1Von David. Verschaffe mir Recht, HERR, denn ich bin immer aufrichtig meinen Weg gegangen. Und weil ich auf den HERRN vertraue, werde ich nicht zu Fall kommen.2Du kannst mich auf die Probe stellen, HERR. Ergründe, wie ich wirklich bin, prüfe mich auf Herz und Nieren!3Deine Liebe habe ich stets vor Augen, und deine Treue bestimmt meinen Weg.4Mit Betrügern hatte ich keinen Umgang, mit hinterhältigen Menschen gab ich mich nicht ab.5Ich verabscheue es, wenn Leute sich versammeln, die Böses planen, und mit denen, die Gott verachten, setze ich mich nicht ´an einen Tisch`.6Meine Hände sind frei von Schuld[1], und so trete ich vor deinen Altar, HERR[2].7Dort will ich laut meinen Dank hören lassen, erzählen will ich von all deinen Wundern.8HERR, ich liebe die Stätte, wo dein Haus steht, den Ort, an dem deine Herrlichkeit wohnt.9Lass mich[3] nicht umkommen zusammen mit denen, die sich von dir abgewandt haben; lass mein Leben nicht mit den blutgierigen Mördern zu Ende gehen.10An ihren Händen klebt Unrecht, gerne nehmen sie Bestechungsgelder an.[4]11Ich aber gehe ehrlich meinen Weg. Erlöse mich und sei mir gnädig!12Nun stehe ich auf festem, ebenem Boden. Mitten in der Gemeinde werde ich den HERRN preisen.
1ای خداوند، به داد من برس، زيرا در كمال صداقت رفتار میكنم و توكل راسخ به تو دارم.2خداوندا، مرا بيازما. فكر و دل مرا تفتيش كن و پاک ساز؛3زيرا رحمت تو را در نظر دارم و وفاداری تو را شعار زندگی خود كردهام.4با مردان نادرست نمینشينم و با اشخاص دورو و متظاهر رفت و آمد نمیكنم.5از بدكاران نفرت دارم و با شروران معاشرت نمیكنم.6دستهای خود را خواهم شست تا نشان دهم كه بیگناهم، سپس قربانگاه تو را طواف خواهم كرد.7آنگاه با سراييدن سرود شكرگزاری كارهای شگفتانگيز تو را به همه خبر خواهم داد.8خداوندا، خانهٔ تو را كه حضور پرجلالت در آنجاست، دوست میدارم.9-10پس با من مانند بدكاران و قاتلان رفتار نكن كه رشوه میدهند و خون مردم را میريزند.11اما من راستی را پيشه كردهام؛ بر من رحم كن و مرا نجات ده.12خداوند را در حضور مردم سپاس خواهم گفت، زيرا مرا از خطر میرهاند.