von Genfer Bibelgesellschaft1Der HERR sprach zum Propheten Jehu, dem Sohn Hananis, und gab ihm eine Botschaft für König Bascha:[1]2»Ich habe dich aus dem Staub emporgehoben und zum König über mein Volk Israel eingesetzt. Doch du bist dem schlechten Vorbild Jerobeams gefolgt. Du hast mein Volk dazu verführt, den Götzen zu dienen[2], sodass es meinen Zorn herausgefordert hat.3Deshalb werde ich dich und deine Nachkommen wegfegen ´wie Unrat`. Deiner Familie wird es ergehen wie der Familie Jerobeams, des Sohnes Nebats.4Wer von euch in der Stadt stirbt, den fressen die Hunde, und wer auf freiem Feld stirbt, den fressen die Aasgeier.«5Was es sonst noch von Bascha zu berichten gibt, von seinen Taten und von seinen Siegen, ist in der amtlichen Chronik der Könige von Israel verzeichnet.6Als er starb, wurde er in Tirza bestattet. Sein Sohn Ela folgte ihm auf den Thron.7Der HERR hatte den Propheten Jehu mit dieser harten Botschaft zu Bascha und seiner Familie gesandt, weil Bascha getan hatte, was dem HERRN missfiel. Er hatte sich genauso verhalten wie Jerobeam und sein Königshaus und dadurch den Zorn des HERRN herausgefordert. Dazu kam, dass er Jerobeams ganze Familie ´erbarmungslos` umgebracht hatte.
Nordreich Israel: König Ela
8Im sechsundzwanzigsten Regierungsjahr König Asas von Juda wurde Ela, der Sohn Baschas, König über Israel. Er regierte zwei Jahre lang in Tirza.9Dann zettelte sein Offizier Simri, der die Hälfte der Streitwagen befehligte, eine Verschwörung gegen ihn an. König Ela hatte in Tirza im Haus seines Palastvorstehers Arza gefeiert und war betrunken.10Da drang Simri in Arzas Haus ein, ermorderte Ela und bestieg selbst den Thron. Das geschah im siebenundzwanzigsten Regierungsjahr König Asas von Juda.11Nachdem Simri die Herrschaft an sich gerissen hatte, brachte er die gesamte Familie Baschas um. Kein männlicher Nachkomme[3], auch kein Verwandter oder Freund des früheren Königs, kam mit dem Leben davon.12Simri rottete das Königshaus Baschas vollständig aus, wie es der HERR durch den Propheten Jehu angekündigt hatte.13´Das war die Strafe` für den Götzendienst, dem sich Bascha und sein Sohn Ela hingegeben und zu dem sie das Volk verführt hatten[4]. ´Sie hatten die Israeliten dazu verleitet`, mit ihren nichtigen Götzen den Zorn des HERRN herauszufordern.14Was es sonst noch von Ela und seinen Taten zu berichten gibt, ist in der amtlichen Chronik der Könige von Israel verzeichnet.
Nordreich Israel: König Simri
15Im siebenundzwanzigsten Regierungsjahr König Asas von Juda wurde Simri für sieben Tage König ´von Israel` in Tirza. Das israelitische Heer belagerte damals ´wieder` die Philisterstadt Gibbeton.16Als im Heerlager bekannt wurde, dass Simri eine Verschwörung angezettelt und König ´Ela` getötet hatte, riefen die Soldaten noch am selben Tag ihren Heerführer Omri zum König aus.17Omri zog mit dem ganzen Heer von Gibbeton nach Tirza und griff die Stadt an.18Als Simri sah, dass die Stadt gefallen war, flüchtete er in den befestigten Teil des Königspalasts, zündete den Palast an und starb in den Flammen.19´Das war die Strafe` für seine Sünden. Denn er hatte getan, was dem HERRN missfiel, und war dem schlechten Vorbild Jerobeams gefolgt, der den Götzen gedient und das Volk zum Götzendienst verführt hatte[5].20Was es sonst noch von Simri und seiner Verschwörung zu berichten gibt, ist in der amtlichen Chronik der Könige von Israel verzeichnet.
