میبالی؟ 2 ای حيلهگر، توطئه میچينی كه ديگران را نابود كنی؛ زبانت مانند تيغ، تيز و برّنده است. 3 بدی را به نيكی ترجيح میدهی و دروغ را بيشتر از راستی دوست میداری. 4 ای فريبكار، تو دوست داری با سخنانت تباهی بار بياوری. 5 بنابراين، خدا نيز تو را از خانهات بيرون كشيده تو را به کلی نابود خواهد كرد و ريشهات را از زمين زندگان خواهد كند. 6 نيكان اين را ديده، خواهند ترسيد و به تو خنديده، خواهند گفت: 7 «ببينيد، اين همان مردی است كه به خدا توكل نمیكرد، بلكه به ثروت هنگفت خود تكيه مینمود و برای حفظ و حراست از خود به ظلم متوسل میشد.» 8 اما من مانند درخت زيتونی هستم كه در خانهٔ خدا سبز میشود؛ من تا ابد به رحمت خدا توكل خواهم كرد. 9 خدايا، به سبب آنچه كه كردهای پيوسته از تو تشكر خواهم نمود و در حضور قوم تو اعلان خواهم كرد كه تو نيكو هستی.