Website too slow? Load as basic HTML.

Genesis 2

Lutherbibel 2017

1 So wurden vollendet Himmel und Erde mit ihrem ganzen Heer. 2 Und so vollendete Gott am siebenten Tage seine Werke, die er machte, und ruhte am siebenten Tage von allen seinen Werken, die er gemacht hatte. 3 Und Gott segnete den siebenten Tag und heiligte ihn, weil er an ihm ruhte von allen seinen Werken, die Gott geschaffen und gemacht hatte. 4 Dies ist die Geschichte von Himmel und Erde, da sie geschaffen wurden. Es war zu der Zeit, da Gott der HERR Erde und Himmel machte. 5 Und alle die Sträucher auf dem Felde waren noch nicht auf Erden, und all das Kraut auf dem Felde war noch nicht gewachsen. Denn Gott der HERR hatte noch nicht regnen lassen auf Erden, und kein Mensch war da, der das Land bebaute; 6 aber ein Strom stieg aus der Erde empor und tränkte das ganze Land. 7 Da machte Gott der HERR den Menschen aus Staub von der Erde und blies ihm den Odem des Lebens in seine Nase. Und so ward der Mensch ein lebendiges Wesen. 8 Und Gott der HERR pflanzte einen Garten in Eden gegen Osten hin und setzte den Menschen hinein, den er gemacht hatte. 9 Und Gott der HERR ließ aufwachsen aus der Erde allerlei Bäume, verlockend anzusehen und gut zu essen, und den Baum des Lebens mitten im Garten und den Baum der Erkenntnis des Guten und Bösen. 10 Und es geht aus von Eden ein Strom, den Garten zu bewässern, und teilt sich von da in vier Hauptarme. 11 Der erste heißt Pischon, der fließt um das ganze Land Hawila und dort findet man Gold; 12 und das Gold des Landes ist kostbar. Auch findet man da Bedolachharz und den Edelstein Schoham. 13 Der zweite Strom heißt Gihon, der fließt um das ganze Land Kusch. 14 Der dritte Strom heißt Tigris, der fließt östlich von Assyrien. Der vierte Strom ist der Euphrat. 15 Und Gott der HERR nahm den Menschen und setzte ihn in den Garten Eden, dass er ihn bebaute und bewahrte. 16 Und Gott der HERR gebot dem Menschen und sprach: Du darfst essen von allen Bäumen im Garten, 17 aber von dem Baum der Erkenntnis des Guten und Bösen sollst du nicht essen; denn an dem Tage, da du von ihm isst, musst du des Todes sterben. 18 Und Gott der HERR sprach: Es ist nicht gut, dass der Mensch allein sei; ich will ihm eine Hilfe machen, die ihm entspricht. 19 Und Gott der HERR machte aus Erde alle die Tiere auf dem Felde und alle die Vögel unter dem Himmel und brachte sie zu dem Menschen, dass er sähe, wie er sie nennte; denn wie der Mensch jedes Tier nennen würde, so sollte es heißen. 20 Und der Mensch gab einem jeden Vieh und Vogel unter dem Himmel und Tier auf dem Felde seinen Namen; aber für den Menschen wurde keine Hilfe gefunden, die ihm entsprach. 21 Da ließ Gott der HERR einen tiefen Schlaf fallen auf den Menschen, und er schlief ein. Und er nahm eine seiner Rippen und schloss die Stelle mit Fleisch. 22 Und Gott der HERR baute eine Frau aus der Rippe, die er von dem Menschen nahm, und brachte sie zu ihm. 23 Da sprach der Mensch: Die ist nun Bein von meinem Bein und Fleisch von meinem Fleisch; man wird sie Männin nennen, weil sie vom Manne genommen ist. 24 Darum wird ein Mann seinen Vater und seine Mutter verlassen und seiner Frau anhangen, und sie werden sein ein Fleisch. 25 Und sie waren beide nackt, der Mensch und seine Frau, und schämten sich nicht.

