Markus 15 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

Jezus przed Piłatem

1 Zaraz o świcie arcykapłani wraz ze starszymi, znawcami Prawa i całą Wysoką Radą odbyli naradę, po czym związali Jezusa, odprowadzili i wydali Piłatowi.

2 Piłat zapytał Go: Czy Ty jesteś królem Żydów? Ty to mówisz — odparł Jezus.

3 Arcykapłani zaś pośpieszyli oskarżać Go o różne rzeczy.

4 Wtedy Piłat znów zapytał: Nic nie odpowiadasz? Zauważ, że stawiają Ci poważne zarzuty.

5 Ale Jezus nic już nie odpowiedział, tak że się Piłat dziwił.

Jezus i Barabasz

6 Na każde święto Piłat uwalniał im jednak jednego więźnia, tego, o którego prosili.

7 W tym czasie więziono niejakiego Barabasza. Został on aresztowany wraz z buntownikami, którzy podczas rozruchów dopuścili się zabójstwa.

8 Tłum wystąpił więc z prośbami, aby Piłat uczynił im to, co zawsze.

9 Ten zapytał: Czy chcecie, abym wam wypuścił króla Żydów?

10 Coraz bardziej uświadamiał sobie bowiem, że arcykapłani wydali Go z zawiści.

11 Arcykapłani zaś tak wpłynęli na ludzi, że ci wybrali Barabasza.

12 Piłat zapytał: A co mam zrobić z tym, którego nazywacie królem Żydów?

13 Ukrzyżuj Go! — zawołali.

14 Na pytanie Piłata: Jakiego zła się dopuścił? oni tym głośniej krzyczeli: Ukrzyżuj Go!

15 Wtedy Piłat, chcąc uczynić zadość żądaniom tłumu, uwolnił im Barabasza, a Jezusa kazał ubiczować i wydał na ukrzyżowanie.

16 Żołnierze odprowadzili Go więc na wewnętrzny dziedziniec pałacu, gdzie zwołali kilkuset żołnierzy.

17 Ubrali Jezusa w purpurowy płaszcz, a na Jego skronie wcisnęli cierniowy wieniec.

18 Następnie zaczęli wiwatować: Witaj, królu Żydów!

19 Bili Go przy tym trzciną po głowie, pluli na Niego i klękając udawali pokłony.

20 A gdy Go wydrwili, zdjęli z Niego purpurowy płaszcz i ubrali Go w Jego własne szaty. Potem zaś wyprowadzili na ukrzyżowanie.

21 Po drodze spotkali Szymona Cyrenejczyka, ojca Aleksandra i Rufusa, który właśnie tamtędy wracał z pola, i zmusili go, aby poniósł Jego krzyż.

Ukrzyżowanie Jezusa

22 Tak przyprowadzili Go na miejsce zwane Golgota, co w tłumaczeniu znaczy Miejsce Czaszki.

23 Dawali Mu do picia wino zmieszane z mirrą,* ale On nie chciał pić.

24 Wtedy Go ukrzyżowali i rozdzielili Jego szaty, rzucając o nie losy, co kto ma sobie wziąć.

25 A gdy Go ukrzyżowali, była godzina dziewiąta.

26 Umieścili też napis podający powód Jego skazania. Głosił on: Król Żydów.

27 Ukrzyżowali też wraz z Nim dwóch przestępców, jednego po prawej, a drugiego po Jego lewej stronie.

28 W ten sposób wypełniły się słowa Pisma: I uznano Go za jednego z przestępców.*

29 A ci, którzy przechodzili obok, kręcili głowami i mówili: Hej, Ty, który burzysz świątynię i w trzy dni ją odbudowujesz,

30 zejdź z krzyża i ratuj siebie!

31 Podobnie drwili między sobą arcykapłani wraz ze znawcami Prawa: Innych uratował, a siebie samego uratować nie może.

32 Chrystus, król Izraela — niech teraz zejdzie z krzyża, abyśmy zobaczyli i uwierzyli. Ubliżali Mu również ci, którzy wraz z Nim byli ukrzyżowani.

