1 Pro předního zpěváka. Podle „Lilií“. Svědectví pro Asafa. Žalm. 2 Naslouchej, pastýři Izraele, ty, jenž Josefa jak ovce vodíš, zaskvěj se, jenž trůníš nad cheruby, před kmeny Efrajim, Benjamín, Manases! 3 Vzbuď svou bohatýrskou sílu a přijď zachránit nás. 4 Bože, obnov nás, ukaž jasnou tvář a budem zachráněni. 5 Hospodine, Bože zástupů, jak dlouho budeš dýmat hněvem při modlitbách svého lidu? 6 Chlebem slzí jsi je krmil, pít jsi jim dal slzy plnou měrou. 7 Pro sousedy jsme předmětem sváru, nepřátelům pro smích. 8 Bože zástupů, obnov nás, ukaž jasnou tvář a budem zachráněni! 9 Vinnou révu z Egypta jsi vyňal, vypudil jsi pronárody a ji jsi zasadil. 10 Připravil jsi pro ni všechno, zapustila kořeny a rozrostla se v zemi. 11 Hory přikryla svým stínem, její ratolesti jsou jak Boží cedry, 12 rozložila výhonky až k moři a své úponky až k Řece. 13 Proč pobořils její zídky? Aby trhali z ní všichni, kdo jdou kolem? 14 Rozrývá ji kanec z lesa a spásá ji polní havěť. 15 Bože zástupů, navrať se, shlédni z nebe, popatř, ujmi se té révy, 16 kmene, který pravice tvá zasadila, letorostu, jejž sis vypěstoval. 17 Spálena je ohněm, porubána, zachmuřil jsi tvář a hynou. 18 Nad mužem své pravice drž svoji ruku, nad synem člověka, letorostem, jejž sis vypěstoval. 19 Nikdy se tě nespustíme, zachovej nám život, ať můžeme vzývat tvoje jméno. 20 Hospodine, Bože zástupů, obnov nás, ukaž jasnou tvář a budem zachráněni!
1Dem Chorleiter. Nach Schoschannim[1]. Ein Zeugnis. Von Asaf. Ein Psalm. (Ž 45,1; Ž 50,1; Ž 60,1)2Du Hirte Israels, der du Josef leitest wie eine Herde, höre doch! Der du thronst[2] auf den Cherubim, strahle hervor! (1S 4,4; 2Kr 19,15; Ž 50,2; Ž 77,21; Ž 99,1)3Vor Ephraim, Benjamin und Manasse erwecke[3] deine Macht und komm zu unserer Rettung! (Ž 44,27)4Gott! Stelle uns wieder her! Lass dein Angesicht leuchten, so werden wir gerettet. (Ž 4,7; Ž 31,17; Ž 60,3; Da 9,17)5HERR, Gott der Heerscharen! Bis wann zürnst du[4] trotz des Gebets[5] deines Volkes? (Ž 74,1; Ž 79,5)6Du hast sie mit Tränenbrot gespeist, sie in reichem Maß[6] getränkt mit Tränen. (Ž 42,4)7Du setztest uns zum Streit[7] unseren Nachbarn, und unsere Feinde spotten über uns[8].8Gott der Heerscharen! Stelle uns wieder her! Lass dein Angesicht leuchten, so werden wir gerettet. (Ž 31,17; Ž 60,3)9Einen Weinstock hobst du aus aus Ägypten. Du vertriebst Nationen und pflanztest ihn ein. (Ž 44,3; Jr 2,21; J 15,1)10Du machtest Raum vor ihm, und er schlug Wurzeln und erfüllte das Land. (Jz 24,12)11Die Berge wurden bedeckt von seinem Schatten, von seinen Ästen die Zedern Gottes.12Er streckte seine Zweige aus bis ans Meer, bis zum Strom hin seine Triebe. (1Kr 5,1)13Warum hast du seine Mauern niedergerissen, sodass ihn alle berupfen, die des Weges kommen? (Ž 89,42)14Es frisst ihn ab das Wildschwein aus dem Wald, das Wild des Feldes weidet ihn ab.15Gott der Heerscharen! Kehre doch zurück[9]! Schau vom Himmel und sieh! Und suche diesen Weinstock heim! (Ž 90,13; Iz 63,15)16Und beschirme[10], was deine Rechte gepflanzt hat, den Sohn, den du dir hast stark werden lassen.17Er ist mit Feuer verbrannt, er ist abgehauen. Vor dem Schelten deines Angesichtes kommen sie um. (Ez 21,3)18Deine Hand sei über dem Mann deiner Rechten, über dem Menschensohn, den du dir hast stark werden lassen.19So werden wir nicht von dir abweichen. Belebe uns, und wir werden deinen Namen anrufen. (Dt 5,32; Jz 1,7; Jr 32,40)20HERR, Gott der Heerscharen! Stelle uns wieder her! Lass dein Angesicht leuchten, so werden wir gerettet. (Ž 31,17)