Psalm 9 | Einheitsübersetzung 2016

Einheitsübersetzung 2016

Gott, der Retter der Armen und Elenden

1 Für den Chormeister. Nach der Weise Stirb für den Sohn! Ein Psalm Davids. 2 Ich will danken, HERR, aus ganzem Herzen, erzählen will ich all deine Wunder. (Ps 138,1) 3 Ich will mich an dir freuen und jauchzen, deinem Namen, Höchster, will ich singen. 4 Wenn meine Feinde zurückweichen, werden sie straucheln und zugrunde gehen vor deinem Angesicht. 5 Denn du hast mir Recht verschafft und für mich entschieden, dich auf den Thron gesetzt als gerechter Richter. 6 Du hast Völker bedroht, den Frevler vernichtet, ihre Namen gelöscht für immer und ewig. 7 Der Feind ist dahin, zertrümmert für immer. Du hast Städte entvölkert, ihr Andenken wurde zunichte. 8 Ja, so sind sie, aber der HERR thront auf ewig, zum Gericht hat er seinen Thron aufgestellt. 9 Er selbst wird den Erdkreis richten in Gerechtigkeit, den Nationen das Urteil sprechen, wie es recht ist. (Ps 96,13) 10 So wird der HERR für den Bedrückten zur Burg, zur Burg für Zeiten der Not. 11 Darum vertrauen dir, die deinen Namen kennen, denn du, HERR, hast keinen, der dich sucht, je verlassen. 12 Singt dem HERRN, der thront auf dem Zion, verkündet unter den Völkern seine Taten! (Ps 108,4) 13 Denn er, der Blutschuld ahndet, hat an sie gedacht, hat den Notschrei der Elenden nicht vergessen. (Hi 34,28) 14 Sei mir gnädig, HERR! Sieh doch mein Elend, wie sie mich hassen, du, der mich emporhebt aus den Pforten des Todes! (Ps 30,4; Ps 49,16; Ps 56,14; Ps 68,21; Ps 71,20; Ps 86,13; Ps 116,8; Jon 2,7; Weis 16,13)

Ps 30,4Ps 49,16Ps 56,14Ps 68,21Ps 71,20Ps 86,13Ps 116,8Jon 2,7Weis 16,13

15 Damit ich all dein Lob erzähle in den Toren der Tochter Zion und frohlocke über dein rettendes Handeln. 16 Völker versanken in der Grube, die sie selbst gegraben, im Netz, das sie heimlich gelegt, hat ihr Fuß sich verfangen. (Ps 7,16) 17 Kundgetan hat sich der HERR: Er hielt sein Gericht, im Werk seiner Hände hat sich der Frevler verstrickt. [Zwischenspiel. Sela] 18 Zurückweichen müssen die Frevler zum Totenreich, alle Völker, die Gott vergessen. 19 Denn der Arme ist nicht auf ewig vergessen, der Elenden Hoffnung ist nicht für immer verloren. 20 Steh auf, HERR, nicht soll der Mensch triumphieren, die Völker sollen gerichtet werden vor deinem Angesicht. (Ps 7,7) 21 Wirf auf sie Schrecken, HERR, erkennen sollen die Völker: Sie sind nur Menschen. [Sela]

Schlachter 2000

von Genfer Bibelgesellschaft

1 Dem Vorsänger. Auf Muth-Labben. Ein Psalm Davids. 2 Ich will den HERRN loben von ganzem Herzen, ich will alle deine Wunder erzählen. (Ps 9,12; Ps 9,15; Ps 16,7; Ps 34,2; Ps 73,28; Ps 111,1; Lk 24,35; Apg 2,11; Apg 9,27)

Ps 9,12Ps 9,15Ps 16,7Ps 34,2Ps 73,28Ps 111,1Lk 24,35Apg 2,11Apg 9,27

3 Ich will mich freuen und frohlocken in dir, ich will deinem Namen lobsingen, du Höchster! (1Mo 14,18; Ps 5,12; Ps 8,2; Ps 8,10; Ps 29,2; Ps 35,9; Ps 92,2; Ps 96,2; Ps 96,8; Phil 4,4)