Rozdarcie zasłony

33 A około południa całą ziemię zaległa ciemność i trwała aż do godziny piętnastej.

34 O tej też godzinie Jezus zawołał: Eloi, Eloi, lema sabachtani? Co w tłumaczeniu znaczy: Boże mój, Boże mój, dlaczego Mnie opuściłeś?

35 A niektórzy ze stojących obok, gdy to usłyszeli, powtarzali między sobą: Spójrzcie, woła Eliasza.

36 Ktoś podbiegł, nasączył gąbkę kwaśnym winem, zatknął na trzcinę i próbował dać Mu pić, mówiąc do pozostałych: Zostańcie, zobaczmy, czy Eliasz przyjdzie Go zdjąć.

37 Jezus zaś zawołał donośnym głosem i wydał ostatnie tchnienie.

38 Wtedy zasłona przybytku rozdarła się na dwoje, z góry w dół.

39 A setnik, który stał naprzeciw Niego, gdy zobaczył, w jaki sposób Jezus umarł, stwierdził: Ten człowiek naprawdę był Synem Boga.

40 Były tam również kobiety. Przyglądały się one z daleka. Wśród nich stała Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba Młodszego i Jozesa, oraz Salome.

41 Właśnie one, gdy był w Galilei, chodziły z Nim i usługiwały Mu. Lecz było też wiele innych kobiet, które wraz z Nim przyszły do Jerozolimy.

Pogrzeb Jezusa

42 Gdy nastał już wieczór, a był to jeszcze Dzień Przygotowania poprzedzający szabat,

43 przyszedł Józef z Arymatei, szanowany członek Wysokiej Rady, który sam też oczekiwał Królestwa Bożego. Odważnie udał się on do Piłata i prosił o ciało Jezusa.

44 Piłat zdziwił się, że Jezus już nie żyje, przywołał zatem setnika i zapytał go, czy skazaniec dawno umarł.

45 A upewniony przez setnika o śmierci Jezusa, darował Jego ciało Józefowi.

46 Ten zaś kupił płótno, zdjął Go, owinął w nie, złożył w grobowcu wykutym w skale, a na wejście do grobowca zatoczył kamień.

47 Maria Magdalena natomiast i Maria, matka Jozesa, przyglądały się, gdzie Go złożono.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład literacki © 2018 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Jezus przed Piłatem

1 Zaraz wczesnym rankiem arcykapłani wraz ze starszymi, znawcami Prawa i całym Sanhedrynem* odbyli naradę, po czym związali Jezusa, odprowadzili i wydali Piłatowi.*

2 I zapytał Go Piłat: Czy Ty jesteś królem Żydów? A On odpowiedział mu: Sam mówisz.*

3 Arcykapłani zaś oskarżali Go o wiele rzeczy.*

4 Wtedy Piłat znów Go zapytał: Nic nie odpowiadasz? Zobacz, jak bardzo Cię oskarżają.

5 Ale Jezus nic już nie odpowiedział, tak że Piłat się dziwił.

Jezus i Barabasz

6 Na święta jednak uwalniał im jednego więźnia, tego, o którego prosili.*

7 I był tam pewien [człowiek], imieniem Barabasz,* uwięziony wraz z buntownikami, którzy podczas rozruchów dopuścili się zabójstwa.

8 Wówczas wystąpił tłum i zaczął prosić o to, aby uczynił im to, co zawsze.

9 Piłat zaś odezwał się do nich: Czy chcecie, abym wypuścił wam króla Żydów?

10 Przekonywał się bowiem [coraz bardziej], że arcykapłani wydali Go z zawiści.

11 Ale arcykapłani podburzyli tłum, aby im raczej wypuścił Barabasza.

12 Na to Piłat odezwał się ponownie: Co więc chcecie, abym zrobił z tym, którego nazywacie królem Żydów?

13 A oni znowu zakrzyknęli: Ukrzyżuj Go!

14 Piłat jednak nie przestawał pytać: Co więc złego uczynił? Ale oni tym bardziej krzyczeli: Ukrzyżuj Go!

15 Wtedy Piłat, chcąc uczynić zadość tłumowi, uwolnił im Barabasza, a Jezusa po ubiczowaniu* wydał, by został ukrzyżowany.

