Heiligung der Erstgeburt. Das Fest der Ungesäuerten Brote
1Und der HERR redete mit Mose und sprach:2Heilige mir alle Erstgeburt bei den Israeliten; alles, was zuerst den Mutterschoß durchbricht bei Mensch und Vieh, das ist mein. (2Mo 22,28; 4Mo 8,17; 4Mo 18,15; Hes 20,25; Lk 2,23)3Da sprach Mose zum Volk: Gedenkt an diesen Tag, an dem ihr aus Ägypten, aus der Knechtschaft, gezogen seid, denn der HERR hat euch mit mächtiger Hand von dort herausgeführt; darum soll kein gesäuertes Brot gegessen werden. (2Mo 12,33)4Heute zieht ihr aus, im Monat Abib. (2Mo 12,2)5Wenn dich nun der HERR bringen wird in das Land der Kanaaniter, Hetiter, Amoriter, Hiwiter und Jebusiter, das er dir geben wird, wie er deinen Vätern geschworen hat, ein Land, darin Milch und Honig fließt, so sollst du diesen Brauch halten in diesem Monat. (1Mo 15,18)6Sieben Tage sollst du ungesäuertes Brot essen, und am siebenten Tage ist des HERRN Fest. (2Mo 12,15)7Du sollst sieben Tage ungesäuertes Brot essen, dass bei dir weder gesäuertes Brot noch Sauerteig gesehen werde an allen deinen Orten. (1Kor 5,8)8Du sollst deinem Sohn sagen an demselben Tage: Das halte ich um dessentwillen, was mir der HERR getan hat, als ich aus Ägypten zog.9Darum soll es dir wie ein Zeichen sein auf deiner Hand und wie ein Merkzeichen zwischen deinen Augen, damit des HERRN Gesetz in deinem Munde sei; denn der HERR hat dich mit mächtiger Hand aus Ägypten geführt. (5Mo 6,8; 5Mo 11,18)10Darum halte diese Ordnung Jahr für Jahr zu ihrer Zeit.11Wenn dich nun der HERR ins Land der Kanaaniter gebracht hat, wie er dir und deinen Vätern geschworen hat, und es dir gegeben hat,12so sollst du dem HERRN alles aussondern, was zuerst den Mutterschoß durchbricht. Alle männliche Erstgeburt unter deinem Vieh gehört dem HERRN. (4Mo 3,12)13Die Erstgeburt vom Esel sollst du auslösen mit einem Schaf; wenn du sie aber nicht auslöst, so brich ihr das Genick. Beim Menschen aber sollst du alle Erstgeburt unter deinen Söhnen auslösen.14Und wenn dich morgen dein Sohn fragen wird: Was bedeutet das?, sollst du ihm sagen: Der HERR hat uns mit mächtiger Hand aus Ägypten, aus der Knechtschaft, geführt. (2Mo 12,26; 2Mo 12,29)15Denn als der Pharao hartnäckig war und uns nicht ziehen ließ, erschlug der HERR alle Erstgeburt in Ägyptenland, von der Erstgeburt des Menschen bis zur Erstgeburt des Viehs. Darum opfere ich dem HERRN alles Männliche, das zuerst den Mutterschoß durchbricht, aber die Erstgeburt meiner Söhne löse ich aus.16Und das soll dir ein Zeichen auf deiner Hand sein und ein Merkzeichen zwischen deinen Augen; denn der HERR hat uns mit mächtiger Hand aus Ägypten geführt.
Die Wolken- und Feuersäule
17Als nun der Pharao das Volk hatte ziehen lassen, führte sie Gott nicht den Weg durch das Land der Philister, der am nächsten war; denn Gott dachte, es könnte das Volk gereuen, wenn sie Kämpfe vor sich sähen, und sie könnten wieder nach Ägypten umkehren.18Darum ließ er das Volk einen Umweg machen, den Weg durch die Wüste zum Schilfmeer. Und die Israeliten zogen wohlgeordnet aus Ägyptenland.19Und Mose nahm mit sich die Gebeine Josefs; denn dieser hatte den Söhnen Israels einen Eid abgenommen und gesprochen: Gott wird sich gewiss euer annehmen; dann führt meine Gebeine von hier mit euch hinauf. (1Mo 50,25; Jos 24,32)20So zogen sie aus von Sukkot und lagerten sich in Etam am Rande der Wüste.21Und der HERR zog vor ihnen her, am Tage in einer Wolkensäule, um sie den rechten Weg zu führen, und bei Nacht in einer Feuersäule, um ihnen zu leuchten, damit sie Tag und Nacht wandern konnten. (2Mo 40,36; 4Mo 9,15; Ps 78,14; 1Kor 10,1)22Niemals wich die Wolkensäule von dem Volk bei Tage noch die Feuersäule bei Nacht.