Genesis 2

Ketab El Hayat

1 وَهَكَذَا اكْتَمَلَتِ السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ بِكُلِّ مَا فِيهَا. 2 وَفِي الْيَوْمِ السَّابِعِ أَتَمَّ اللهُ عَمَلَهُ الَّذِي قَامَ بِهِ، فَاسْتَرَاحَ فِيهِ مِنْ جَمِيعِ مَا عَمِلَهُ. 3 وَبَارَكَ اللهُ الْيَوْمَ السَّابِعَ وَقَدَّسَهُ، لأَنَّهُ اسْتَرَاحَ فِيهِ مِنْ جَمِيعِ أَعْمَالِ الْخَلْقِ 4 هَذَا وَصْفٌ مَبْدَئِيٌّ لِلسَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ يَوْمَ خَلَقَهَا الرَّبُّ الإِلَهُ. 5 وَلَمْ يَكُنْ قَدْ نَبَتَ بَعْدُ فِي الأَرْضِ شَجَرٌ بَرِّيٌّ وَلاَ عُشْبٌ بَرِّيٌّ، لأَنَّ الرَّبَّ الإِلَهَ لَمْ يَكُنْ قَدْ أَرْسَلَ مَطَراً عَلَى الأَرْضِ، وَلَمْ يَكُنْ هُنَاكَ إِنْسَانٌ لِيَفْلَحَهَا، 6 إلاَّ أَنَّ ضَبَاباً كَانَ يَتَصَاعَدُ مِنَ الأَرْضِ فَيَسْقِي سَطْحَهَا كُلَّهُ. 7 ثُمَّ جَبَلَ الرَّبُّ الإِلَهُ آدَمَ مِنْ تُرَابِ الأَرْضِ وَنَفَخَ فِي أَنْفِهِ نَسَمَةَ حَيَاةٍ، فَصَارَ آدَمُ نَفْساً حَيَّةً. 8 وَأَقَامَ الرَّبُّ الإِلَهُ جَنَّةً فِي شَرْقِيِّ عَدْنٍ وَوَضَعَ فِيهَا آدَمَ الَّذِي جَبَلَهُ. 9 وَاستَنْبَتَ الرَّبُّ الإِلَهُ مِنَ الأَرْضِ كُلَّ شَجَرَةٍ بَهِيَّةٍ لِلنَّظَرِ، وَلَذِيذَةٍ لِلأَكْلِ، وَغَرَسَ أَيْضاً شَجَرَةَ الْحَيَاةِ، وَشَجَرَةَ مَعْرِفَةِ الْخَيْرِ وَالشَّرِّ فِي وَسَطِ الْجَنَّةِ. 10 وَكَانَ نَهْرٌ يَجْرِي فِي عَدْنٍ لِيَسْقِيَ الْجَنَّةَ، وَمَا يَلْبَثُ أَنْ يَنْقَسِمَ مِنْ هُنَاكَ إِلَى أَرْبَعَةِ أَنْهُرٍ: 11 الأَوَّلُ مِنْهَا يُدْعَى فِيشُونَ، الَّذِي يَلْتَفُّ حَوْلَ كُلِّ الْحَوِيلَةِ حَيْثُ يُوْجَدُ الذَّهَبُ. 12 وَذَهَبُ تِلْكَ الأَرْضِ جَيِّدٌ، وَفِيهَا أَيْضاً الْمُقْلُ وَحَجَرُ الْجَزْعِ. 13 وَالنَّهْرُ الثَّانِي يُدْعَى جِيحُونَ الَّذِي يُحِيطُ بِجَمِيعِ أَرْضِ كُوشٍ. 