Ordsprogene 10 | Bibelen på hverdagsdansk

Bibelen på hverdagsdansk

Salomons ordsprog

1 Her følger Salomons ordsprog: En klog søn gør forældrene glade, en tåbelig søn giver dem sorg. 2 Tilranede rigdomme lønner sig ikke, hæderlighed kan redde en fra døden. 3 Herren stiller de retskafnes sult, men opfylder ikke de ondes ønsker. 4 Dovenskab gør fattig, flid gør rig. 5 De kloge høster, når marken er moden, de, der sover høsttiden væk, er en skændsel. 6 De retsindige bliver velsignede, de ondes ord rammer dem selv. 7 Et godt menneske huskes med glæde, den gudløses navn går i glemmebogen. 8 Den fornuftige tager imod belæring, en pralende tåbe går det ilde. 9 Den oprigtige kan leve i tryghed, den uærlige bliver afsløret før eller siden. 10 Den, der afslører uretten, fremmer freden, den, der lader uret passere, skaber problemer.^[1] 11 Den retsindiges ord er en kilde til liv, fra den ondes ord udspringer vold.^[2] 12 Had provokerer til strid, men kærlighed tilgiver alt. 13 Den fornuftige taler med vise ord, tåbelige ord fører til straf. 14 Den vise vokser i visdom, tåben snakker sig en ulykke til. 15 Den riges rigdom er hans sikre borg, den fattiges fattigdom er en ruin. 16 Den retskafne belønnes med et godt liv, den onde straffes på grund af sin synd. 17 Den, der lader sig korrigere, får fremgang, den, der afslår vejledning, farer vild. 18 Skjuler man had under venlighed, lyver man, og den, der spreder sladder, er en tåbe. 19 Den, der taler for meget, fejler for tit, men den, der er tilbageholdende, anses for vis. 20 Den retsindiges tale er guld værd, den ondes tanker er værdiløse. 21 Den retskafnes ord er til hjælp for mange, tåber dør af mangel på dømmekraft. 22 Herrens velsignelse gør rig, egne anstrengelser^[3] lægger ikke noget til. (1.Mos 3,16; 1.Mos 3,17) 23 Tåben finder fornøjelse i ondskabsfulde planer, den kloge glæder sig, når visdommen sejrer. 24 Den ondes frygt bliver til virkelighed, den retskafnes ønske går i opfyldelse. 25 Når stormen raser, går den onde til grunde, men den retskafne står fast for evigt. 26 En doven arbejder irriterer sin chef som røg i øjnene eller eddike på tænderne. 27 Ærefrygt for Herren forlænger ens liv, de gudløse dør før tiden. 28 Den retskafne kan forvente glæde, den ondes forhåbninger brister. 29 Herren beskytter dem, der handler ret, men han straffer dem, der handler ondt. 30 Onde mennesker sendes i eksil, de retskafne bliver boende. 31 Den retsindiges tale er fuld af visdom, løgnerens ordstrøm bør standses. 32 Den retsindiges ord er gode, den onde taler kun falske ord.

Kutsal Kitap Yeni Çeviri

fra Turkish Bible Society

Doğrulukla Kötülüğün Karşılaştırılması

1 Süleyman'ın özdeyişleri: Bilge çocuk babasını sevindirir, Akılsız çocuk annesini üzer. 2 Haksızca kazanılan servetin yararı yoktur, Ama doğruluk ölümden kurtarır. 3 RAB doğru kişiyi aç komaz, Ama kötülerin isteğini boşa çıkarır. 4 Tembel eller insanı yoksullaştırır, Çalışkan el zengin eder. 5 Aklı başında evlat ürünü yazın toplar, Hasatta uyuyansa ailesinin yüzkarasıdır. 6 Bereket doğru kişinin başına yağar, Kötülerse zorbalıklarını sözle gizler. 7 Doğrular övgüyle, Kötüler nefretle anılır. 8 Bilge kişi buyrukları kabul eder, Çenesi düşük ahmaksa yıkıma uğrar. 9 Dürüst kişi güvenlik içinde yaşar, Ama hileli yoldan giden açığa vurulacaktır. 10 Sinsice göz kırpan, acılara neden olur. Çenesi düşük ahmak da yıkıma uğrar^[1]. 11 Doğru kişinin ağzı yaşam pınarıdır, Kötülerse zorbalıklarını sözle gizlerler. 12 Nefret çekişmeyi azdırır, Sevgi her suçu bağışlar. 13 Akıllı kişinin dudaklarından bilgelik akar, Ama sağduyudan yoksun olan sırtına kötek yer. 14 Bilge kişi bilgi biriktirir, Ahmağın ağzıysa onu yıkıma yaklaştırır. 15 Zenginin serveti onun kalesidir, Fakirin yoksulluğu ise onu yıkıma götürür. 16 Doğru kişinin ücreti yaşamdır, Kötünün geliriyse kendisine cezadır. 17 Terbiyeye kulak veren yaşam yolunu bulur. Uyarıları reddedense başkalarını yoldan saptırır. 18 Nefretini gizleyen kişinin dudakları yalancıdır. İftira yayan akılsızdır. 19 Çok konuşanın günahı eksik olmaz, Sağduyulu kişiyse dilini tutar. 20 Doğru kişinin dili saf gümüş gibidir, Kötünün niyetleriyse değersizdir. 21 Doğru kişinin sözleri birçoklarını besler, Ahmaklarsa sağduyu yoksunluğundan ölür. 22 RAB'bin bereketidir kişiyi zengin eden, RAB buna dert katmaz. 23 Kötülük akılsızlar için eğlence gibidir. Aklı başında olanlar içinse bilgelik aynı şeydir. 24 Kötü kişinin korktuğu başına gelir, Doğru kişiyse dileğine erişir. 25 Kasırga gelince kötü kişiyi silip götürür; Ama doğru kişi sonsuza dek ayakta kalır. 26 Dişler için sirke, Gözler için duman neyse, Tembel ulak da kendisini gönderen için öyledir. 27 RAB korkusu ömrü uzatır, Kötülerin yıllarıysa kısadır. 28 Doğrunun umudu onu sevindirir, Kötünün beklentileriyse boşa çıkar. 29 RAB'bin yolu dürüst için sığınak, Fesatçı içinse yıkımdır. 30 Doğru kişi hiçbir zaman sarsılmaz, Ama kötüler ülkede kalamaz. 31 Doğru kişinin ağzı bilgelik üretir, Sapık dilse kesilir. 32 Doğru kişinin dudakları söylenecek sözü bilir, Kötünün ağzındansa sapık sözler çıkar.