2.Mose 13
Библия, ревизирано издание
von Bulgarian Bible Society1ГОСПОД каза още на Моисей:2Посвети на Мене всяко първородно същество, което се ражда[1] между израилтяните – и човек, и животно; то е Мое. (2Mo 13,12; 2Mo 13,13; 2Mo 13,15; 2Mo 22,29; 2Mo 22,30; 2Mo 34,19; 3Mo 27,26; 4Mo 3,13; 4Mo 8,16; 4Mo 8,17; 4Mo 18,15; 5Mo 15,19; Lk 2,23)3Тогава Моисей каза на народа: Помнете този ден, в който излязохте от Египет, от дома на робството; защото ГОСПОД ви изведе със силна ръка оттам. Никой да не яде квасно. (2Mo 6,1; 2Mo 12,8; 2Mo 12,42; 5Mo 16,3)4Вие излизате днес, в месец Авив. (2Mo 23,15; 2Mo 34,18; 5Mo 16,1)5И когато ГОСПОД те въведе в земята на ханаанците, хетите, аморейците, евейците и йевусейците, за която се закле на бащите ти, че ще ти я даде – земя, където текат мляко и мед, тогава ще спазваш този обряд в този месец. (2Mo 3,8; 2Mo 6,8; 2Mo 12,25; 2Mo 12,26)6Седем дни ще ядеш безквасно; а седмият ден ще бъде празник на ГОСПОДА. (2Mo 12,15; 2Mo 12,16)7Безквасно ще се яде през седемте дни; и да не се намира у тебе квас, в твоите предели. (2Mo 12,19)8И в онзи ден ще обясниш на сина си: Върша го поради онова, което ГОСПОД ми стори, когато излязох от Египет. (2Mo 12,26; 2Mo 13,14)9Това ще ти бъде за белег на ръката и за спомен между очите, за да бъде ГОСПОДНИЯТ закон в устата ти; защото ГОСПОД те изведе победоносно от Египет. (2Mo 12,14; 2Mo 13,16; 4Mo 15,39; 5Mo 6,8; 5Mo 11,18; Spr 1,9; Jes 49,16; Jer 22,24; Mt 23,5)10И така, ще пазиш тази наредба всяка година на времето и. (2Mo 12,14; 2Mo 12,24)11А когато ГОСПОД те въведе в ханаанската земя, както се закле на теб и на бащите ти, и ти я даде,12тогава ще отделяш за ГОСПОДА всичко, което се ражда, и всяко твое първородно от животно; мъжките животни ще бъдат посветени на ГОСПОДА. (2Mo 13,2; 2Mo 22,29; 2Mo 34,19; 3Mo 27,26; 4Mo 8,17; 4Mo 18,15; 5Mo 15,19; Hes 44,30)13А всяко първородно от осел ще откупиш с агне или яре; и ако не искаш да го откупиш, тогава ще му пречупиш врата. Ще откупиш и всеки първороден човек между синовете си. (2Mo 34,20; 4Mo 3,46; 4Mo 3,47; 4Mo 18,15; 4Mo 18,16)14После, като те запита синът ти: Какво е това?, ще му кажеш: ГОСПОД ни изведе победоносно от Египет, от дома на робството; (2Mo 12,26; 2Mo 13,3; 5Mo 6,20; Jos 4,6; Jos 4,21)15понеже, когато фараонът не скланяше да ни пусне, ГОСПОД уби всяко първородно същество в египетската земя, първородно на човек и първородно на животно; по тази причина жертвам на ГОСПОДА всяко мъжко и първородно, а всеки първороден от синовете си откупувам. (2Mo 12,29)16Това ще бъде белег на ръката ти и превръзка на челото ти, понеже ГОСПОД ни изведе със силна ръка от Египет. (2Mo 13,9)17А когато фараонът пусна народа, Бог не ги преведе през пътя за Филистимската земя, при все че това беше близкият път; защото Бог каза: Да не би народът да се разкае, като види война, и да се върне в Египет. (2Mo 14,11; 2Mo 14,12; 4Mo 14,1; 5Mo 17,6)18Но Бог поведе народа по заобиколен път през пустинята към Червеното море. А израилтяните излязоха от египетската земя въоръжени. (2Mo 14,2; 4Mo 33,6)19Моисей взе със себе си костите на Йосиф; защото той беше заклел строго израилтяните, като им каза: Бог ще ви посети; тогава ще занесете със себе си костите ми оттук. (1Mo 50,25; Jos 24,32; Apg 7,16)20И като тръгнаха от Сокхот, разположиха се на стан в Етам към края на пустинята. (4Mo 33,6)21И ГОСПОД вървеше пред тях – денем в облачен стълб, за да ги води по пътя, а нощем в огнен стълб, за да им свети, за да пътуват денем и нощем. (2Mo 14,19; 2Mo 14,24; 2Mo 40,38; 4Mo 9,15; 4Mo 10,34; 4Mo 14,14; 5Mo 1,33; Neh 9,12; Neh 9,19; Ps 78,14; Ps 99,7; Ps 105,39; Jes 4,5; 1Kor 10,1)22Той не отнемаше пред народа облачния стълб денем, нито огнения стълб нощем.