1Efrayim'in dağlık bölgesinde Mika adında bir adam vardı.2Mika annesine, ‹‹Senden çalınan, lanetlediğini duyduğum bin yüz parça gümüş var ya, işte o gümüşler bende, onları ben çaldım›› dedi. Annesi, ‹‹RAB seni kutsasın, oğlum!›› dedi.3Mika bin yüz parça gümüşü annesine geri verdi. Annesi, ‹‹Oğlumun bir oyma put, bir de dökme put yaptırabilmesi için gümüşün tamamını RAB'be adıyorum›› dedi, ‹‹Gümüşü sana geri veriyorum.››4Gümüşü Mika'dan geri alan kadın, iki yüz parçasını ayırıp kuyumcuya verdi. Kuyumcu bundan bir oyma, bir de dökme put yaptı. Putlar Mika'nın evine götürüldü.5Mika'nın bir tapınma yeri vardı. Özel aile putları ve bir efod yaptırmış, oğullarından birini de kâhinliğe atamıştı.6O dönemde İsrail'de kral yoktu. Herkes dilediğini yapıyordu.7Yahuda'nın Beytlehem Kenti'nde, Yahudalı bir ailenin yanında geçici olarak yaşayan genç bir Levili vardı.8Adam yerleşecek başka bir yer bulmak üzere Yahuda'nın Beytlehem Kenti'nden ayrıldı. Efrayim'in dağlık bölgesinden geçerken Mika'nın evine geldi.9Mika, ‹‹Nereden geliyorsun?›› diye sorunca adam, ‹‹Yahuda'nın Beytlehem Kenti'nden geliyorum, Levili'yim, yerleşecek yer arıyorum›› dedi.10Mika, ‹‹Benimle kal›› dedi, ‹‹Bana danışmanlık ve kâhinlik yap. Seni doyurur, yılda bir takım giysi, on parça da gümüş veririm.›› Levili kabul etti.11Mika ile kalmaya razı oldu. Mika da ona oğlu gibi davrandı.12Genç Levili'yi kâhinliğe atayarak evine aldı.13Mika, ‹‹Şimdi biliyorum ki, RAB bana iyi davranacak›› dedi, ‹‹Çünkü bir Levili kâhinim var.››
IBS-fordítás (Új Károli)
1 Vala pedig egy férfiú Efraimnak hegyérõl való, kinek neve Míka vala;2 És monda az õ anyjának: Az az ezerszáz ezüst, mely tõled elvétetett, és3 És visszaadta az ezerszáz ezüst[pénzt] az õ anyjának. És monda az õ4 De õ [megint] visszaadá a pénzt anyjának, és võn az õ anyja kétszáz5 És a férfiúnak, Míkának volt [egy] temploma, és6 Ebben az idõben nem volt király Izráelben, hanem kiki azt cselekedte, a7 Vala pedig egy ifjú, Júdának Bethlehemébõl, a Júda nemzetségébõl való,8 És elméne ez a férfiú Júdának Bethlehem városából, hogy ott9 És monda néki Míka: Honnan jössz? És monda: Lévita vagyok Júdának10 És monda néki Míka: Maradj nálam, és légy nékem atyám és papom, és én11 És tetszék a Lévitának, hogy megmaradjon annál a férfiúnál; és olyan lõn12 És felszentelte Míka a Lévitát; így lett papjává az ifjú, és maradt Míka13 És monda Míka: Most tudom, hogy jól fog velem tenni az Úr, mert e Lévita
Diese Website verwendet Cookies, um Ihnen die bestmögliche Nutzererfahrung bieten zu können.