1En sang af David. Herre, jeg råber til dig om hjælp, for du er min eneste redning. Hvis du ikke griber ind, må jeg se døden i øjnene.2Herre, lyt til min bøn om nåde, jeg råber til dig om hjælp med løftede hænder mod din helligdom.3Lad mig ikke ende som de ondskabsfulde, der taler venligt til folk, mens de udtænker onde planer.4Giv dem den straf, de fortjener, lad dem lide for deres grusomme handlinger. Straf dem for al deres ondskab.5De ænser ikke Guds veje, de følger ikke hans bud. Derfor vil Gud rive dem ned som et hus, der aldrig skal genopbygges.6Lovet være Herren, for han har hørt min bøn.7Han er min styrke og mit skjold, jeg stoler på ham af hele mit hjerte. Når han hjælper, fyldes jeg med glæde, mit hjerte jubler af lovsang til ham.8Herren bevarer sit folk, han giver sejr til sin udvalgte konge.9Herre, befri dit folk, velsign dem, der hører dig til. Vær som en hyrde for dem, bær dem i dine arme for evigt!
1Ya RAB, sana yakarıyorum, Kayam benim, kulak tıkama sesime; Çünkü sen sessiz kalırsan, Ölüm çukuruna inen ölülere dönerim ben.2Seni yardıma çağırdığımda, Ellerimi kutsal konutuna doğru açtığımda, Kulak ver yalvarışlarıma.3Beni kötülerle, haksızlık yapanlarla Aynı kefeye koyup cezalandırma. Onlar komşularıyla dostça konuşur, Ama yüreklerinde kötülük beslerler.4Eylemlerine, yaptıkları kötülüklere göre onları yanıtla; Yaptıklarının, hak ettiklerinin karşılığını ver.5Onlar RAB'bin yaptıklarına, Ellerinin eserine önem vermezler; Bu yüzden RAB onları yıkacak, Bir daha ayağa kaldırmayacak.6RAB'be övgüler olsun! Çünkü yalvarışımı duydu.7RAB benim gücüm, kalkanımdır, O'na yürekten güveniyor ve yardım görüyorum. Yüreğim coşuyor, Ezgilerimle O'na şükrediyorum.8RAB halkının gücüdür, Meshettiği kralın zafer kalesidir.9Halkını kurtar, kendi halkını kutsa; Çobanlık et onlara, sürekli destek ol!