1Mo 14,18Ps 5,12Ps 8,2Ps 8,10Ps 29,2Ps 35,9Ps 92,2Ps 96,2Ps 96,8Phil 4,4

4 Als meine Feinde zurückwichen, da strauchelten sie und kamen um vor deinem Angesicht. (2Sam 5,20) 5 Denn du hast mein Recht und meine Sache geführt, du sitzt auf dem Thron als ein gerechter Richter! (Hi 19,29; Ps 7,9; Ps 7,12; Ps 35,23; Ps 89,15)

Hi 19,29Ps 7,9Ps 7,12Ps 35,23Ps 89,15

6 Du hast die Heidenvölker gescholten, den Gesetzlosen umgebracht, ihren Namen ausgelöscht auf immer und ewig. (Ps 34,17; Ps 37,1; Ps 94,10; Spr 13,9; Offb 3,5)

Ps 34,17Ps 37,1Ps 94,10Spr 13,9Offb 3,5

7 Der Feind — er ist völlig und für immer zertrümmert, und die Städte hast du zerstört; ihr Andenken ist dahin. (Ps 37,20; 1Kor 15,25; 2Thess 1,9) 8 Aber der HERR thront auf ewig; er hat seinen Thron aufgestellt zum Gericht. (Ps 9,5; Ps 10,16) 9 Ja, Er wird den Erdkreis richten in Gerechtigkeit und den Völkern das Urteil sprechen, wie es recht ist. (Ps 7,9; Ps 96,13; Apg 17,31) 10 Und der HERR wird eine Zuflucht sein dem Unterdrückten, eine Zuflucht in Zeiten der Not. (Ps 11,1; Ps 37,39; Ps 91,1; Jes 25,4)

Ps 11,1Ps 37,39Ps 91,1Jes 25,4

11 Darum vertrauen auf dich, die deinen Namen kennen; denn du hast nicht verlassen, die dich, HERR, suchen! (Ps 9,3; Ps 34,5; Ps 34,11; Spr 18,10; Joh 17,6; 2Tim 1,12)

Ps 9,3Ps 34,5Ps 34,11Spr 18,10Joh 17,62Tim 1,12

12 Lobsingt dem HERRN, der in Zion wohnt, verkündigt seine Taten unter den Völkern! (Ps 2,6; Ps 7,18; Ps 9,2; Ps 47,7; Ps 48,2; Ps 111,6; Ps 138,1; Mk 16,15)

Ps 2,6Ps 7,18Ps 9,2Ps 47,7Ps 48,2Ps 111,6Ps 138,1Mk 16,15

13 Denn er forscht nach der Blutschuld und denkt daran; er vergisst das Schreien der Elenden nicht. (1Mo 4,8; 2Chr 24,22; Ps 9,19; Ps 12,6; Mt 23,35)

1Mo 4,82Chr 24,22Ps 9,19Ps 12,6Mt 23,35

14 HERR, sei mir gnädig! Sieh, wie ich unterdrückt werde von denen, die mich hassen! Befreie mich aus den Toren des Todes, (2Mo 3,7; Ps 6,3; Ps 25,16; Ps 25,18; Ps 56,14; Lk 18,13)

2Mo 3,7Ps 6,3Ps 25,16Ps 25,18Ps 56,14Lk 18,13

15 damit ich all deinen Ruhm erzähle in den Toren der Tochter Zion^[1], damit ich jauchze über dein Heil! (Ps 9,12; Ps 13,6; Ps 35,9; Ps 66,17; Ps 96,2)

Ps 9,12Ps 13,6Ps 35,9Ps 66,17Ps 96,2

16 Die Heidenvölker sind versunken in der Grube, die sie gegraben haben; ihr Fuß hat sich gefangen in dem Netz, das sie heimlich stellten. (Ps 7,16) 17 Der HERR hat sich zu erkennen gegeben, hat Gericht gehalten; der Gottlose ist verstrickt in dem Werk seiner Hände! (Saitenspiel — Sela.) (Ps 7,16; Ps 9,5; Ps 9,9; Ps 58,12; Ps 68,2)