Nordreich Israel: König Omri
21´Nach Simris Tod` war das Volk gespalten. Der eine Teil wollte Tibni, den Sohn Gibats, zum König machen, und der andere Teil unterstützte Omri.22Doch die Anhänger Omris waren den Anhängern Tibnis überlegen, und als Tibni starb[6], wurde Omri König.23Im einunddreißigsten Regierungsjahr König Asas von Juda wurde Omri König über Israel. Er regierte insgesamt zwölf Jahre, davon sechs in Tirza.24Dann kaufte er von ´einem Mann namens` Schemer für siebzig Kilogramm[7] Silber den Berg von Samaria und baute darauf ´seine neue Hauptstadt`. Nach dem früheren Besitzer des Berges nannte er die Stadt »Samaria«[8].25Omri tat, was dem HERRN missfiel. Er trieb es schlimmer als alle seine Vorgänger.26In allem folgte er dem schlechten Vorbild Jerobeams, des Sohnes Nebats, der den Götzen gedient und das Volk zum Götzendienst verführt hatte[9]. ´Wie Jerobeam verleitete auch Omri die Israeliten dazu`, mit ihren nichtigen Götzen den Zorn des HERRN herauszufordern.27Was es sonst noch von Omri zu berichten gibt, von seinen Taten und von seinen Siegen, ist in der amtlichen Chronik der Könige von Israel verzeichnet.28Als er starb, bestattete man ihn in Samaria. Sein Sohn Ahab folgte ihm auf den Thron.
Nordreich Israel: König Ahab
29Im achtunddreißigsten Regierungsjahr König Asas von Juda wurde Ahab, der Sohn Omris, König über Israel. Er regierte zweiundzwanzig Jahre lang in Samaria.30Mehr als alle seine Vorgänger tat Ahab, was dem HERRN missfiel.31Es war noch sein geringstes Vergehen, dass er an dem Götzendienst festhielt, den Jerobeam, der Sohn Nebats, eingeführt hatte[10]. Was weitaus schlimmer war: Er heiratete Isebel, die Tochter des sidonischen Königs Etbaal, und begann, den ´Götzen` Baal zu verehren und sich vor ihm niederzuwerfen.32Er baute Baal sogar einen Tempel in Samaria und errichtete ihm einen Altar.33Außerdem stellte er ´ein Bild der Göttin` Aschera auf. Mit diesen und vielen anderen Taten forderte Ahab mehr als alle Könige Israels vor ihm den Zorn des HERRN heraus.34Während Ahabs Regierungszeit baute Hiël aus Bet-El die Stadt Jericho wieder auf. Als er die Fundamente legte, starb sein ältester Sohn Abiram, und als er die Stadttore einsetzte, starb sein jüngster Sohn Segul. So traf ein, was der HERR einst durch Josua, den Sohn Nuns, angedroht hatte.[11] (Jos 6,26)
1.Könige 16
کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر
von Biblica1خداوند به ييهو نبی فرمود كه اين پيغام را به بعشا بدهد:2«تو را از روی خاک بلند كردم و به سلطنت قوم خود اسرائيل رساندم؛ اما تو مانند يربعام گناه ورزيدی و قوم مرا به گناه كشانيدی و آنها نيز با گناهانشان مرا خشمگين نمودند.3پس تو و خاندان تو را مثل خاندان يربعام نابود میكنم.4از خانهٔ تو آنكه در شهر بميرد، سگها او را میخورند و آنكه در صحرا بميرد، لاشخورها او را میخورند!»5-7اين پيغام برای بعشا و خاندانش فرستاده شد، زيرا او مانند يربعام با كارهای زشت و شرمآور خود خداوند را خشمگين كرده بود و نيز خاندان يربعام را از بين برده بود. وقتی بعشا مرد او را در ترصه دفن كردند و پسرش ايله به جای او پادشاه شد. بقيهٔ رويدادهای سلطنت بعشا، يعنی فتوحات و كارهای او در كتاب«تاريخ پادشاهان اسرائيل» نوشته شده است.
