Help

Lutherbibel 2017

Neue evangelistische Übersetzung

Ketab El Hayat

کتاب مقدس، ترجمه تفسیری

Vom Segen der Gottesfurcht und Weisheit

1 Mein Sohn, vergiss meine Weisung nicht, und dein Herz behalte meine Gebote,
2 denn sie werden dir langes Leben bringen und gute Jahre und Frieden;
3 Gnade und Treue sollen dich nicht verlassen. Hänge meine Gebote an deinen Hals und schreibe sie auf die Tafel deines Herzens,
4 so wirst du Freundlichkeit und Klugheit erlangen, die Gott und den Menschen gefallen.
5 Verlass dich auf den HERRN von ganzem Herzen, und verlass dich nicht auf deinen Verstand,
6 sondern gedenke an ihn in allen deinen Wegen, so wird er dich recht führen.
7 Dünke dich nicht, weise zu sein, sondern fürchte den HERRN und weiche vom Bösen.
8 Das wird deinem Leibe heilsam sein und deine Gebeine erquicken.
9 Ehre den HERRN mit deinem Gut und mit den Erstlingen all deines Einkommens,
10 so werden deine Scheunen voll werden und deine Kelter von Wein überlaufen.
11 Mein Sohn, verwirf die Zucht des HERRN nicht und sei nicht unwillig, wenn er dich zurechtweist;
12 denn wen der HERR liebt, den weist er zurecht, und hat doch Wohlgefallen an ihm wie ein Vater am Sohn.
13 Wohl dem Menschen, der Weisheit erlangt, und dem Menschen, der Einsicht gewinnt!
14 Denn es ist besser, sie zu erwerben, als Silber, und ihr Ertrag ist besser als Gold.
15 Sie ist edler als Perlen, und alles, was du wünschen magst, ist ihr nicht zu vergleichen.
16 Langes Leben ist in ihrer rechten Hand, in ihrer Linken ist Reichtum und Ehre.
17 Ihre Wege sind liebliche Wege, und alle ihre Steige sind Frieden.
18 Sie ist ein Baum des Lebens allen, die sie ergreifen, und glücklich sind, die sie festhalten.
19 Der HERR hat die Erde mit Weisheit gegründet und nach seiner Einsicht die Himmel bereitet.
20 Durch seine Erkenntnis quellen die Wasser der Tiefe hervor und triefen die Wolken von Tau.
21 Mein Sohn, lass sie nicht aus deinen Augen weichen, bewahre Umsicht und Klugheit!
22 Das wird Leben sein für dein Herz und ein Schmuck für deinen Hals.
23 Dann wirst du sicher wandeln auf deinem Wege, sodass dein Fuß sich nicht stoßen wird.
24 Legst du dich, so wirst du dich nicht fürchten, und liegst du, so wirst du süß schlafen.
25 Fürchte dich nicht vor plötzlichem Schrecken noch vor dem Verderben der Frevler, wenn es über sie kommt;
26 denn der HERR ist deine Zuversicht; er behütet deinen Fuß, dass er nicht gefangen werde.

Ermahnung zum Wohltun und zur Friedfertigkeit

27 Weigere dich nicht, dem Bedürftigen Gutes zu tun, wenn deine Hand es vermag.
28 Sprich nicht zu deinem Nächsten: Geh hin und komm wieder; morgen will ich dir geben –, wenn du es doch hast.
29 Trachte nicht nach Bösem gegen deinen Nächsten, der arglos bei dir wohnt.
30 Geh nicht mutwillig mit jemand vor Gericht, wenn er dir kein Leid getan hat.
31 Sei nicht neidisch auf den Gewalttätigen und erwähle seiner Wege keinen,
32 denn wer auf Abwegen geht, ist dem HERRN ein Gräuel, aber den Aufrechten ist er freund.
33 Im Hause des Frevlers ist der Fluch des HERRN, aber das Haus der Gerechten wird gesegnet.
34 Er wird der Spötter spotten, aber den Demütigen wird er Gnade geben.
35 Die Weisen werden Ehre erben, aber die Toren werden Schande davontragen.

