1Mose aber hütete die Schafe Jitros, seines Schwiegervaters, des Priesters in Midian, und trieb die Schafe über die Wüste hinaus und kam an den Berg Gottes, den Horeb. (Apg 7,30)2Und der Engel des HERRN erschien ihm in einer feurigen Flamme aus dem Dornbusch. Und er sah, dass der Busch im Feuer brannte und doch nicht verzehrt wurde. (5Mo 33,16)3Da sprach er: Ich will hingehen und diese wundersame Erscheinung besehen, warum der Busch nicht verbrennt.4Als aber der HERR sah, dass er hinging, um zu sehen, rief Gott ihn aus dem Busch und sprach: Mose, Mose! Er antwortete: Hier bin ich.5Er sprach: Tritt nicht herzu, zieh deine Schuhe von deinen Füßen; denn der Ort, darauf du stehst, ist heiliges Land! (1Mo 28,17; Jos 5,15)6Und er sprach weiter: Ich bin der Gott deines Vaters, der Gott Abrahams, der Gott Isaaks und der Gott Jakobs. Und Mose verhüllte sein Angesicht; denn er fürchtete sich, Gott anzuschauen. (1Mo 17,1; 1Mo 28,1; 1Mo 35,9; Mt 22,32)7Und der HERR sprach: Ich habe das Elend meines Volks in Ägypten gesehen, und ihr Geschrei über ihre Bedränger habe ich gehört; ich habe ihre Leiden erkannt. (2Mo 2,23)8Und ich bin herniedergefahren, dass ich sie errette aus der Ägypter Hand und sie aus diesem Lande hinaufführe in ein gutes und weites Land, in ein Land, darin Milch und Honig fließt, in das Gebiet der Kanaaniter, Hetiter, Amoriter, Perisiter, Hiwiter und Jebusiter. (2Mo 5,23)9Weil denn nun das Geschrei der Israeliten vor mich gekommen ist und ich dazu ihre Drangsal gesehen habe, wie die Ägypter sie bedrängen,10so geh nun hin, ich will dich zum Pharao senden, damit du mein Volk, die Israeliten, aus Ägypten führst. (2Mo 7,16; Ri 6,14)11Mose sprach zu Gott: Wer bin ich, dass ich zum Pharao gehe und führe die Israeliten aus Ägypten? (1Mo 32,11; 2Mo 4,10; 2Sam 7,18; Jes 6,5; Jes 6,8; Jer 1,6)12Er sprach: Ich will mit dir sein. Und das soll dir das Zeichen sein, dass ich dich gesandt habe: Wenn du mein Volk aus Ägypten geführt hast, werdet ihr Gott dienen auf diesem Berge. (Jer 1,8)13Mose sprach zu Gott: Siehe, wenn ich zu den Israeliten komme und spreche zu ihnen: Der Gott eurer Väter hat mich zu euch gesandt!, und sie mir sagen werden: Wie ist sein Name?, was soll ich ihnen sagen?14Gott sprach zu Mose: Ich werde sein, der ich sein werde. Und sprach: So sollst du zu den Israeliten sagen: »Ich werde sein«, der hat mich zu euch gesandt. (2Mo 6,2; Mal 3,6; Offb 1,4; Offb 1,8)15Und Gott sprach weiter zu Mose: So sollst du zu den Israeliten sagen: Der HERR, der Gott eurer Väter, der Gott Abrahams, der Gott Isaaks, der Gott Jakobs, hat mich zu euch gesandt. Das ist mein Name auf ewig, mit dem man mich anrufen soll von Geschlecht zu Geschlecht. (2Mo 6,2; Jes 42,8)16Darum geh hin und versammle die Ältesten von Israel und sprich zu ihnen: Der HERR, der Gott