Jesaja 42 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

Pieśń o Słudze PANA Pieśń pierwsza

1 Oto mój sługa, którego popieram, mój wybrany, rozkosz mojej duszy. Złożyłem na Nim mego Ducha, On nada narodom prawo.*

2 Nie będzie krzyczał, nie będzie się unosił, nie wydostanie się na ulice Jego głos.

3 Trzciny nadłamanej nie dołamie, knota gasnącego nie dogasi, w imię prawdy nada prawo.*

4 Nie ustanie, nie ulegnie załamaniu, dopóki nie utrwali prawa na ziemi* — Jego nauki wyczekują wyspy.*

5 Tak mówi Bóg, PAN, który stworzył niebo i rozpostarł je, rozciągnął ziemię, sprawił, że rodzi plony, żyjącym na niej ludziom daje tchnienie i ducha tym, którzy po niej chodzą.

6 Ja, PAN, powołałem Cię w sprawiedliwości, ująłem Cię za rękę, strzegę Cię i czynię pośrednikiem przymierza z ludem i światłem dla narodów,

7 abyś niewidzącym pootwierał oczy, wyprowadził więźniów z zamknięcia i przywrócił wolność siedzącym w ciemności.

8 Ja, PAN, takie jest moje imię, swej chwały nie przekażę nikomu, mojej czci nie oddam bożyszczom!

9 Oto nadeszło to, co zapowiadałem wcześniej, a teraz znów Ja ogłaszam nowe — zanim wykiełkuje, dam wam o tym słyszeć.

Pieśń chwały i nadziei

10 Śpiewajcie PANU pieśń nową, psalm ku Jego czci — z krańców ziemi, wy, płynący morzem, i to, co w morzu mieszka, wyspy* oraz wy, ich mieszkańcy!

11 Niech zaśpiewa pustynia i jej miasta, osady wędrowców Kedaru! Niech wykrzykną mieszkańcy gór skalnych,* niech głośno wołają ze szczytów!

12 Niech oddadzą chwałę PANU i uczczą Go na wyspach!

13 PAN wyrusza jak bohater, niczym waleczny rycerz budzi zapał do walki. Rzuca zew! — Tak! Grzmi potężnie! Wyraźna jest Jego przewaga nad przeciwnikami!

Zapowiedź nowych dzieł

14 Milczałem od wieków. Byłem cicho. Powstrzymywałem się. Teraz jednak zacznę jęczeć jak rodząca, zacznę stękać, będę wzdychać!

15 Spustoszę góry i pagórki, wysuszę wszelką ich zieleń, zamienię rzeki w mierzeje,* mokradła w spieczoną ziemię —

16 i poprowadzę niewidomych drogą, której nie znali, sprawię, że pójdą nieznanymi sobie szlakami, ciemne miejsca* rozjaśnię przed nimi, a wyboje zamienię w równinę — tego właśnie dokonam, od tego nie odstąpię!

17 Natomiast odwrócą się tyłem i okryją się wstydem ci, którzy ufają bóstwom, ci, którzy mówią do odlewów: Wy jesteście naszymi bogami!

Upomnienie nieposłusznego ludu

18 Słuchajcie, wy głusi! Wy ślepi, przejrzyjcie, zobaczcie!

19 Kto jest ślepy, jeśli nie mój sługa? Kto jest głuchy tak, jak mój posłaniec? Kto jest tak ślepy, jak mój sprzymierzeniec, ślepy jak sługa PANA?

20 Wiele widział, lecz na to nie zważał, mimo otwartych uszu, nie słuchał.

21 Tymczasem PAN zapragnął w swojej sprawiedliwości uczynić swe Prawo wielkim oraz sławnym.

22 Lecz ten lud to lud złupiony i ograbiony, wszyscy spętani w lochach, pozamykani w więzieniach, wystawieni na łup — nikt ich nie uratuje, na ograbienie — i nikt nie powie: Oddaj!

23 Kto między wami tego słucha? Kto na to zważa — na przyszłość?

24 Kto wydał Jakuba grabieżcom, a Izraela łupieżcom? Czy nie PAN? To przeciw Niemu zgrzeszyliśmy. Nie chcieli chodzić Jego drogami i nie byli posłuszni Jego Prawu!