Vertrauen und Gehorsam (Lektion 3)

1 Mein Sohn, vergiss meine Weisung nicht, / behalte meine Vorschriften im Herzen!
2 Sie geben dir ein langes Leben / und sichern dir Jahre im Frieden.
3 Nie sollen dich Liebe und Treue verlassen, / binde sie um deinen Hals und schließe sie in dein Herz!
4 So findest du Gunst und Anerkennung / bei Gott und den Menschen.
5 Vertraue Jahwe mit ganzem Herzen / und stütze dich nicht auf deinen Verstand!
6 Such ihn zu erkennen bei dem, was du tust, / dann räumt er dir die Hürden aus dem Weg!
7 Halte dich nicht selbst für klug, / sondern fürchte Jahwe und meide das Böse!
8 Das ist Heilung und Wohltat für dich.
9 Ehre Jahwe mit deinem Besitz, / mit dem Besten von dem, was du erntest.
10 Dann füllen sich deine Scheunen mit Korn / und deine Fässer mit jungem Wein.

Der Nutzen der Weisheit (Lektion 4)

11 Mein Sohn, verachte nicht die Belehrung Jahwes, / sei nicht unwillig, wenn er dich ermahnt.
12 Denn wen Jahwe liebt, den erzieht er streng, / wie der Vater den Sohn, den er gern hat.1
13 Wie glücklich ist der, der Weisheit fand, / der Mann, der Verständnis erwarb.
14 Denn Weisheit erwerben ist besser als Geld erwerben, / ihr Gewinn ist mehr wert als Gold.
15 Sie ist viel kostbarer als Perlen, / dein ganzer Schmuck kommt ihr nicht gleich.
16 In der rechten Hand bietet sie langes Leben / und in ihrer linken Reichtum und Ehre.
17 Ihre Wege sind Wege der Freude / und ihre Pfade führen zum Glück.
18 Sie ist ein Lebensbaum für den, der sie ergreift, / wer an ihr festhält, ist glücklich zu preisen.
19 Durch Weisheit hat Jahwe die Erde gegründet, / durch Verstand den Himmel befestigt.
20 Sein Wissen brachte die Meere hervor, / ließ Regen aus den Wolken fallen.

Die Weisheit im täglichen Leben (Lektion 5)

21 Mein Sohn, verliere es nicht aus den Augen, / bewahre Umsicht und Besonnenheit!
22 Sie sind das Leben für dich / und ein schöner Schmuck für deinen Hals.
23 Dann gehst du sicher deinen Weg, / dein Fuß stößt nirgends an.
24 Wenn du dich hinlegst, schreckst du nicht auf, / legst du dich nieder, erfrischt dich dein Schlaf.
25 Du fürchtest dich nicht vor plötzlichem Schrecken, / dem Grauen, das über Gottlose kommt.
26 Denn Jahwe steht dir bei, / er bewahrt deinen Fuß vor der Falle.
27 Versage keine Wohltat dem, der sie braucht. / Wenn du helfen kannst, dann tue es auch!
28 Sag nicht zu deinem Nächsten: "Komm später wieder, / morgen gebe ich es dir!", wo du jetzt schon helfen kannst.
29 Plane nichts Böses gegen deinen Nächsten, / der vertrauensvoll neben dir wohnt!
30 Geh mit keinem grundlos vor Gericht, / wenn er dir nichts Böses tat.
31 Beneide Gewalttätige nicht, / wähle keinen ihrer Wege!
32 Denn Jahwe verabscheut den, der auf Abwegen geht. / Doch dem Aufrichtigen gewährt er das vertraute Gespräch.
33 Auf dem Haus des Gottlosen2 liegt der Fluch Jahwes, / doch die Wohnung des Gerechten3 segnet er.
34 Ja, mit Spöttern treibt er Spott, / aber Demütigen erweist er Gnade.4
35 Weise kommen zu Ehren, / Dummköpfe tragen Schande davon.
1 Wird im Neuen Testament vom Hebräerbrief nach der LXX zitiert: Hebräer 12,5-6
2 Gottlose sind Menschen in Gottes Volk, die sich aber nicht nach Gottes Geboten richten.
3 Der Gerechte im Alten Testament lebt mit Gott und Menschen im richtigen Verhältnis und richtet sich nach Gottes Geboten.
4 Wird im Neuen Testament von Petrus und Jakobus nach der LXX zitiert: Jakobus 4,6; 1. Petrus 5,5.