16 Żołnierze zatem odprowadzili Go na wewnętrzny dziedziniec, to jest do pretorium,* i zwołali cały oddział.*

17 Ubrali Go w purpurę* i nałożyli Mu wieniec upleciony z cierni.

18 I zaczęli Go pozdrawiać: Witaj, królu Żydów!*

19 Bili Go przy tym trzciną po głowie i pluli na Niego, a zginając kolana, kłaniali Mu się.

20 A kiedy wyśmiali Go, zdjęli z Niego purpurę i ubrali Go w Jego szaty. I wyprowadzili Go, aby Go ukrzyżować.

21 I przymusili przechodzącego [tamtędy] niejakiego Szymona Cyrenejczyka, ojca Aleksandra* i Rufusa,* który szedł z pola, aby poniósł Jego krzyż.

Ukrzyżowanie Jezusa

22 Tak przyprowadzili Go na miejsce Golgota,* co w tłumaczeniu znaczy Miejsce Czaszki.

23 Dawali Mu wino zmieszane z mirrą,* ale On nie przyjął.

24 Wtedy ukrzyżowali Go i rozdzielili Jego szaty, rzucając o nie losy, co kto ma zabrać.

25 A gdy Go ukrzyżowali, była godzina trzecia.*

26 Był też napis z powodem Jego skazania, głoszący: Król Żydów.

27 Ukrzyżowali też wraz z Nim dwóch zbójców, jednego po prawicy, a drugiego po Jego lewicy.*

28 W ten sposób wypełniły się słowa Pisma: I został zaliczony do przestępców.*

29 A ci, którzy przechodzili obok, bluźnili Mu, kiwając głowami i mówiąc: Hej, Ty, który burzysz przybytek i odbudowujesz go w trzy dni,

30 zejdź z krzyża i uratuj siebie!

31 Podobnie arcykapłani drwili między sobą wraz ze znawcami Prawa i mówili: Innych uratował, a siebie samego uratować nie może.

32 Chrystus, król Izraela! Niech teraz zejdzie z krzyża, abyśmy zobaczyli i uwierzyli. Ubliżali Mu również ci, którzy wraz z Nim zostali ukrzyżowani.*

Rozdarcie zasłony

33 A gdy nadeszła godzina szósta, ciemność ogarnęła całą ziemię aż do godziny dziewiątej.*

34 O godzinie dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: Eloi, Eloi, lema sabachtani? To w tłumaczeniu znaczy: Boże mój, Boże mój, dlaczego Mnie opuściłeś?

35 A niektórzy ze stojących obok, gdy to usłyszeli, mówili: Spójrzcie, woła Eliasza!

36 Wtedy ktoś podbiegł, napełnił gąbkę winnym octem,* zatknął na trzcinę i próbował dać Mu pić, mówiąc: Poczekajcie, zobaczmy, czy Eliasz przyjdzie Go zdjąć.

37 Jezus zaś zawołał donośnym głosem i oddał ostatnie tchnienie.*

38 Wtedy zasłona przybytku została rozdarta na dwoje, od góry do dołu.

39 A setnik, który stał naprzeciw, gdy zobaczył, że w taki sposób oddał ostatnie tchnienie, powiedział: Ten człowiek naprawdę był Synem Boga.*

40 Były [tam] też kobiety, które przyglądały się z daleka, a wśród nich Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba Mniejszego i Jozesa, oraz Salome.

41 One, gdy był w Galilei, chodziły za Nim i usługiwały Mu; lecz było też wiele innych, które wraz z Nim przyszły do Jerozolimy.

Pogrzeb Jezusa

42 Gdy zaś nastał wieczór, a było to Przygotowanie, to jest przed szabatem,

43 przyszedł Józef z Arymatei, szanowany radny, który sam też oczekiwał Królestwa Bożego. Odważnie wszedł do Piłata i prosił o ciało Jezusa.

44 Piłat zdziwił się, że już nie żyje, przywołał jednak setnika i zapytał go, czy dawno umarł.

45 Upewniony przez setnika, podarował zwłoki Józefowi.

46 Ten zaś kupił płótno, zdjął Go, owinął w prześcieradło, złożył w grobowcu wykutym w skale, a na wejście do grobowca zatoczył kamień.

47 Maria Magdalena zaś i Maria, matka Jozesa, przyglądały się, gdzie Go złożono.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład dosłowny © 2020 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).