14 وَالنَّهْرُ الثَّالِثُ يُدْعَى حِدَّاقِلَ وَهُوَ الْجَارِي فِي شَرْقِيِّ أَشُّورَ. وَالنَّهْرُ الرَّابِعُ هُوَ الْفُرَاتُ.  15 وَأَخَذَ الرَّبُّ الإِلَهُ آدَمَ وَوَضَعَهُ فِي جَنَّةِ عَدْنٍ لِيَفْلَحَهَا وَيَعْتَنِيَ بِهَا. 16 وَأَمَرَ الرَّبُّ الإِلَهُ آدَمَ قَائِلا: «كُلْ مَا تَشَاءُ مِنْ جَمِيعِ أَشْجَارِ الْجَنَّةِ، 17 وَلَكِنْ إِيَّاكَ أَنْ تَأْكُلَ مِنْ شَجَرَةِ مَعْرِفَةِ الْخَيْرِ وَالشَّرِّ لأَنَّكَ حِينَ تَأْكُلُ مِنْهَا حَتْماً تَمُوت».  18 ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ الإِلَهُ: «لَيْسَ جَيِّداً أَنْ يَبْقَى آدَمُ وَحِيداً. سَأَصْنَعُ لَهُ مُعِيناً مُشَابِهاً لَهُ». 19 وَكَانَ الرَّبُّ الإِلَهُ قَدْ جَبَلَ مِنَ التُّرَابِ كُلَّ وُحُوشِ الْبَرِّيَّةِ وَطُيُورِ الْفَضَاءِ وَأَحْضَرَهَا إِلَى آدَمَ لِيَرَى بِأَيِّ أَسْمَاءٍ يَدْعُوهَا، فَصَارَ كُلُّ اسْمٍ أَطْلَقَهُ آدَمُ عَلَى كُلِّ مَخْلُوقٍ حَيٍّ اسْماً لَهُ. 20 وَهَكَذَا أَطْلَقَ آدَمُ أَسْمَاءً عَلَى كُلِّ الطُّيُورِ وَالْحَيَوَانَاتِ وَالْبَهَائِمِ. غَيْرَ أَنَّهُ لَمْ يَجِدْ لِنَفْسِهِ مُعِيناً مُشَابِهاً لَهُ. 21 فَأَوْقَعَ الرَّبُّ الإِلَهُ آدَمَ فِي نَوْمٍ عَمِيقٍ، ثُمَّ تَنَاوَلَ ضِلْعاً مِنْ أَضْلاَعِهِ وَسَدَّ مَكَانَهَا بِاللَّحْمِ، 22 وَعَمِلَ مِنْ هَذِهِ الضِّلْعِ امْرَأَةً أَحْضَرَهَا إِلَى آدَمَ. 23 فَقَالَ آدَمُ: «هَذِهِ الآنَ عَظْمٌ مِنْ عِظَامِي وَلَحْمٌ مِنْ لَحْمِي. فَهِيَ تُدْعَى امْرَأَةً لأَنَّهَا مِنِ امْرِئٍ أُخِذَتْ». 24 لِهَذَا، فَإِنَّ الرَّجُلَ يَتْرُكُ أَبَاهُ وَأُمَّهُ وَيَلْتَصِقُ بِامْرَأَتِهِ، وَيَصِيرَانِ جَسَداً وَاحِداً. 25 وَكَانَ آدَمُ وَامْرَأَتُهُ عُرْيَانَيْنِ، وَلَمْ يَخْجَلَا مِنْ ذَلِكَ.