بركات الحكمة

1 يَاابْنِي لاَ تَنْسَ تَعَالِيمِي، وَلْيُرَاعِ قَلْبُكَ وَصَايَايَ.
2 لأَنَّهَا تَمُدُّ فِي أَيَّامِ عُمْرِكَ، وَتَزِيدُكَ سِنِي حَيَاةٍ وَسَلاَماً.
3 لاَ تَدَعِ الرَّحْمَةَ وَالأَمَانَةَ يَتَخَلَّيَانِ عَنْكَ، بَلْ تَقَلَّدْهُمَا فِي عُنُقِكَ، وَاكْتُبْهُمَا عَلَى صَفْحَةِ قَلْبِكَ،
4 فَتَحْظَى بِالرِّضَى وَحُسْنِ السِّيرَةِ فِي عُيُونِ اللهِ وَالنَّاسِ.
5 اتَّكِلْ عَلَى الرَّبِّ بِكُلِّ قَلْبِكَ، وَعَلَى فِطْنَتِكَ لاَ تَعْتَمِدْ.
6 اعْرِفِ الرَّبَّ فِي كُلِّ طُرُقِكَ وَهُوَ يُقَوِّمُ سُبُلَكَ.
7 لاَ تَكُنْ حَكِيماً فِي عَيْنَيْ نَفْسِكَ بَلِ اتَّقِ الرَّبَّ وَحِدْ عَنِ الشَّرِّ،
8 فَيَتَمَتَّعَ جَسَدُكَ بِالصِّحَّةِ، وَتَتَمَتَّعَ عِظَامُكَ بِالارْتِوَاءِ.
9 أَكْرِمِ الرَّبَّ مِنْ مَالِكَ، وَمِنْ أَوَائِلِ غَلاَتِ مَحَاصِيلِكَ.
10 فَتَمْتَلِئَ مَخَازِنُكَ وَفْرَةً، وَتَفِيضَ مَعَاصِرُكَ خَمْراً.
11 يَاابْنِي لاَ تَحْتَقِرْ تَأْدِيبَ الرَّبِّ وَلاَ تَكْرَهْ تَوْبِيخَهُ،
12 لأَنَّ مَنْ يُحِبُّهُ الرَّبُّ يُؤَدِّبُهُ، وَيُسَرُّ بِهِ كَمَا يُسَرُّ أَبٌ بِابْنِهِ.
13 طُوبَى لِلإِنْسَانِ الَّذِي عَثَرَ عَلَى الْحِكْمَةِ وَلِلرَّجُلِ الَّذِي أَحْرَزَ فَهْماً،
14 لأَنَّ مَكَاسِبَهَا أَفْضَلُ مِنْ مَكَاسِبِ الْفِضَّةِ، وَأَرْبَاحَهَا خَيْرٌ مِنْ أَرْبَاحِ الذَّهَبِ الْخَالِصِ.
15 هِيَ أَثْمَنُ مِنَ الْجَوَاهِرِ، وَكُلُّ نَفَائِسِكَ لاَ تُعَادِلُهَا.
16 فِي يَمِينِهَا حَيَاةٌ مَدِيدَةٌ وَفِي يَسَارِهَا غِنىً وَجَاهٌ.
17 طُرُقُهَا طُرُقُ نِعَمٍ، وَدُرُوبُهَا دُرُوبُ سَلاَمٍ.
18 هِيَ شَجَرَةُ حَيَاةٍ لِمَنْ يَتَشَبَّثُ بِهَا، وَهَنِيئاً لِمَنْ يَتَمَسَّكُ بِهَا.
19 بِالْحِكْمَةِ أَسَّسَ الرَّبُّ الأَرْضَ، وَبِالْفِطْنَةِ ثَبَّتَ السَّمَاوَاتِ فِي مَوَاضِعِهَا.
20 بِعِلْمِهِ تَفَجَّرَتِ اللُّجَجُ، وَقَطَرَ السَّحَابُ نَدىً.