Ps 7,16Ps 9,5Ps 9,9Ps 58,12Ps 68,2

18 Die Gottlosen müssen ins Totenreich hinabfahren, alle Heidenvölker, die Gott vergessen. (4Mo 16,30; Ps 9,14; Ps 50,22; Ps 55,16)

4Mo 16,30Ps 9,14Ps 50,22Ps 55,16

19 Denn der Arme wird nicht für immer vergessen; die Hoffnung der Elenden^[2] wird nicht stets vergeblich sein. (Ps 9,13; Ps 10,12; Spr 23,18) 20 Steh auf, o HERR, damit der Mensch nicht die Oberhand gewinnt, dass die Heidenvölker gerichtet werden vor deinem Angesicht! (Ps 7,7; Ps 9,17; Ps 9,21; Ps 36,12; Jes 51,12)

Ps 7,7Ps 9,17Ps 9,21Ps 36,12Jes 51,12

21 O HERR, lege doch Furcht auf sie, damit die Heidenvölker erkennen, dass sie [sterbliche] Menschen sind! (Sela.) (Ps 83,17)

الكتاب المقدس

von Biblica

لِقَائِدِ الْمُنْشِدِينَ عَلَى الْمِزْمَارِ مَزْمُورٌ لِدَاوُدَ

1 أَحْمَدُ الرَّبَّ بِكُلِّ قَلْبِي. أُحَدِّثُ بِجَمِيعِ مُعْجِزَاتِكَ. 2 أَفْرَحُ بِكَ وَأَبْتَهِجُ. أُرَنِّمُ لاِسْمِكَ أَيُّهَا العَلِيُّ. 3 عِنْدَمَا يَتَقَهْقَرُ أَعْدَائِي إِلَى الْوَرَاءِ، يَتَعَثَّرُونَ وَيَهْلِكُونَ أَمَامَ وَجْهِكَ، 4 لأَنَّكَ بَرَّأْتَنِي وَدَافَعْتَ عَنْ قَضِيَّتِي، إِذْ جَلَسْتَ عَلَى عَرْشِكَ لِتَقْضِيَ بِالْعَدْلِ. 5 زَجَرْتَ الشُّعُوبَ وَأَهْلَكْتَ الشِّرِّيرَ، مَحَوْتَ اسْمَهُمْ إِلَى أَبَدِ الدُّهُورِ. 6 أَفْنَيْتَ الْعَدُوَّ إِفْنَاءً. دَمَّرْتَ مُدُنَهُمْ حَتَّى بَادَ ذِكْرُهُمْ. 7 أَمَّا الرَّبُّ فَإِلَى الأَبَدِ يَمْلِكُ. ثَبَّتَ عَرْشَهُ لِلْقَضَاءِ. 8 يَدِينُ الْعَالَمَ بِالْعَدْلِ وَيَقْضِي بَيْنَ الشُّعُوبِ بِالإِنْصَافِ. 9 وَيَكُونُ الرَّبُّ مَلْجَأً لِلْمَظْلُومِ، حِصْناً فِي أَزْمِنَةِ الضِّيقِ. 10 وَيَتَّكِلُ عَلَيْكَ الَّذِينَ يَعْرِفُونَ اسْمَكَ، لأَنَّكَ يَا رَبُّ لَمْ تَخْذِلْ طَالِبِيكَ. 11 أَشِيدُوا بِالْحَمْدِ لِلرَّبِّ الْمُتَوَّجِ فِي صِهْيَوْنَ، أَذِيعُوا بَيْنَ الشُّعُوبِ أَعْمَالَهُ الْعَظِيمَةَ. 12 فَهُوَ الَّذِي يَثْأَرُ لِلدِّمَاءِ. لَا يَنْسَى وَلَا يَتَجَاهَلُ صُرَاخَ الْمُتَضَايِقِينَ. 13 ارْحَمْنِي يَا رَبُّ. انْظُرْ مَذَلَّتِي الَّتِي يَسُومُنِي إِيَّاهَا مُبْغِضِيَّ، يَا مُنْقِذِي مِنْ أَبْوَابِ الْمَوْتِ، 14 لِكَيْ أُحَدِّثَ بِجَمِيعِ تَسَابِيحِكَ فِي أَبْوَابِ سَاكِنِي صِهْيَوْنَ، مُبْتَهِجاً بِخَلاصِكَ. 15 لَقَدْ هَوَتِ الشُّعُوبُ فِي أَعْمَاقِ الحُفْرَةِ الَّتِي حَفَرُوهَا، وَأَطْبَقَ الْفَخُّ الَّذِي نَصَبُوهُ عَلَى أَرْجُلِهِمْ. 16 الرَّبُّ مَعْرُوفٌ بِعَدْلِهِ، قَضَى أَنْ يَقَعَ الشِّرِّيرُ فِي شَرَكِ أَعْمَالِهِ. 17 مَآلُ الأَشْرَارِ إِلَى الْجَحِيمِ. وَكَذَلِكَ جَمِيعُ الأُمَمِ النَّاسِينَ اللهَ. 18 أَمَّا الْمُحْتَاجُ الْمُتَضَايِقُ فَلَنْ يُنْسَى إِلَى الأَبَدِ. وَرَجَاءُ الْمَسَاكِينِ لَنْ يَخِيبَ إِلَى الدَّهْرِ. 19 قُمْ يَا رَبُّ. لَا تَدَعِ الإِنْسَانَ يَسُودُ، وَلْتُحَاكَمِ الأُمَمُ أَمَامَ حَضْرَتِكَ. 20 أَلْقِ فِي قُلُوبِهِمِ الرُّعْبَ فَتَعْلَمَ الأُمَمُ أَنَّهُمْ لَيْسُوا سِوَى بَشَرٍ.