Genesis 2

کتاب مقدس، ترجمه تفسیری

1 به اين ترتيب آسمانها و زمين و هر چه در آنها بود، تكميل گرديد. 2 با فرارسيدن روز هفتم، خدا كار آفرينش را تمام كرده، دست از كار كشيد. 3 خدا روز هفتم را بركت داده، آن را مقدس اعلام فرمود، زيرا روزی بود كه خدا پس از پايان كار آفرينش، آرام گرفت. 4 به اين ترتيب آسمانها و زمين آفريده شد. 5 هيچ بوته و گياهی بر زمين نروييده بود، زيرا خداوند هنوز باران نبارانيده بود، و همچنين آدمی نبود كه روی زمين كشت و زرع نمايد؛ 6 اما آب از زمين بيرون می‌آمد و تمام خشكيها را سيراب می‌كرد. 7 آنگاه خداوند از خاکِ زمين، آدم را سرشت. سپس در بينی آدم روح حيات دميده، به او جان بخشيد و آدم، موجود زنده ای شد. 8 پس از آن، خداوند در سرزمين عدن، واقع در شرق، باغی به وجود آورد و آدمی را كه آفريده بود در آن باغ گذاشت. 9 خداوند انواع درختان زيبا در آن باغ رويانيد تا ميوه‌های خوش طعم دهند. او در وسط باغ، «درخت حيات» و همچنين «درخت شناخت نيک و بد» را قرار داد. 10 از سرزمين عدن رودخانه‌ای بسوی باغ جاری شد تا آن را آبياری كند. سپس اين رودخانه به چهار رود كوچكتر تقسيم گرديد. 11-12 رود اول «فيشون» است كه از سرزمين حَويله می‌گذرد. در آنجا طلای خالص، مرواريد و سنگ جزع يافت می‌شود. 13 رود دوم «جيحون» است كه از سرزمين كوش عبور می‌كند. 14 سومين رود، «دجله» است كه بسوی شرق آشور جاری است و رود چهارم «فرات» است. 15 خداوند، آدم را در باغ عدن گذاشت تا در آن كار كند و از آن نگهداری نمايد، 16-17 و به او گفت: «از همهٔ ميوه‌های درختان باغ بخور، بجز ميوهٔ درخت شناخت نيک و بد، زيرا اگر از ميوهٔ آن بخوری، مطمئن باش خواهی مرد.» 18 خداوند فرمود: «شايسته نيست آدم تنها بماند. بايد برای او يار مناسبی به وجود آورم.» 19 آنگاه خداوند همهٔ حيوانات و پرندگانی را كه از خاک سرشته بود، نزد آدم آورد تا ببيند آدم چه نامهايی بر آنها خواهد گذاشت. بدين ترتيب تمام حيوانات و پرندگان نامگذاری شدند. 20 پس آدم تمام حيوانات و پرندگان را نامگذاری كرد، اما برای او يار مناسبی يافت نشد. 21 آنگاه خداوند آدم را به خواب عميقی فرو برد و يكی از دنده‌هايش را برداشت و جای آن را با گوشت پُر كرد، 22 و از آن دنده، زنی سرشت و او را پيش آدم آورد. 23 آدم گفت: «اين است استخوانی از استخوانهايم و گوشتی از گوشتم. نام او «نسا» باشد، چون از انسان گرفته شد.» 24 به اين سبب است كه مرد از پدر و مادر خود جدا می‌شود و به همسر خود می‌پيوندد، و از آن پس، آن دو يكی می‌شوند. 25 آدم و همسرش، هر چند برهنه بودند، ولی احساس خجالت نمی‌كردند.

Genesis 2

New International Version

1 Thus the heavens and the earth were completed in all their vast array. 2 By the seventh day God had finished the work he had been doing; so on the seventh day he rested from all his work. 3 Then God blessed the seventh day and made it holy, because on it he rested from all the work of creating that he had done. 4 This is the account of the heavens and the earth when they were created, when the Lord God made the earth and the heavens. 5 Now no shrub had yet appeared on the earth[1] and no plant had yet sprung up, for the Lord God had not sent rain on the earth and there was no one to work the ground, 6 but streams[2] came up from the earth and watered the whole surface of the ground. 7 Then the Lord God formed a man[3] from the dust of the ground and breathed into his nostrils the breath of life, and the man became a living being. 8 Now the Lord God had planted a garden in the east, in Eden; and there he put the man he had formed. 9 The Lord God made all kinds of trees grow out of the ground—trees that were pleasing to the eye and good for food. In the middle of the garden were the tree of life and the tree of the knowledge of good and evil. 10 A river watering the garden flowed from Eden; from there it was separated into four headwaters. 11 The name of the first is the Pishon; it winds through the entire land of Havilah, where there is gold. 12 (The gold of that land is good; aromatic resin[4] and onyx are also there.) 13 The name of the second river is the Gihon; it winds through the entire land of Cush.[5] 14 The name of the third river is the Tigris; it runs along the east side of Ashur. And the fourth river is the Euphrates. 15 The Lord God took the man and put him in the Garden of Eden to work it and take care of it. 16 And the Lord God commanded the man, “You are free to eat from any tree in the garden; 17 but you must not eat from the tree of the knowledge of good and evil, for when you eat from it you will certainly die.” 18 The Lord God said, “It is not good for the man to be alone. I will make a helper suitable for him.” 19 Now the Lord God had formed out of the ground all the wild animals and all the birds in the sky. He brought them to the man to see what he would name them; and whatever the man called each living creature, that was its name. 20 So the man gave names to all the livestock, the birds in the sky and all the wild animals. But for Adam[6] no suitable helper was found. 21 So the Lord God caused the man to fall into a deep sleep; and while he was sleeping, he took one of the man’s ribs[7] and then closed up the place with flesh. 22 Then the Lord God made a woman from the rib[8] he had taken out of the man, and he brought her to the man. 23 The man said, “This is now bone of my bones and flesh of my flesh; she shall be called ‘woman,’ for she was taken out of man.” 24 That is why a man leaves his father and mother and is united to his wife, and they become one flesh. 25 Adam and his wife were both naked, and they felt no shame.