الحكيم يرث شرفاً

21 فَلاَ تَبْرَحْ يَاابْنِي هَذِهِ مِنْ أَمَامِ عَيْنَيْكَ وَاعْمَلْ بِالرَّأْيِ الصَّائِبِ وَالتَّدْبِيرِ.
22 فَيَكُونَ هَذَانِ حَيَاةً لِنَفْسِكَ وَقَلاَدَةً تُجَمِّلُ عُنُقَكَ.
23 فَتَسْلُكُ آنَئِذٍ فِي طَرِيقِكَ آمِناً وَلاَ تَتَعَثَّرُ قَدَمُكَ.
24 إِذَا اضْطَجَعْتَ لاَ يَعْتَرِيكَ خَوْفٌ، بَلْ تَرْقُدُ مُتَمَتِّعاً بِالنَّوْمِ اللَّذِيذِ.
25 لاَ تَفْزَعْ مِنْ بَلِيَّةٍ مُبَاغِتَةٍ، وَلاَ مِمَّا يَجْرِي عَلَى الأَشْرَارِ مِنْ خَرَابٍ إِذَا حَلَّ بِهِمْ.
26 لأَنَّ الرَّبَّ يَكُونُ مُعْتَمَدَكَ، وَيَصُونُ رِجْلَكَ مِنَ الشَّرَكِ.
27 لاَ تَحْجُبِ الإِحْسَانَ عَنْ أَهْلِهِ كُلَّمَا كَانَ فِي وُسْعِكَ أَنْ تَقُومَ بِهِ.
28 لاَ تَقُلْ لِجَارِكَ: «اذْهَبِ الآنَ، ثُمَّ عُدْ ثَانِيَةً. غَداً أُعْطِيكَ مَا تَطْلُبُ»، طَالَمَا لَدَيْكَ مَا يَطْلُبُ.
29 لاَ تَتَآمَرْ بِالشَّرِّ عَلَى جَارِكَ الْمُقِيمِ مُطْمَئِنّاً إِلَى جُوَارِكَ.
30 لاَ تُخَاصِمْ أَحَداً مِنْ غَيْرِ عِلَّةٍ طَالَمَا لَمْ يُؤْذِكَ.
31 لاَ تَغَرْ مِنَ الظَّالِمِ وَلاَ تَخْتَرْ طُرُقَهُ.
32 لأَنَّ الْمُلْتَوِيَ رِجْسٌ لَدَى الرَّبِّ، أَمَّا الْمُسْتَقِيمُونَ فَهُمْ أَهْلُ ثِقَتِهِ.
33 لَعْنَةُ الرَّبِّ تَنْصَبُّ عَلَى بَيْتِ الشِّرِّيرِ، لَكِنَّهُ يُبَارِكُ مَسْكَنَ الصِّدِّيقِ.
34 يَسخَرُ مِنَ الْمُسْتَكْبِرِينَ السَّاخِرِينَ، وَيُغْدِقُ رِضَاهُ عَلَى الْمُتَوَاضِعِينَ
35 يَرِثُ الْحُكَمَاءُ كَرَامَةً، أَمَّا الْحَمْقَى فَيَرْتَدُونَ الْعَارَ.
1 Wird im Neuen Testament vom Hebräerbrief nach der LXX zitiert: Hebräer 12,5-6
2 Gottlose sind Menschen in Gottes Volk, die sich aber nicht nach Gottes Geboten richten.
3 Der Gerechte im Alten Testament lebt mit Gott und Menschen im richtigen Verhältnis und richtet sich nach Gottes Geboten.
4 Wird im Neuen Testament von Petrus und Jakobus nach der LXX zitiert: Jakobus 4,6; 1. Petrus 5,5.