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

von Biblica

خدا، داور عادل

1 ای خداوند، با تمام وجود تو را میستايم و از كارهای شگفتانگيز تو سخن میرانم. 2 تو شادی و خوشی من هستی و من در وصف تو، ای خدای متعال، میسرايم. 3 دشمنانم عقبنشينی كرده، در حضور تو بر زمين خواهند افتاد و هلاک خواهند شد، 4 زيرا تو ای داور عادل بر مسند خود نشستهای و از حق من دفاع میكنی. 5 تو قومهای شرور را محكوم و نابود كردهای و نام آنها را از صفحهٔ روزگار محو ساختهای. 6 دشمنان ما را به کلی ريشهكن نمودهای و شهرهای آنها را ويران كردهای به طوری كه حتی نامی از آنها نيز باقی نمانده است. 7 خداوند تا به ابد پادشاه است. او مسند داوری خود را برقرار كرده 8 تا بر قومهای دنيا با عدل و انصاف داوری نمايد. 9 خداوند پناهگاه رنجديدگان است و ايشان را در سختیها حفظ میكند. 10 خداوندا، كسانی كه تو را میشناسند، به تو پناه میآورند زيرا تو هرگز طالبان خود را ترک نكردهای. 11 در وصف خداوند كه در اورشليم سلطنت میكند، بسراييد! كارهای او را در ميان همهٔ قومها اعلام كنيد! 12 زيرا او قاتلان را بیسزا نخواهد گذاشت و فرياد ستمديدگان را فراموش نخواهد كرد. 13 ای خداوند، ببين دشمنانم چگونه به من ظلم میكنند. بر من رحم كن و مرا از چنگال مرگ رهايی دِه 14 تا تو را در حضور همهٔ مردم اورشليم ستايش كنم و به سبب اين رهايی شادی نمايم. 15 دشمنان در چاهی كه برای ديگران كنده بودند، افتادهاند و در دامهايی كه برای ديگران گذاشته بودند گرفتار شدهاند. 16 خداوند بدكاران را در دامهای خودشان گرفتار میكند و نشان میدهد كه خدای عادلی است. 17 همهٔ بدكاران و تمام قومهايی كه خدا را از ياد میبرند هلاک خواهند شد. 18 بيچارگان و ستمديدگان سرانجام به ياد آورده خواهند شد و اميدشان بر باد نخواهد رفت. 19 ای خداوند، برخيز و قومها را محاكمه كن! نگذار انسان پيروز شود. 20 آنها را به وحشت انداز تا بفهمند كه انسان فانیای بيش نيستند.