Markus 16 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

Zmartwychwstanie Jezusa

1 Gdy minął szabat, Maria Magdalena, Maria Jakubowa i Salome nakupiły pachnideł, aby pójść do grobu i namaścić Jezusa.

2 Wybrały się wcześnie rano w niedzielę, pierwszego dnia tygodnia, tak że o wschodzie słońca dotarły do grobowca.

3 Po drodze rozmawiały między sobą: Kto nam odwali kamień zamykający wejście?

4 Lecz gdy przybyły, zobaczyły, że kamień jest odsunięty. A był on bardzo duży.

5 Weszły zatem do środka, a tam zobaczyły siedzącego po prawej stronie i ubranego w białą szatę młodzieńca. Ogarnęło je wielkie zdumienie.

6 On zaś powiedział do nich: Nie dziwcie się! Szukacie ukrzyżowanego Jezusa z Nazaretu? Zmartwychwstał! Nie ma Go tu! Oto miejsce, gdzie Go położono.

7 Ale idźcie i powiedzcie Jego uczniom oraz Piotrowi, że wyprzedza was w drodze do Galilei; tam Go zobaczycie — tak, jak wam powiedział.

8 Wyszły zatem i wręcz uciekły od grobu, czuły bowiem na przemian strach i ogromną radość. Ale ponieważ lęk wziął górę, nic nikomu nie powiedziały. Wszystko to natomiast, co same usłyszały, zwięźle opowiedziały ludziom zebranym wokół Piotra. Po tych wydarzeniach również sam Jezus rozesłał za ich pośrednictwem, na wschód i na zachód, święte i niezniszczalne przesłanie o wiecznym zbawieniu. Amen.

Krótsze zakończenie Ewangelii Dłuższe zakończenie Ewangelii

9 Gdy Jezus powstał z martwych wczesnym rankiem pierwszego dnia tygodnia,* ukazał się najpierw Marii Magdalenie, z której niegdyś wypędził siedem demonów.*

10 Ona poszła i oznajmiła to tym, którzy z Nim byli, pogrążonym w smutku i płaczu.

11 Lecz oni, gdy usłyszeli, że On żyje i był przez nią widziany, nie uwierzyli.

12 Potem, w innej postaci, ukazał się dwóm spośród nich w drodze do wsi.

13 Wrócili oni i opowiedzieli pozostałym, ale i tym nie uwierzyli.

14 Później zaś ukazał się im jedenastu, gdy siedzieli przy stole. Wtedy ostro zganił ich za niewiarę oraz upór serca, ponieważ nie uwierzyli tym, którzy Go widzieli zmartwychwstałego.

15 I powiedział im: Idźcie do najdalszych zakątków świata i głoście tam dobrą nowinę wszystkim bez wyjątku.

16 Kto uwierzy i zostanie ochrzczony, będzie zbawiony, a kto nie uwierzy, będzie potępiony.

17 Tym natomiast, którzy uwierzą, towarzyszyć będą takie znaki: w moim imieniu będą wyganiać demony, będą mówić nowymi językami,

18 w swoje ręce brać będą węże, a gdyby nawet coś trującego wypili, na pewno im nie zaszkodzi; na chorych będą kłaść ręce, a ci wyzdrowieją.

19 Po tym więc, jak Pan Jezus im to powiedział, został uniesiony do nieba i zajął miejsce po prawej stronie Boga.

20 Oni natomiast odeszli i wszędzie głosili dobrą nowinę, podczas gdy Pan współdziałał z nimi i potwierdzał Słowo towarzyszącymi mu znakami.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład literacki © 2018 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Zmartwychwstanie Jezusa

1 Gdy minął szabat, Maria Magdalena, Maria Jakubowa i Salome nakupiły pachnideł, aby pójść i namaścić Go.*

2 I bardzo wcześnie rano, pierwszego dnia tygodnia, przyszły do grobowca o wschodzie słońca.*

3 A mówiły między sobą: Kto odsunie nam kamień od wejścia do grobowca?

4 Podniosły jednak wzrok i zobaczyły, że kamień jest odsunięty, a był bardzo duży.

5 Gdy weszły do grobowca, zobaczyły młodzieńca siedzącego po prawej stronie i ubranego w białą szatę – i ogarnęło je wielkie zdumienie.

6 On zaś powiedział do nich: Nie dziwcie się! Szukacie Jezusa z Nazaretu, ukrzyżowanego. Został wzbudzony, nie ma Go tu, oto miejsce, gdzie Go położono.

7 Ale idźcie i powiedzcie Jego uczniom oraz Piotrowi, że wyprzedza was do Galilei; tam Go zobaczycie, jak wam powiedział.

8 Wyszły zatem i uciekły od grobowca, zaczęło je bowiem ogarniać drżenie i uniesienie, a ponieważ nie opuszczał ich lęk, nic nikomu nie powiedziały.* Wszystko zaś, co im przykazano, zwięźle opowiedziały* tym, [którzy zebrali się] wokół Piotra. A potem również sam Jezus rozesłał przez nich na wschód i na zachód święte i niezniszczalne poselstwo wiecznego zbawienia. Amen.

Krótsze zakończenie Ewangelii wg Marka Dłuższe zakończenie Ewangelii wg Marka

9 Gdy [Jezus] powstał z martwych wczesnym rankiem, pierwszego dnia tygodnia,* ukazał się najpierw Marii Magdalenie, z której niegdyś wypędził siedem demonów.

10 Ona poszła i oznajmiła to tym, którzy z Nim byli, smutnym i płaczącym.

11 Lecz oni, gdy usłyszeli, że żyje i że był przez nią widziany, nie uwierzyli.

12 Potem, w innej postaci, ukazał się dwóm spośród nich, gdy szli do wsi.

13 Wrócili oni i opowiedzieli pozostałym, ale i tym nie uwierzyli.

14 Później zaś ukazał się im jedenastu, gdy spoczywali [przy stole], i ostro zganił ich niewiarę oraz zatwardziałość serca, ponieważ nie uwierzyli tym, którzy Go widzieli wzbudzonego z martwych.*

15 Powiedział im też: Wyruszcie na cały świat i ogłoście ewangelię wszelkiemu stworzeniu.*

16 Kto uwierzy i zostanie ochrzczony, będzie zbawiony, kto zaś nie uwierzy, będzie potępiony.

17 Tym natomiast, którzy uwierzyli, towarzyszyć będą takie znaki: w moim imieniu będą wyganiać demony, będą mówić nowymi językami,

18 w swoje ręce brać będą węże, a gdyby wypili coś trującego, na pewno im nie zaszkodzi; na niedomagających będą kłaść ręce, a ci [znów] będą mieć się dobrze.

19 Po tym więc, jak Pan Jezus im to powiedział, został uniesiony do nieba i usiadł po prawicy Boga.

20 Oni zaś odeszli i głosili wszędzie, podczas gdy Pan współdziałał [z nimi] i potwierdzał Słowo towarzyszącymi [mu] znakami.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład dosłowny © 2020 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).