Jesaja 41 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

PAN wzywa narody na rozprawę

1 Uciszcie się przede Mną, wyspy!* Niech się zbiorą narody! Niech podejdą i przemówią. zbliżmy się na sąd!

Kto kieruje biegiem wydarzeń?

2 Kto wzbudził zwycięzcę na wschodzie? Kogo sprawiedliwość wzywa do swych stóp?* Poddaje mu narody i podporządkowuje królów. Rozbija ich w puch jego miecz, rozwiewa jak plewę jego łuk.

3 Gdy ich ściga, przechodzi bezpiecznie, ścieżki nie tyka stopami!

4 Kto to uczynił, kto tego dokonał, kto od początku kieruje biegiem pokoleń? Ja, PAN, który jestem pierwszy i Ja zostanę po ostatnich.

5 Zobaczyły to wyspy i zadrżały, krańce ziemi ze strachem podeszły.

Kto jest żywym Bogiem?

6 Jeden drugiemu pomaga, powtarzają sobie: Odwagi!

7 Tak zachęca rzemieślnik złotnika, a ślusarz wspiera kowala. Mówi o zgrzewie: Gotowy! A potem gwoździami wzmacnia, aby się rzecz nie chwiała.

8 Lecz ty, Izraelu, mój sługo, Jakubie, którego wybrałem, potomstwo mego przyjaciela Abrahama,

9 ty, którego na krańcach ziemi uchwyciłem* i z jej zakątków powołałem, któremu powiedziałem: Jesteś moim sługą, wybrałem cię i nie odrzuciłem:

10 Nie bój się, bo Ja jestem z tobą, nie lękaj się, bo Ja jestem twoim Bogiem! Wzmocnię cię — tak, ześlę ci pomoc. Wesprę cię prawicą mej sprawiedliwości!

11 Oto wstyd spotka i upokorzenie wszystkich zagniewanych na ciebie, staną się niczym, poginą ludzie sporzący się z tobą.

12 Szukać ich będziesz, nie znajdziesz — ludzi pragnących twej klęski; przestaną istnieć, poginą ludzie toczący z tobą walkę.

13 Gdyż Ja, PAN, jestem twoim Bogiem, trzymam twoją prawicę i mówię ci: Nie bój się, Ja ci pomogę!

14 Nie bój się, robaczku Jakubie, ani ty, garstko* Izraela! Ja ci pomogę — oświadcza PAN — twoim Odkupicielem* jest Święty Izraela.

15 Gdybym zrobił z ciebie ostrą młocarnię, nową, z mocnymi* zębami, młóciłbyś i kruszyłbyś góry, pagórki zamieniał w plewy.

16 Odsiewałbyś je, a wiatr by je roznosił, burza by je rozpraszała, lecz twoją radością będzie PAN, a twoją chlubą Święty Izraela.

17 Gdy ubodzy szukają wody, gdy brak jej potrzebującym, gdy ich język usycha z pragnienia, Ja, PAN, im odpowiem, nie opuszczę ich — Ja, Bóg Izraela.

18 Rzeki puszczę po nagich wzgórzach, a pośród dolin otworzę zdroje, pustynię zmienię w rozlewisko, a ziemię suchą w źródła wody.

19 Zasadzę na pustyni cedry, akacje, mirty i oliwki. Stepy zalesię cyprysami, wiązami i piniami,

20 by zobaczyli i poznali, pojęli i zrozumieli wszyscy razem wzięci, że ręka PANA to zrobiła, stworzył to Święty Izraelski.

Kto potrafi przepowiedzieć przyszłość?

21 Przedstawcie swoją sprawę — mówi PAN. Wskażcie swe dowody — mówi Król Jakuba.

22 Niech te bóstwa podejdą i niech nam objawią to, co ma nastąpić, niech wskażą sprawy dawne, które już się spełniły. Weźmiemy to sobie do serca, chcemy zobaczyć dowody — albo niech nam powiedzą o tym, co nadchodzi.

23 Mówcie, co stanie się potem! Przekonamy się, czy jesteście bogami. Tak, zróbcie coś dobrego albo zróbcie coś złego, abyśmy nareszcie mogli się przestraszyć.

24 Oto wy jesteście niczym! I niczym są wasze dzieła; obrzydliwością jest każdy, kto was sobie obiera.

25 Wzbudziłem na północy kogoś i on przybywa, na wschodzie słońca kogoś, kogo nazwałem z imienia.* Podepcze on władców jak błoto — jak garncarz, gdy ugniata glinę.

26 Kto ogłaszał to od początku, tak że o tym wiemy na tyle wcześniej, że można powiedzieć: Ma rację? Owszem, nie było głoszącego. Owszem, nikogo, kto by dał usłyszeć. Owszem, nikt nie słyszał waszych słów!

27 [Ja] pierwszy [powiedziałem] Syjonowi: Oto co nadchodzi! Jerozolimie dałem zwiastuna dobrej wieści.