eurer Väter, ist mir erschienen, der Gott Abrahams, der Gott Isaaks, der Gott Jakobs, und hat gesagt: Ich habe mich euer angenommen und gesehen, was euch in Ägypten widerfahren ist,17und habe gesagt: Ich will euch aus dem Elend Ägyptens führen in das Land der Kanaaniter, Hetiter, Amoriter, Perisiter, Hiwiter und Jebusiter, in das Land, darin Milch und Honig fließt.18Und sie werden auf dich hören. Danach sollst du mit den Ältesten Israels hineingehen zum König von Ägypten und zu ihm sagen: Der HERR, der Gott der Hebräer, ist uns begegnet. Nun wollen wir gehen drei Tagereisen weit in die Wüste, dass wir opfern dem HERRN, unserm Gott. (2Mo 5,1; 2Mo 5,3)19Aber ich weiß, dass euch der König von Ägypten nicht wird ziehen lassen, er werde denn gezwungen durch eine starke Hand.20Daher werde ich meine Hand ausstrecken und Ägypten schlagen mit all den Wundern, die ich darin tun werde. Danach wird er euch ziehen lassen.21Auch will ich diesem Volk Gunst verschaffen bei den Ägyptern, dass, wenn ihr auszieht, ihr nicht leer auszieht, (1Mo 15,14; 2Mo 11,2; 2Mo 12,35)22sondern jede Frau soll sich von ihrer Nachbarin und Hausgenossin silberne und goldene Gefäße und Kleider geben lassen. Die sollt ihr euren Söhnen und Töchtern mitgeben und den Ägyptern wegnehmen.
1А Моисей пасеше овцете на тъста си Йотор, мадиамския жрец; и като докара овцете навътре в пустинята, се изкачи на Божията планина Хорив. (2Mo 2,16; 2Mo 18,5; 1Kön 19,8)2Там ангел ГОСПОДЕН му се яви в огнени пламъци изсред един бодлив храст; и Моисей видя, че бодливият храст не изгаряше, макар да бе обхванат от пламъци. (5Mo 33,16; Jes 63,9; Apg 7,30)3И Моисей си каза: Да свърна и да видя това велико явление, защо бодливият храст не изгаря. (Ps 111,2; Apg 7,31)4А когато ГОСПОД видя, че той свърна да види, Бог го извика изсред бодливия храст: Моисей, Моисей! Той отговори: Ето ме. (5Mo 33,16)5И ГОСПОД каза: Не се приближавай насам; събуй обувките от краката си, защото мястото, на което стоиш, е свята земя. (2Mo 19,12; Jos 5,15; Apg 7,33)6Каза още: Аз съм Бог на баща ти, Бог Авраамов, Бог Исааков и Бог Яковов. А Моисей закри лицето си, защото се боеше да погледне към Бога. (1Mo 28,13; 2Mo 3,15; 2Mo 4,5; 1Kön 19,13; Jes 6,1; Jes 6,5; Mt 22,32; Mk 12,26; Lk 20,37; Apg 7,32)7ГОСПОД каза: Наистина видях страданието на народа Ми, който е в Египет, и чух вика му поради гнета на разпоредниците му; защото знам неволите му. (1Mo 18,21; 2Mo 1,11; 2Mo 2,23; Neh 9,9; Ps 106,44; Apg 7,34)8И слязох, за да ги избавя от гнета[1] на египтяните и да ги заведа от онази земя в земя, добра и пространна, в земя, където текат мляко и мед, в земята на ханаанците, хетите, аморейците, ферезейците, евейците и йевусейците. (1Mo 11,5; 1Mo 11,7; 1Mo 15,18; 1Mo 18,21; 1Mo 50,24; 2Mo 3,17; 2Mo 6,6; 2Mo 6,8; 2Mo 12,51; 2Mo 13,5; 2Mo 33,3; 