Genesis 2

Священное Писание, Восточный перевод

1 Так были завершены небо и земля и всё их многообразие. 2 К седьмому дню Всевышний закончил труд, который Он совершал, и на седьмой день Он отдыхал от всех Своих дел. 3 Всевышний благословил седьмой день и освятил его, потому что в этот день Он отдыхал от труда Своего, который Он делал и завершил. 4 Вот повествование о небе и земле, когда они были сотворены. Когда Всевышний, Вечный[1], сотворил землю и небо, 5 а на земле тогда ещё не было ни кустарника полевого, ни полевой травы, потому что Всевышний, Вечный, не посылал на землю дождя, и не было человека, чтобы обрабатывать почву, 6 только пар поднимался от земли и орошал всю её поверхность. 7 Тогда Всевышний, Вечный, сотворил человека из земного праха[2] и вдохнул ему в ноздри дыхание жизни, и человек стал живым существом. 8 Затем Всевышний, Вечный, посадил сад на востоке, в Эдеме, и поселил там человека, которого Он сотворил. 9 Всевышний, Вечный, вырастил из земли все виды деревьев – приятных на вид и пригодных для пищи. Посреди же сада росли дерево жизни и дерево познания добра и зла[3]. 10 Из Эдема вытекала река, орошавшая сад, а далее она разделялась на четыре потока. 11 Первый называется Фисон: он течёт вокруг всей земли Хавила, где есть золото. 12 (Золото в той земле хорошее, и ещё там есть ароматная смола и камень оникс.) 13 Вторая река называется Гихон: она течёт вокруг всей земли Куш[4]. 14 Третья река называется Тигр: она течёт к востоку от Ассирии[5]. А четвёртая река – это Евфрат. 15 Всевышний, Вечный, поселил человека в саду Эдем, чтобы он возделывал сад и заботился о нём. 16 Всевышний Вечный, повелел человеку: «Можешь есть плоды с любого дерева в саду, 17 но не ешь с дерева познания добра и зла, потому что в день, когда ты съешь плод с этого дерева, ты умрёшь[6]». 18 Всевышний, Вечный, сказал: «Нехорошо человеку быть одному. Я создам ему помощника под стать». 19 Всевышний, Вечный, сотворил из земли всех зверей полевых и всех птиц небесных. Затем Он привёл их к человеку, чтобы увидеть, как тот их назовёт; и как назвал человек каждое живое творение, так оно и стало называться. 20 Так человек дал имена всему скоту, всем птицам небесным и всем полевым зверям. Но для Адама[7] не нашлось подходящего помощника. 21 Тогда Всевышний, Вечный, погрузил человека в глубокий сон, и пока он спал, взял одно из его рёбер и закрыл это место плотью. 22 Из ребра, которое Он вынул из человека, Всевышний, Вечный, сотворил женщину и привёл её к нему. 23 Человек сказал:– Вот теперь это кость от костей моих и плоть от плоти моей: она будет называться «женщина»[8], потому что была взята из мужчины. 24 Поэтому оставит человек отца и мать и соединится со своей женой, и они станут одной плотью. 25 И человек, и его жена были наги, но не чувствовали стыда.