25 Dlatego wylał na nich żar swojego gniewu i dał im odczuć okrucieństwo wojny. Wokół Jakuba rozgorzała wojna, lecz on nie pojął dlaczego; ogień pożerał go zewsząd, lecz nie brał sobie tego do serca.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład literacki © 2018 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Pieśń o Słudze PANA Pieśń pierwsza

1 Oto* mój sługa, popieram Go, mój wybrany,* rozkosz mojej duszy. Złożyłem na Nim mego Ducha, On nada narodom prawo.*

2 Nie będzie krzyczał,* nie będzie się unosił, nie da słyszeć na ulicach swego głosu.*

3 Trzciny nadłamanej nie dołamie, lnu tlącego się nie dogasi,* w [imię] prawdy* nada prawo.

4 Nie ustanie, nie dozna załamania, dopóki nie utrwali na ziemi prawa* – a Jego nauki wyczekują wyspy.*

5 Tak mówi Bóg, JHWH,* który stworzył niebiosa i rozpostarł je, rozciągnął ziemię wraz z jej płodami, daje na niej ludziom tchnienie i ducha tym, którzy po niej chodzą.

6 Ja, JHWH,* powołałem Cię w sprawiedliwości i ująłem Cię za rękę, strzegę Cię i wyznaczam Cię do przymierza z ludem, na światło dla narodów,

7 abyś otworzył oczy niewidzącym, wyprowadził więźniów z zamknięcia, z więzienia tych, którzy siedzą w ciemności.

8 Ja, JHWH, takie jest moje imię, mojej chwały nie oddam nikomu ani mojej czci bożyszczom.

9 Rzeczy [zapowiedziane] dawniej – oto nadeszły, a [teraz] ogłaszam Ja nowe;* zanim wykiełkują, dam wam o nich usłyszeć.

Pieśń chwały i nadziei

10 Śpiewajcie JHWH pieśń nową, psalm ku Jego czci – z krańców ziemi! Wy, płynący morzem, i to, co je napełnia, wyspy* i ich mieszkańcy.

11 Niech zawołają* pustynia i jej miasta, osady zamieszkane przez Kedar!* Niech wykrzykną mieszkańcy Seli,* ze szczytu gór* niech głośno zawołają!*

12 Niech przyznają JHWH chwałę i niech ogłaszają Jego cześć na wyspach!*

13 JHWH wyrusza jak bohater, niczym waleczny rycerz budzi zapał. Rzuca zew* – tak! Grzmi [potężnie], nad swymi wrogami dowodzi przewagi!

Zapowiedź nowych dzieł

14 Milczałem* od wieków, byłem cicho, wstrzymywałem się. [Lecz teraz] jak rodząca zacznę jęczeć, stękać oraz wzdychać!*

15 Spustoszę* góry i pagórki, wszelką ich zieleń wysuszę, zamienię rzeki w mierzeje* i mokradła osuszę.

16 I poprowadzę niewidomych drogą, której nie znali, sprawię, że pójdą nieznanymi sobie ścieżkami, ciemne miejsce* zamienię* przed nimi w światło, wyboje w równinę – to są te rzeczy. Dokonam ich i od nich nie odstąpię.

17 Odwrócą się tyłem, okryją się wstydem ci, którzy ufają bóstwu, ci, którzy mówią do odlewu: Wy jesteście naszymi bogami.

Upomnienie nieposłusznego ludu

18 Słuchajcie, wy głusi! A wy, ślepi, przejrzyjcie, aby widzieć!

19 Kto jest ślepy, jeśli nie mój sługa, i głuchy jak mój posłaniec, którego posyłam? Kto jest ślepy jak Mnie poświęcony* i ślepy jak sługa JHWH?

20 Widziałeś* wiele, lecz [na to] nie zważałeś, otwarte* ma uszy, ale nie słucha.

21 Zapragnął JHWH z powodu swej sprawiedliwości uczynić swe* Prawo wielkim i sławnym.

22 Lecz to jest lud złupiony i ograbiony, wszyscy oni popętani w lochach* i pozamykani w więzieniach, [wystawieni] na łup – i nie ma, kto by ratował, [na] grabież* – i nikt nie mówi: Oddaj!

23 Kto między wami tego słucha? Zważa i słucha – na przyszłość?

24 Kto wydał Jakuba grabieżcy,* a Izraela łupieżcom? Czy nie JHWH? Przeciw Niemu zgrzeszyliśmy. Nie chcieli chodzenia* Jego drogami i nie byli posłuszni Jego Prawu.

25 I wylał na niego żar swojego gniewu i okrucieństwo* wojny – rozgorzała wokół niego, lecz [tego] nie pojął, pożerała go, lecz nie brał sobie [tego] do serca.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład dosłowny © 2020 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).