4Mo 13,27; 5Mo 1,25; 5Mo 8,7; 5Mo 26,9; 5Mo 26,15; Jer 11,5; Jer 32,22; Hes 20,6)9И сега, ето, викът на израилтяните стигна до Мене; също така видях по какъв начин ги притесняват египтяните. (2Mo 1,11; 2Mo 1,13; 2Mo 1,14; 2Mo 1,22; 2Mo 2,23)10И така, ела сега и ще те изпратя при фараона, за да изведеш народа Ми, израилтяните, от Египет. (Ps 105,26; Mi 6,4)11А Моисей каза на Бога: Кой съм аз, че да ида при фараона и да изведа израилтяните от Египет? (2Mo 6,12; 1Sam 18,18; Jes 6,5; Jes 6,8; Jer 1,6)12Бог му отговори: Аз ще бъда с теб и ето ти знака, че Аз съм те изпратил: когато изведеш народа от Египет, ще послужите на Бога на тази планина. (1Mo 31,3; 5Mo 31,23; Jos 1,5; Röm 8,31)13А Моисей каза на Бога: Ето, когато отида при израилтяните и им кажа: Бог на бащите ви ме изпрати при вас, и те ме попитат: Как Му е името? – какво да им кажа?14И Бог отвърна на Моисей: Аз съм Онзи, Който съм. Каза още: Така ще кажеш на израилтяните – Онзи, Който съм, ме изпрати при вас. (2Mo 6,3; Joh 8,58; 2Kor 1,20; Hebr 13,8; Offb 1,4)15При това Бог каза още на Моисей: Така ще кажеш на израилтяните: ГОСПОД, Бог на бащите ви, Бог Авраамов, Бог Исааков и Бог Яковов ме изпрати при вас. Това е Името Ми довека и това ще бъде Името Ми от род в род. (Ps 135,13; Hos 12,5)16Иди, събери израилските старейшини и им кажи: ГОСПОД, Бог на бащите ви, Бог Авраамов, Исааков и Яковов ми се яви и каза: Аз ви посетих днес и видях как постъпват с вас в Египет; (1Mo 50,24; 2Mo 2,25; 2Mo 4,29; 2Mo 4,31; Lk 1,68)17и каза: От страданието ви в Египет ще ви заведа в земята на ханаанците, на хетите, на аморейците, на ферезейците, на евейците и на йевусейците, в земя, където текат мляко и мед. (1Mo 15,14; 1Mo 15,16; 2Mo 3,8)18И те ще послушат думите ти; и ще отидеш с израилските старейшини при египетския цар, и ще му кажете: Йехова, Бог на евреите, ни срещна; и така, остави ни, молим ти се, да отидем на тридневен път в пустинята, за да принесем жертва на Йехова, нашия Бог. (2Mo 4,31; 2Mo 5,1; 2Mo 5,3; 4Mo 23,3; 4Mo 23,4; 4Mo 23,15; 4Mo 23,16)19Но Аз зная, че египетският цар няма да ви остави да отидете, докато не бъде накаран със сила. (2Mo 5,2; 2Mo 7,4)20А като издигна ръката Си, ще поразя Египет с всички Мои чудни, непостижими дела, които ще извърша сред него; след това той ще ви пусне. (2Mo 6,6; 2Mo 7,3; 2Mo 7,5; 2Mo 9,15; 2Mo 11,9; 2Mo 12,31; 5Mo 6,22; Neh 9,10; Ps 105,27; Ps 135,9; Jer 32,20; Apg 7,36)21И ще променя отношението на египтяните към този народ и когато тръгнете, няма да отидете с празни ръце; (2Mo 11,3; 2Mo 12,36; Ps 106,46; Spr 16,7)22а всяка жена ще поиска от съседката си и от жената, с която живее, сребърни и златни вещи и облекла; и ще облечете с тях синовете и дъщерите си и ще оберете египтяните. (1Mo 15,14; 2Mo 11,2; 2Mo 12,35; 2Mo 12,36; Hi 27,17; Spr 13,22; Hes 39,10)