Jeremia 47 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki) Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Jeremia 47 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

Proroctwo o Filistei

1 To, co jako Słowo PANA otrzymał prorok Jeremiasz na temat Filistynów. Było to, zanim faraon uderzył na Gazę. 2 Tak mówi PAN: Oto woda wzbiera na północy niczym rzeka grożąca zalewem! I zaleje ziemię z tym, co na niej, porwie miasta oraz ich mieszkańców. Rozlegną się wówczas krzyki ludzi, zawodzenia mieszkańców ziemi. 3 Przerazi ich bicie kopyt jego jazdy, turkot kół rozpędzonych rydwanów! Ojcowie nie obejrzą się na dzieci, bo im ręce opadną ze strachu. 4 Przestraszy ich ten dzień, który nadchodzi, by zniszczyć wszystkich Filistynów, aby wyciąć Tyr i Sydon oraz wszystkich wciąż żywych sprzymierzeńców — bo to PAN wyniszcza Filistynów, kładzie kres resztkom z wyspy Kaftor.* 5 Przyszedł czas wygalania łysin w Gazie, przyszła chwila, aby zamilkł Aszkelon! O, ty reszto ocalałych mocarzy,* ileż jeszcze dla żałoby chcesz się ranić?* 6 Biada! Mieczu Pana! Jak długo nie zamierzasz jeszcze spocząć?! Wróć do pochwy! Wstrzymaj się! Daj spokój! 7 Ale jak ma on się uspokoić, skoro PAN śle go z takim rozkazem? To On kieruje go na wybrzeże, On wysyła go na Aszkelon!

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład literacki © 2018 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Proroctwo o Filistei

1 To, co jako Słowo JHWH stało się do Jeremiasza, proroka, o Filistynach, zanim faraon uderzył na Gazę.* 2 Tak mówi JHWH: Oto wody podnoszą się z północy i staną się strumieniem zalewającym! I zaleją ziemię wraz z tym, co ją napełnia, miasto i jego mieszkańców. I krzyczeć będą ludzie i zawodzić każdy mieszkaniec ziemi – 3 od głosu tętentu kopyt jego walecznych, od dudnienia jego rydwanów, turkotu jego kół. Nie oglądają się ojcowie na synów z powodu opadłych swych rąk, 4 z powodu dnia nastającego, by niszczyć wszystkich Filistynów, wyciąć* Tyr i Sydon, każdego ocalałego pomocnika – gdyż JHWH niszczy Filistynów, resztki z wyspy Kaftor.* 5 Przyszła łysina na Gazę! Zamilkł Aszkelon! O, reszto ich mocarzy,* jak długo będziesz się nacinać? 6 Biada! Mieczu Pana! Jak długo nie spoczniesz? Wróć do swojej pochwy! Wstrzymaj się i uspokój! 7 Jak masz się uspokoić? Bo to JHWH dał mu rozkaz, na Aszkelon i na brzeg morza – tam go skierował!