1Von David. Von ganzem Herzen will ich dir danken, zum Spiel auf der Harfe will ich dich loben vor den Göttern.2Ich werfe mich anbetend nieder vor deinem heiligen Tempel und preise deinen Namen wegen deiner Güte und Treue. Denn deine Zusage ist noch größer als alle bisherigen, die man mit deinem Namen verbindet.[1]3An dem Tag, als ich zu dir rief, hast du mich erhört; du hast mir Mut verliehen und meiner Seele Kraft gegeben.4Alle Könige der Erde werden dir danken, HERR, wenn sie die Worte hören, die dein Mund gesprochen hat.5Sie werden die Wege ´und Taten` des HERRN besingen, denn groß ist die Herrlichkeit des HERRN.6Ja, hoch und erhaben ist der HERR – und doch achtet er auf den Bescheidenen, den Hochmütigen aber durchschaut er schon von ferne.7Führt mich mein Weg mitten durch die Not, so schenkst du mir neue Lebenskraft. Du streckst deine Hand aus und wehrst den Zorn meiner Feinde ab, mit deinem mächtigen Arm rettest du mich[2].8Der HERR wird alles für mich zu einem guten Ende bringen! HERR, deine Güte währt ewig; und was du zu tun begonnen hast, davon wirst du nicht ablassen[3].
1ای خداوند، از صميم قلب تو را سپاس میگويم. در حضور خدايان تو را شكر میكنم.2به سوی خانهٔ مقدس تو خم شده، تو را عبادت میكنم و نام تو را به سبب رحمت و وفاداريت میستايم. به خاطر نام خود، به تمام وعدههايی كه میدهی عمل میكنی.3هرگاه دعا كنم، جوابم را میدهی و به جانم قوت میبخشی.4ای خداوند، تمام پادشاهان جهان وقتی وعدههای تو را بشنوند تو را خواهند ستود.5آری، آنان كارهايی را كه تو انجام دادهای خواهند سراييد زيرا پرشكوه و پرجلال هستی.6تو متعالی اما به افراد فروتن توجه مینمايی و كارهای متكبران از نظر تو پوشيده نيست.7خداوندا، هر چند اكنون در سختی هستم، اما تو مرا خواهی رهانيد؛ تو دشمنان مرا مجازات خواهی كرد و مرا با قدرت خويش نجات خواهی داد.8تو كار مرا به كمال خواهی رساند. ای خداوند، رحمت تو ابديست. كاری را كه آغاز نمودهای به كمال برسان.