1Til korlederen: En sang af Koras slægt.2Hør her, alle folkeslag, lyt til mig, alle folk på jorden,3høj og lav, rig og fattig.4Jeg taler med visdom, og mine tanker er fulde af indsigt.5Jeg har lyttet til mange ordsprog og giver min indsigt videre med sang og musik.6Jeg har intet at frygte i vanskelige tider, selv om bedragere omringer mig på alle sider.7De stoler på deres rigdom, praler af alt det, de ejer.8Men ingen kan betale sig fra at skulle dø, for Gud bestemmer, hvornår livet er slut.9Gud har sat prisen så højt, at den slags aldrig kan lade sig gøre.10Ellers kunne den rige jo leve evigt og aldrig opleve død og grav.11Alle ved, at selv vise folk dør. De ender i graven akkurat som tåberne og efterlader deres rigdom til andre.12Selv om de er kendt og ejer både gods og guld, bliver graven deres hjem til slut, og de vender aldrig tilbage derfra.13Selv de rige lever ikke evigt. De dør ligesom dyrene og forsvinder.14Sådan går det med de selvsikre, dem, der tror, de kan klare alt.15Som får bliver de gennet ned i dødsriget. Det er døden, der driver dem af sted. Næste morgen går mennesker hen over deres grav, mens de selv rådner op i deres nye bolig.16Men Gud har magt til at redde mit liv, han kan rive mig ud af dødens kløer.17Derfor skal du ikke blive modløs, hvis nogle bliver styrtende rige,18for i døden tager de intet med sig, deres velstand må de lade tilbage.19Om end de er selvsikre hele livet, og folk berømmer dem for deres succes,20så ender de dog hos deres forfædre og ser aldrig dagens lys igen.21De, der stoler på deres rigdom, er uden forstand, for det går dem som dyrene, de skal alle dø.
1Ey bütün halklar, dinleyin! Kulak verin hepiniz, ey dünyada yaşayanlar,2Halk çocukları, bey çocukları, Zenginler, yoksullar!3Bilgelik dökülecek ağzımdan, Anlayış sağlayacak içimdeki düşünceler,4Kulak vereceğim özdeyişlere, Lirle yorumlayacağım bilmecemi.5Niçin korkayım kötü günlerde Niyeti bozuk düşmanlarım çevremi sarınca?6Onlar varlıklarına güvenir, Büyük servetleriyle böbürlenirler.7Kimse kimsenin hayatının bedelini ödeyemez, Tanrı'ya fidye veremez.8Çünkü hayatın fidyesi büyüktür, Kimse ödemeye yeltenmemeli.9Böyle olmasa, Sonsuza dek yaşar insan, Mezar yüzü görmez.10Kuşkusuz herkes biliyor bilgelerin öldüğünü, Aptallarla budalaların yok olduğunu. Mallarını başkalarına bırakıyorlar.11Mezarları, sonsuza dek evleri, Kuşaklar boyu konutları olacak[1], Topraklarına kendi adlarını verseler bile.12Bütün gösterişine karşın geçicidir insan, Ölüp giden hayvanlar gibi.13Budalaların yolu, Onların sözünü onaylayanların sonu budur. Sela14Sürü gibi ölüler diyarına sürülecekler, Ölüm güdecek onları. Tan ağarınca doğrular onlara egemen olacak, Cesetleri çürüyecek, Ölüler diyarı onlara konut olacak.15Ama Tanrı beni Ölüler diyarının pençesinden kurtaracak Ve yanına alacak. Sela16Korkma biri zenginleşirse, Evinin görkemi artarsa.17Çünkü ölünce hiçbir şey götüremez, Görkemi onunla mezara gitmez.18Yaşarken kendini mutlu saysa bile, Başarılı olunca övülse bile.19Atalarının kuşağına katılacak, Onlar ki asla ışık yüzü görmeyecekler.20Bütün gösterişine karşın anlayışsızdır insan, Ölüp giden hayvanlar gibi.