نصيحت به جوانان

1-2 پسرم، چيزهايی را كه به تو آموخته‌ام هرگز فراموش نكن. اگر می‌خواهی زندگی خوب و طولانی داشته باشی، بدقت از دستورات من پيروی كن.
3 محبت و راستی را هرگز فراموش نكن بلكه آنها را برگردنت بياويز و بر صفحه‌ء دلت بنويس،
4 اگر چنين كنی هم خدا از تو راضی خواهد بود هم انسان.
5 با تمام دل خود به خداوند اعتماد كن و بر عقل خود تكيه منما.
6 در هر كاری كه انجام می‌دهی خدا را در نظر داشته باش و او در تمام كارهايت تو را موفق خواهد ساخت.
7 به حكمت خود تكيه نكن بلكه از خداوند اطاعت نما و از بدی دوری كن،
8 و اين مرهمی برای زخمهايت بوده، به تو سلامتی خواهد بخشيد.
9 از دارايی خود برای خداوند هديه بياور، نوبر محصولت را به او تقديم نما و به اين وسيله او را احترام كن.
10 آنگاه انبارهای تو پر از وفور نعمت خواهد شد و خمره‌هايت از شراب تازه لبريز خواهد گرديد.
11 پسرم، وقتی خداوند تو را تأديب و تنبيه می‌كند، از او آزرده خاطر نشو، زيرا تنبيه كردن او دليل محبت اوست.
12 همانطور كه هر پدری پسر محبوب خود را تنبيه می‌كند تا او را اصلاح نمايد، خداوند نيز تو را تأديب و تنبيه می‌كند.
13 خوشابحال كسی كه حكمت و بصيرت پيدا می‌كند؛
14 او از كسی كه طلا و نقره يافته خوشبخت‌تر است!
15 ارزش حكمت از جواهرات بيشتر است و آن را نمی‌توان با هيچ گنجی مقايسه كرد.
16 حكمت به انسان زندگی خوب و طولانی، ثروت و احترام می‌بخشد.
17 حكمت زندگی تو را از خوشی و سلامتی لبريز می‌كند.
18 خوشابحال كسی كه حكمت را به چنگ آورد، زيرا حكمت مانند درخت حيات است.
19 خداوند به حكمت خود زمين را بنياد نهاد و به عقل خويش آسمان را برقرار نمود.
20 به علم خود چشمه‌ها را روی زمين جاری ساخت و از آسمان بر زمين باران بارانيد.
21 پسرم، حكمت و بصيرت را نگاه‌دار و هرگز آنها را از نظر خود دور نكن؛
22 زيرا آنها به تو زندگی و عزت خواهند بخشيد،
23 و تو در امنيت خواهی بود و در راهی كه می‌روی هرگز نخواهی لغزيد؛
24 با خيال راحت و بدون ترس خواهی خوابيد؛
25 از بلايی كه بطور ناگهانی بر بدكاران نازل می‌شود، نخواهی ترسيد؛
26 و خداوند تو را حفظ كرده، نخواهد گذاشت در دام بلا گرفتار شوی.
27 اگر می‌توانی به داد كسی كه محتاج است برسی، كمک خود را از او دريغ مدار.
28 هرگز به همسايه‌ات مگو: «برو فردا بيا»، اگر همان موقع می‌توانی به او كمک كنی.
29 عليه همسايه‌ات كه با خيال راحت در جوار تو زندگی می‌كند توطئه نچين.
30 با كسی كه به تو بدی نكرده است بی‌جهت دعوا نكن.
31 به اشخاص ظالم حسادت نكن و از راه و روش آنها پيروی ننما،
32 زيرا خداوند از اشخاص كجرو نفرت دارد، اما به درستكاران اعتماد می‌كند.
33 لعنت خداوند بر بدكاران است، اما بركت و رحمت او شامل حال درستكاران می‌باشد.
34 خداوند مسخره‌كنندگان را مسخره می‌كند، اما اشخاص فروتن را ياری می‌دهد.
35 دانايان از عزت و احترام برخوردار خواهند گرديد، ولی نادانان رسوا خواهند شد.
1 Wird im Neuen Testament vom Hebräerbrief nach der LXX zitiert: Hebräer 12,5-6
2 Gottlose sind Menschen in Gottes Volk, die sich aber nicht nach Gottes Geboten richten.
3 Der Gerechte im Alten Testament lebt mit Gott und Menschen im richtigen Verhältnis und richtet sich nach Gottes Geboten.
4 Wird im Neuen Testament von Petrus und Jakobus nach der LXX zitiert: Jakobus 4,6; 1. Petrus 5,5.
© 2019 ERF Medien