1Ein Wallfahrtslied, gesungen auf dem Weg hinauf nach Jerusalem.[1] Von David.[2] Wie sehr habe ich mich gefreut, als andere zu mir sagten: »Lasst uns zum Haus des HERRN pilgern!« (Ps 120,1)2Und dann standen wir in deinen Toren, Jerusalem.[3]3Jerusalem, wie beeindruckend bist du erbaut[4] – eine Stadt, in der Haus an Haus fest errichtet steht[5]!4Dort hinauf zogen schon immer die Stämme ´Israels`, die Stämme des HERRN. Es ist eine feste Ordnung für Israel, dort den Namen des HERRN zu preisen.5Denn dort ist auch der Sitz des obersten Gerichts, der Thron des Königshauses Davids.[6]6Wünscht Jerusalem Frieden! Friede und Glück komme über alle, die dich, Jerusalem, lieben!7Ja, Friede herrsche innerhalb deiner Stadtmauern, Ruhe und Glück in deinen Palastanlagen.8Wegen meiner Brüder und Freunde ´dort` will ich dir Frieden zusprechen.9Weil in dir das Haus des HERRN, unseres Gottes, steht, will ich nur das Beste für dich suchen!
1هنگامی كه به من میگفتند: «بيا تا به خانهٔ خداوند برويم» بسيار خوشحال میشدم!2و اينک اينجا در ميان دروازههای اورشليم ايستادهايم!3اورشليم اينک بازسازی شده و به شکل شهری آراسته درآمده است.4قبايل اسرائيل به اورشليم میآيند تا طبق دستوری كه خداوند به ايشان داده است، او را سپاس گويند و پرستش كنند.5اين همان دروازهای است كه پادشاهان اسرائيل مینشستند تا به شكايات مردم رسيدگی كنند.6برای برقراری صلح و سلامتی در اورشلیم دعا كنيد! همهٔ كسانی كه اين شهر را دوست دارند، كامياب باشند.7ای اورشليم، صلح و سلامتی در حصارهای تو و رفاه و آسايش در قصرهايت برقرار باد!8برای برقراری صلح در اورشليم دعا میكنم زيرا برادران و دوستانم در آنجا هستند.9ای اورشليم، به خاطر خانهٔ خداوند، سعادت تو را خواهانم.