Offenbarung 16

Lutherbibel 2017

von Deutsche Bibelgesellschaft
1 Und ich hörte eine große Stimme aus dem Tempel, die sprach zu den sieben Engeln: Geht hin und gießt aus die sieben Schalen des Zornes Gottes auf die Erde! (Jer 10,25)2 Und der erste ging hin und goss seine Schale aus auf die Erde; und es entstand ein böses und schlimmes Geschwür an den Menschen, die das Zeichen des Tieres hatten und die sein Bild anbeteten. (2Mo 9,10)3 Und der zweite goss aus seine Schale ins Meer; und es wurde zu Blut wie von einem Toten, und alle lebendigen Wesen im Meer starben. (Offb 8,8)4 Und der dritte goss aus seine Schale in die Wasserströme und in die Wasserquellen; und es wurde Blut.5 Und ich hörte den Engel der Wasser sagen: Gerecht bist du, der du bist und der du warst, du Heiliger, dass du dieses Urteil gesprochen hast;6 denn sie haben das Blut der Heiligen und der Propheten vergossen, und Blut hast du ihnen zu trinken gegeben; sie sind’s wert. (Offb 6,9)7 Und ich hörte den Altar sagen: Ja, Herr, allmächtiger Gott, deine Gerichte sind wahrhaftig und gerecht. (Offb 9,13)8 Und der vierte Engel goss aus seine Schale über die Sonne; und es wurde ihr Macht gegeben, die Menschen zu versengen mit Feuer.9 Und die Menschen wurden versengt von der großen Hitze und lästerten den Namen Gottes, der Macht hat über diese Plagen, und taten nicht Buße, ihm die Ehre zu geben.10 Und der fünfte Engel goss aus seine Schale auf den Thron des Tieres; und sein Reich wurde verfinstert, und die Menschen zerbissen ihre Zungen vor Schmerzen (2Mo 10,21)11 und lästerten Gott im Himmel wegen ihrer Schmerzen und wegen ihrer Geschwüre und taten nicht Buße für ihre Werke.12 Und der sechste goss aus seine Schale auf den großen Strom Euphrat; und sein Wasser trocknete aus, damit der Weg bereitet würde den Königen vom Aufgang der Sonne. (Jes 11,15)13 Und ich sah aus dem Rachen des Drachen und aus dem Rachen des Tieres und aus dem Munde des falschen Propheten drei unreine Geister kommen, gleich Fröschen; (Offb 12,3)14 es sind Geister von Dämonen, die tun Zeichen und gehen aus zu den Königen der ganzen Welt, sie zu versammeln zum Kampf am großen Tag Gottes, des Allmächtigen. –15 Siehe, ich komme wie ein Dieb. Selig ist, der da wacht und seine Kleider bewahrt, damit er nicht nackt gehe und man seine Blöße sehe. – (Offb 3,3)16 Und er versammelte sie an einen Ort, der heißt auf Hebräisch Harmagedon.17 Und der siebente Engel goss aus seine Schale in die Luft; und es kam eine große Stimme aus dem Tempel vom Thron, die sprach: Es ist geschehen!18 Und es geschahen Blitze und Stimmen und Donner, und es geschah ein großes Erdbeben, wie es noch nicht gewesen ist, seit Menschen auf Erden sind – ein solches Erdbeben, so groß.19 Und aus der großen Stadt wurden drei Teile, und die Städte der Völker stürzten ein. Und Babylon, der Großen, wurde gedacht vor Gott, dass ihr gegeben werde der Kelch mit dem Wein seines grimmigen Zorns. (Offb 14,8)20 Und alle Inseln verschwanden, und die Berge wurden nicht mehr gefunden. (Offb 6,14)21 Und ein großer Hagel wie Zentnergewichte fiel vom Himmel auf die Menschen; und die Menschen lästerten Gott wegen der Plage des Hagels; denn diese Plage ist sehr groß. (2Mo 9,23)

