Jonasza 1,5

Słowo Życia

Fragment biblijny nie istnieje w tym tłumaczeniu.

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

5 I przestraszyli się żeglarze, każdy zawołał do swojego boga; wrzucili też do morza sprzęty,[1] które były na okręcie, aby odciążyć go od nich. A Jonasz zszedł na tyły[2] statku,[3] położył się i twardo zasnął. (Rdz 49,13; Wj 26,22; Wj 26,27; Wj 36,27; Wj 36,32; Sdz 19,1; Sdz 19,18; 1 Sm 17,22; 1 Sm 24,4; 1 Krl 6,16; 1 Krl 10,21; 2 Krl 17,29; 2 Krl 19,23; 1 Krn 15,16; Ps 48,3; Ps 128,3; Iz 14,13; Iz 14,15; Iz 18,2; Iz 37,24; Jer 22,7; Ez 32,23; Ez 38,6; Ez 38,15; Ez 39,2; Ez 46,19; Am 6,10)

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

5 Przestraszeni żeglarze zaczęli wzywać — każdy swojego boga. Chcąc odciążyć okręt, wyrzucili za burtę nawet jego osprzęt. Jonasz tymczasem zaszył się w zakamarkach pod pokładem i twardo zasnął.