سلطنت ايله در اسرائيل
8در بيست و ششمين سال سلطنت آسا پادشاه يهودا، ايله پسر بعشا بر تخت سلطنت اسرائيل نشست و دو سال در ترصه سلطنت كرد.9زمری كه فرماندهی نيمی از عرابههای سلطنتی را به عهده داشت، عليه او توطئه چيد. يک روز كه ايله پادشاه در ترصه، در خانهٔ ارصا، وزير دربار خود، بر اثر نوشيدن شراب مست شده بود،10زمری وارد خانه شد و به ايله حمله كرد و او را كشت. اين واقعه در بيست و هفتمين سال سلطنت آسا پادشاه يهودا رخ داد. از آن تاريخ زمری خود را پادشاه اسرائيل اعلام كرد.11وقتی زمری بر تخت سلطنت نشست، اعضای خاندان بعشا را قتل عام كرد و حتی يک مرد از خويشاوندان و دوستان بعشا را زنده نگذاشت.12نابودی فرزندان بعشا كه خداوند توسط ييهو نبی قبلاً خبر داده بود،13به اين سبب بود كه بعشا و پسرش ايله گناه ورزيده، بنیاسرائيل را به بتپرستی كشاندند و به اين ترتيب خشم خداوند را برانگيختند.14بقيهٔ رويدادهای سلطنت ايله در كتاب«تاريخ پادشاهان اسرائيل» نوشته شده است.
سلطنت زمری در اسرائيل
15زمری در بيست و هفتمين سال سلطنت آسا پادشاه يهودا، پادشاه اسرائيل شد و فقط هفت روز در ترصه سلطنت كرد.16زيرا وقتی سپاهيان اسرائيل كه آمادهٔ حمله به جبتون، شهر فلسطینیها بودند، شنيدند كه زمری، پادشاه را كشته است، عمری را كه سردار سپاه بود همانجا پادشاه خود ساختند.17عمری بیدرنگ با نيروهای خود به ترصه برگشت و آن را محاصره كرد.18زمری وقتی ديد كه شهر محاصره شده، به داخل كاخ سلطنتی رفت و آن را آتش زد. او خود نيز در ميان شعلههای آتش سوخت.19او مانند يربعام نسبت به خداوند گناه ورزيد و اسرائيل را به گناه كشاند.20بقيه وقايع زندگی زمری و شرح شورش او در كتاب«تاريخ پادشاهان اسرائيل» نوشته شده است.
سلطنت عمری در اسرائيل
21در آن روزها بين مردم اسرائيل دو دستگی افتاد. نيمی از مردم طرفدار عمری بودند و نيمی ديگر از تبنی پسر جينت پشتيبانی میكردند.22ولی سرانجام طرفداران عمری پيروز شدند. تبنی كشته شد و عمری به سلطنت رسيد.23در سی و يكمين سال سلطنت آسا پادشاه يهودا، عمری پادشاه اسرائيل شد و دوازده سال سلطنت كرد. از اين دوازده سال، شش سال را در ترصه سلطنت كرد.24او تپهٔ سامره را از شخصی به نام سامر به هفتاد كيلو نقره خريد و شهری روی آن ساخت و نام آن را سامره گذاشت.25ولی عمری بيش از پادشاهان قبل نسبت به خداوند گناه ورزيد.26او مانند يربعام به پرستيدن بت پرداخت و قوم اسرائيل را به گمراهی كشاند و به اين وسيله خشم خداوند، خدای اسرائيل را برانگيخت.27بقيه رويدادهای سلطنت و فتوحات عمری در كتاب«تاريخ پادشاهان اسرائيل» نوشته شده است.28وقتی عمری مرد او را در سامره دفن كردند و پسرش اخاب به جای او پادشاه شد.
سلطنت اخاب در اسرائيل
29در سی و هشتمين سال سلطنت آسا پادشاه يهودا، اخاب پادشاه اسرائيل شد و بيست و دو سال در سامره سلطنت كرد.30اخاب بيش از پادشاهان قبل نسبت به خداوند گناه ورزيد.31او نه فقط مثل يربعام مرتكب گناه شد، بلكه با ايزابل دختر اتبعل، پادشاه صيدون نيز ازدواج كرد و بت بعل صیدونیها را پرستيد و در برابر آن سجده كرد.32او در سامره يک بتخانه و يک قربانگاه برای بعل ساخت،33بعد به ساختن بتهای ديگر پرداخت و با اين اعمال خود بيش از هر پادشاهی كه قبل از او در اسرائيل سلطنت كرده بود، خداوند، خدای اسرائيل را خشمگين نمود.34در دورهٔ سلطنت او مردی از بيتئيل به نام حیئيل، شهر اريحا را دوباره بنا كرد. اما وقتی پايههای آن را مینهاد، پسر بزرگش ابيرام مرد و وقتی آن را تمام كرد و دروازههايش را كار گذاشت، پسر كوچكش سجوب مرد. اين به سبب لعنت خداوند بر اريحا بود كه توسط يوشع پسر نون اعلام شده بود.[1] (Jos 6,26)