1Ein Psalm Davids. ´Entstanden in der Zeit`, als er auf der Flucht vor seinem Sohn Abschalom war.2HERR, wie zahlreich sind doch meine Feinde! So viele lehnen sich auf und verfolgen mich!3Sie behaupten: »Gott wird ihn nicht retten.«[1] //[2]4Du aber, HERR, bist der Schild, der mich schützt, meine Ehre bist du allein. Du selbst richtest mich immer wieder auf.[3]5Mit lauter Stimme will ich zum HERRN rufen, er wird mir antworten von seinem heiligen Berg. //6Ich konnte mich hinlegen und ´ruhig` schlafen; wohlbehalten bin ich wieder aufgewacht, denn der HERR ist mein Schutz.7Ich fürchte mich nicht vor einem Heer von Zehntausenden, auch wenn sie mich schon ringsum eingeschlossen haben.8Nun steh doch auf, HERR! Rette mich, mein Gott! Bisher hast du noch allen meinen Feinden ins Gesicht[4] geschlagen, ja, diesen Rechtsbrechern hast du die Zähne ausgebrochen!9Hilfe und Rettung kommt allein vom HERRN! Dein Segen, HERR, komme über dein Volk! //
(داوود اين مزمور را وقتی از دست پسرش ابشالوم گريخته بود، سراييد.)
1ای خداوند، دشمنانم چقدر زياد شدهاند! بسياری بر ضد من برمیخيزند.2بسياری میگويند كه خدا به داد من نخواهد رسيد.3اما ای خداوند، تو سپر من هستی و از هر سو مرا محافظت مینمايی. تو مرا پيروز و سربلند میسازی و شهامت مرا به من باز میگردانی.4به سوی خداوند فرياد برمیآورم و او از كوه مقدس[1] خود مرا اجابت میكند.5با خيال آسوده به خواب میروم و از خواب بيدار میشوم، زيرا خداوند از من مراقبت مینمايد.6از هزاران دشمنی كه از هر سو مرا احاطه كردهاند، ترسی ندارم.7ای خداوند، برخيز! ای خدای من، مرا نجات ده! دشمنانم را مجازات كن و قدرت آنها را در هم شكن تا ديگر نتوانند به من آسيبی برسانند.8نجات از جانب خداوند میآيد و اوست كه به قوم خود بركت میدهد.