Ordsprogene 14 | Bibelen på hverdagsdansk

Bibelen på hverdagsdansk

1 En klog kvinde opbygger sit hjem, en tåbelig kone river det ned. 2 Den, der vandrer ret, viser ærefrygt for Herren, den, der er i oprør, viser sin foragt. 3 Tåbelige ord får ubehagelige følger,^[1] de vise tænker, før de taler. 4 Har man ingen okser, sparer man foderet, men stærke trækdyr kan give en stor høst. 5 Et trofast vidne lyver aldrig, et falsk vidne udspyr løgne. 6 Den, der arrogant søger visdom, finder den ikke, men med ydmyg fornuft vinder man viden. 7 Hold dig borte fra tåben, for dér får du ingen gode råd. 8 De kloge overvejer de skridt, de tager, tåben går rundt i blinde. 9 Tåber er ligeglade med, om de synder, de retskafne ønsker at gøre Guds vilje. 10 Ingen kan helt forstå en andens sorg eller fuldt ud føle en andens glæde. 11 Den gudløses hjem går til grunde, den gudfrygtiges familie blomstrer. 12 Man kan være helt sikker på at have ret og alligevel ende med et nederlag. 13 Et smil kan dække over hjertesorg, når smilet er væk, er smerten der stadig. 14 Den troløse må lide for sin utroskab, den trofaste får sin belønning. 15 Den naive tror på hvad som helst, den kloge tænker sig godt om. 16 Den kloge er forsigtig og holder sig fra det onde, tåben er overmodig og uden hæmninger. 17 Den hidsige handler uoverlagt, den fornuftige udholder meget.^[2] 18 Den uforstandige øger sin dumhed, den kloge vokser i visdom. 19 De onde skal bukke i respekt for de gode og stå med hatten i hånden ved deres dør. 20 Den fattige har ingen venner, men alle flokkes om den rige. 21 At se ned på den fattige^[3] er syndigt, men at hjælpe en stakkel giver velsignelse. 22 De, der har onde planer, ender i ulykke, de, der har godt i sinde, oplever^[4] trofast kærlighed. 23 Hårdt arbejde giver godt udbytte, tom snak fører til fattigdom. 24 Den vises liv ender med succes, tåbens liv ender i tåbeligheder. 25 Et sandfærdigt vidne redder liv, et falsk vidne er en forræder. 26 De, der har ærefrygt for Herren, opnår fred og tryghed, og deres børn beskyttes af Gud. 27 Ærefrygt for Herren er kilden til liv, for den frelser fra dødens fælde. 28 En leder for et stort folk bliver æret, men en konge uden et folk er intet værd. 29 Den, der er tålmodig, udviser klogskab, den opfarende skilter med sin dumhed. 30 Fred i sindet giver helse til kroppen, bitterhed^[5] æder én op indefra. 31 At udnytte de magtesløse er at håne deres Skaber, at hjælpe de nødlidende er at ære Gud. 32 Onde mennesker går til grunde i deres ondskab, de retskafne er i sikkerhed, selv når døden banker på.^[6] 33 Visdommen tager bolig i et forstandigt menneske, men den finder ikke fodfæste i en tåbe.^[7] 34 Retskaffenhed ophøjer en nation, synd er en skamplet på ethvert folk. 35 En klog tjener nyder velvilje hos kongen, en skamløs tjener får hans vrede at føle.

Kutsal Kitap Yeni Çeviri

fra Turkish Bible Society

1 Bilge kadın evini yapar, Ahmak kadın evini kendi eliyle yıkar. 2 Doğru yolda yürüyen, RAB'den korkar, Yoldan sapan, RAB'bi hor görür. 3 Ahmağın sözleri sırtına kötektir, Ama bilgenin dudakları kendisini korur. 4 Öküz yoksa yemlik boş kalır, Çünkü bol ürünü sağlayan öküzün gücüdür. 5 Güvenilir tanık yalan söylemez, Yalancı tanıksa yalan solur. 6 Alaycı bilgeliği arasa da bulamaz, Akıllı içinse bilgi edinmek kolaydır. 7 Akılsız kişiden uzak dur, Çünkü sana öğretecek bir şeyi yok. 8 İhtiyatlı kişinin bilgeliği, ne yapacağını bilmektir, Akılsızların ahmaklığıysa aldanmaktır. 9 Ahmaklar suç sunusuyla^[1] alay eder, Dürüstler ise iyi niyetlidir. 10 Yürek kendi acısını bilir, Sevinciniyse kimse paylaşmaz. 11 Kötü kişinin evi yerle bir edilecek, Doğru kişinin konutuysa bayındır olacak. 12 Öyle yol var ki, insana düz gibi görünür, Ama sonu ölümdür. 13 Gülerken bile yürek sızlayabilir, Sevinç bitince acı yine görünebilir. 14 Yüreği dönek olan tuttuğu yolun, İyi kişi de yaptıklarının ödülünü alacaktır. 15 Saf kişi her söze inanır, İhtiyatlı olansa attığı her adımı hesaplar. 16 Bilge kişi korktuğu için kötülükten uzaklaşır, Akılsızsa büyüklük taslayıp kendine güvenir. 17 Çabuk öfkelenen ahmakça davranır, Düzenbazdan herkes nefret eder. 18 Saf kişilerin mirası akılsızlıktır, İhtiyatlı kişilerin tacı ise bilgidir. 19 Alçaklar iyilerin önünde, Kötüler doğruların kapısında eğilirler. 20 Komşusu bile yoksulu sevmez, Oysa zenginin dostu çoktur. 21 Komşuyu hor görmek günahtır, Ne mutlu mazluma lütfedene! 22 Kötülük tasarlayan yolunu şaşırmaz mı? Oysa iyilik tasarlayan sevgi ve sadakat kazanır. 23 Her emek kazanç getirir, Ama boş lakırdı yoksulluğa götürür. 24 Bilgelerin tacı servetleridir, Akılsızlarsa ahmaklıklarıyla tanınır^[2]. 25 Dürüst tanık can kurtarır, Yalancı tanık aldatıcıdır. 26 RAB'den korkan tam güvenliktedir, RAB onun çocuklarına da sığınak olacaktır. 27 RAB korkusu yaşam kaynağıdır, İnsanı ölüm tuzaklarından uzaklaştırır. 28 Kralın yüceliği halkının çokluğuna bağlıdır, Halk yok olursa hükümdar da mahvolur. 29 Geç öfkelenen akıllıdır, Çabuk sinirlenen ahmaklığını gösterir. 30 Huzurlu yürek bedenin yaşam kaynağıdır, Hırs ise insanı için için yer bitirir. 31 Muhtacı ezen, Yaradanı'nı hor görüyor demektir. Yoksula acıyansa Yaradan'ı yüceltir. 32 Kötü kişi uğradığı felaketle yıkılır, Doğru insanın ölümde bile sığınacak yeri var. 33 Bilgelik akıllı kişinin yüreğinde barınır, Akılsızlar arasında bile kendini belli eder. 34 Doğruluk bir ulusu yüceltir, Oysa günah herhangi bir halk için utançtır. 35 Kral sağduyulu kulunu beğenir, Utanç getirene öfkelenir.