Genesis 2

中文和合本(简体)

1 天 地 万 物 都 造 齐 了 。 2 到 第 七 日 ,   神 造 物 的 工 已 经 完 毕 , 就 在 第 七 日 歇 了 他 一 切 的 工 , 安 息 了 。 3 神 赐 福 给 第 七 日 , 定 为 圣 日 ; 因 为 在 这 日 ,   神 歇 了 他 一 切 创 造 的 工 , 就 安 息 了 。 4 创 造 天 地 的 来 历 , 在 耶 和 华   神 造 天 地 的 日 子 , 乃 是 这 样 , 5 野 地 还 没 有 草 木 , 田 间 的 菜 蔬 还 没 有 长 起 来 ; 因 为 耶 和 华   神 还 没 有 降 雨 在 地 上 , 也 没 有 人 耕 地 , 6 但 有 雾 气 从 地 上 腾 , 滋 润 遍 地 。 7 耶 和 华   神 用 地 上 的 尘 土 造 人 , 将 生 气 吹 在 他 鼻 孔 里 , 他 就 成 了 有 灵 的 活 人 , 名 叫 亚 当 。 8 耶 和 华   神 在 东 方 的 伊 甸 立 了 一 个 园 子 , 把 所 造 的 人 安 置 在 那 里 。 9 耶 和 华   神 使 各 样 的 树 从 地 里 长 出 来 , 可 以 悦 人 的 眼 目 , 其 上 的 果 子 好 作 食 物 。 园 子 当 中 又 有 生 命 树 和 分 别 善 恶 的 树 。 10 有 河 从 伊 甸 流 出 来 , 滋 润 那 园 子 , 从 那 里 分 为 四 道 : 11 第 一 道 名 叫 比 逊 , 就 是 环 绕 哈 腓 拉 全 地 的 。 在 那 里 有 金 子 , 12 并 且 那 地 的 金 子 是 好 的 ; 在 那 里 又 有 珍 珠 和 红 玛 瑙 。 13 第 二 道 河 名 叫 基 训 , 就 是 环 绕 古 实 全 地 的 。 14 第 三 道 河 名 叫 底 格 里 斯 , 流 在 亚 述 的 东 边 。 第 四 道 河 就 是 伯 拉 河 。 15 耶 和 华   神 将 那 人 安 置 在 伊 甸 园 , 使 他 修 理 , 看 守 。 16 耶 和 华   神 吩 咐 他 说 : 园 中 各 样 树 上 的 果 子 , 你 可 以 随 意 吃 , 17 只 是 分 别 善 恶 树 上 的 果 子 , 你 不 可 吃 , 因 为 你 吃 的 日 子 必 定 死 ! 18 耶 和 华   神 说 : 那 人 独 居 不 好 , 我 要 为 他 造 一 个 配 偶 帮 助 他 。 19 耶 和 华   神 用 土 所 造 成 的 野 地 各 样 走 兽 和 空 中 各 样 飞 鸟 都 带 到 那 人 面 前 , 看 他 叫 甚 麽 。 那 人 怎 样 叫 各 样 的 活 物 , 那 就 是 他 的 名 字 。 20 那 人 便 给 一 切 牲 畜 和 空 中 飞 鸟 、 野 地 走 兽 都 起 了 名 ; 只 是 那 人 没 有 遇 见 配 偶 帮 助 他 。 21 耶 和 华   神 使 他 沉 睡 , 他 就 睡 了 ; 於 是 取 下 他 的 一 条 肋 骨 , 又 把 肉 合 起 来 。 22 耶 和 华   神 就 用 那 人 身 上 所 取 的 肋 骨 造 成 一 个 女 人 , 领 他 到 那 人 跟 前 。 23 那 人 说 : 这 是 我 骨 中 的 骨 , 肉 中 的 肉 , 可 以 称 他 为 女 人 , 因 为 他 是 从 男 人 身 上 取 出 来 的 。 24 因 此 , 人 要 离 开 父 母 , 与 妻 子 连 合 , 二 人 成 为 一 体 。 25 当 时 夫 妻 二 人 赤 身 露 体 , 并 不 羞 耻 。