Offenbarung 16

Библия, ревизирано издание

von Bulgarian Bible Society
1 И чух от храма силен глас, който казваше на седемте ангела: Идете и излейте на земята седемте чаши на Божия гняв. (Offb 14,10; Offb 15,1; Offb 15,7)2 И първият отиде и изля чашата си на земята; и се отвори лоша и люта рана по онези човеци, които носеха белега на звяра и които се покланяха на неговия образ. (2Mo 9,9; Offb 8,7; Offb 13,14; Offb 13,16; Offb 13,17)3 Вторият ангел изля чашата си в морето; и то стана кръв като на мъртвец и всяка жива твар в морето умря. (2Mo 7,17; 2Mo 7,20; Offb 8,8; Offb 8,9)4 Третият ангел изля чашата си в реките и във водните извори; и водата им стана кръв. (2Mo 7,20; Offb 8,10)5 И чух ангела на водите да казва: Праведен си Ти, Пресвяти, Който си и Който си бил, за това, че си отсъдил така; (Offb 1,4; Offb 1,8; Offb 4,8; Offb 11,17; Offb 15,3)6 понеже те проляха кръвта на светии и на пророци, то и Ти си им дал да пият кръв. Те заслужават това. (Jes 49,26; Mt 23,34; Mt 23,35; Offb 11,18; Offb 13,15; Offb 18,20)7 И чух друг от олтара да казва: Да, Господи Боже всемогъщи, истинни и праведни са Твоите присъди. (Offb 13,10; Offb 14,10; Offb 15,3; Offb 19,4)8 Четвъртият ангел изля чашата си върху слънцето, на което бе позволено да изгаря човеците с огън. (Offb 8,12; Offb 9,17; Offb 9,18; Offb 14,18)9 И голяма жега обгори човеците; и те похулиха името на Бога, Който има власт над тези язви, и не се покаяха да Му отдадат слава. (Dan 5,22; Dan 5,23; Offb 9,20; Offb 11,13; Offb 14,7; Offb 16,11; Offb 16,21)10 Петият ангел изля чашата си върху престола на звяра; и царството му потъмня и човеците хапеха езиците си от болки, (Offb 9,2; Offb 13,2)11 и похулиха небесния Бог поради болките и раните си, и не се покаяха за делата си. (Offb 16,2; Offb 16,9; Offb 16,21)12 Шестият ангел изля чашата си върху голямата река Ефрат; и пресъхна водата и, за да се приготви пътят на царете, които идват от изток. (Jes 41,2; Jes 41,25; Jer 50,38; Jer 51,36; Offb 9,14)13 И видях да излизат от устата на змея и от устата на звяра, и от устата на лъжепророка три нечисти духа, подобни на жаби; (1Joh 4,1; Offb 12,3; Offb 12,9; Offb 19,20; Offb 20,10)14 защото те са духове на бесове, които, като вършат знамения, отиват при царете на цялата земя, за да ги събират за войната във великия ден на всемогъщия Бог. (Mt 24,24; Lk 2,1; 2Thess 2,9; 1Tim 4,1; Jak 3,15; Offb 13,13; Offb 13,14; Offb 17,14; Offb 19,19; Offb 19,20; Offb 20,8)15 (Ето, ида като крадец. Блажен онзи, който бди и пази дрехите си, за да не ходи гол и да не гледат срамотите му.) (Mt 24,43; Mt 24,46; Lk 12,39; 2Kor 5,3; 1Thess 5,2; 2Petr 3,10; Offb 3,3; Offb 3,4; Offb 3,18)16 И ги събраха на мястото, което на еврейски се нарича Армагедон[1]. (Offb 19,19)17 Тогава седмият ангел изля чашата си във въздуха; и от храма излезе силен глас от престола и каза: Свърши се. (Offb 21,6)18 И произлязоха светкавици и гласове, и гръмове, и стана силен трус, небивал, откакто съществуват човеци на земята, такъв трус, толкова силен. (Dan 12,1; Offb 4,5; Offb 8,5; Offb 11,13; Offb 11,19)19 А великият град се раздели на три части и градовете на народите паднаха; и Бог си спомни за великия Вавилон, да му даде чашата с виното от яростния Си гняв. (Jes 51,17; Jes 51,22; Jer 25,15; Jer 25,16; Offb 14,8; Offb 14,10; Offb 17,18; Offb 18,5)20 И всеки остров побягна и планините не се намериха. (Offb 6,14)21 И едър град, тежък около един талант, падаше от небето върху човеците и човеците похулиха Бога поради напастта на града, защото тази напаст беше твърде голяма. (2Mo 9,23; Offb 11,19; Offb 16,9; Offb 16,11)