28 A gdy na nich spojrzałem — nie było nikogo. Pośród nich wszystkich nie było doradcy! Rzuciłem pytanie — i nikt nie powiedział słowa.

29 Gdyż oni wszyscy są fałszem,* niczym są ich dzieła, ich odlewy to wicher i pustka.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład literacki © 2018 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

PAN wzywa narody na rozprawę

1 Uciszcie się przede Mną, wyspy,* a narody niech zbiorą siły! Niech się zbliżą i przemówią – zbliżmy się – na sąd!

Kto kieruje biegiem wydarzeń?

2 Kto [go] wzbudził na Wschodzie,* sprawiedliwość* wzywa go do swej nogi?* Poddaje* przed jego obliczem narody i podporządkowuje* [mu] królów? Zamienia [ich] w proch jego miecz, rozwiewa* jak plewę jego łuk?

3 Gdy* ich ściga, przechodzi* w pokoju, ścieżką na swych nogach nie przychodzi.*

4 Kto [to] uczynił i zrobił, od początku wzywa pokolenia? Ja, JHWH, jestem pierwszy i Ja też będę z ostatnimi.

5 Zobaczyły to wyspy i się zlękły, krańce ziemi przestraszyły się, zbliżyły się i podeszły.

Kto jest żywym Bogiem?

6 Jeden drugiemu pomaga i mówi swemu bratu: Odwagi!

7 Tak zachęcał rzemieślnik złotnika, kujący młotem* bijącego w kowadło, mówiąc* o zgrzewie: Już dobrze! Po czym wzmocnił [to] gwoździami, aby się nie chwiało.

8 Lecz ty, Izraelu, mój sługo, Jakubie, którego wybrałem, potomstwo mojego przyjaciela Abrahama,

9 ty, którego pochwyciłem* na krańcach ziemi i z jej zakątków cię powołałem, i powiedziałem* do ciebie: Sługą moim jesteś, wybrałem cię i cię nie odrzuciłem:

10 Nie bój się, bo Ja jestem z tobą, nie lękaj się, bo Ja jestem twoim Bogiem! Wzmocnię cię – tak, pomogę ci. Tak, wesprę cię prawicą mej sprawiedliwości.

11 Oto zawstydzą się i doznają upokorzenia wszyscy zagniewani na ciebie, będą jak nicość* i poginą ludzie* będący z tobą w sporze.

12 Szukać ich będziesz, lecz ich nie znajdziesz* – ludzi prowadzących z tobą wojnę, będą jak nicość i jak koniec ludzie toczący z tobą walkę.

13 Gdyż Ja, JHWH, jestem twoim Bogiem, dzierżącym twą prawicę i mówiącym do ciebie: Nie bój się, Ja ci pomogę!*

14 Nie bój się, robaczku* Jakubie, ty, garstko* Izraela! Ja ci pomogę – oświadcza JHWH – a twym Odkupicielem* jest Święty Izraela.

15 Gdybym* zrobił z ciebie ostre sanie, nowe, z mocnymi* zębami, wymłóciłbyś i pokruszyłbyś góry, a pagórki zamienił w plewę.

16 Przesiałbyś je i uniósłby je wiatr, i rozproszyłaby je burza, lecz ty będziesz się radował w JHWH, będziesz się chlubił Świętym* Izraela.

17 Gdy ubodzy i potrzebujący szukają wody, a jej nie ma, gdy ich język usycha z pragnienia, Ja, JHWH, im odpowiem, jako Bóg Izraela ich nie opuszczę.

18 Otworzę rzeki na nagich wzgórzach, [a] pośród dolin zdroje, z pustyni zrobię rozlewisko, a z ziemi suchej źródła wody.

19 Zasadzę na pustyni cedry, akacje i mirty, i drzewa oliwne. Zaszczepię na stepie razem cyprysy, wiązy i pinie,

20 aby zobaczyli i poznali,* uchwycili i pojęli [wszyscy] razem wzięci, że ręka JHWH to uczyniła i stworzył to Święty Izraela.

Kto potrafi przepowiedzieć przyszłość?

21 Przedstawcie swoją sprawę – mówi JHWH. Podajcie swoje dowody – mówi Król Jakuba!

22 Niech podejdą i niech nam objawią to, co ma nastąpić, o rzeczach dawnych, co było, niech opowiadają,* abyśmy wzięli to sobie do serca i poznali ich skutek; lub dajcie nam usłyszeć o tym, co nadchodzi!

23 Powiedzcie, co stanie się potem, a przekonamy się, czy jesteście bogami; tak, zróbcie coś dobrego albo złego, byśmy się przestraszyli i bali.*

24 Oto* wy jesteście niczym i niczym* są wasze dzieła; obrzydliwością jest ten, kto was obiera.

25 Wzbudziłem* na północy kogoś i przybył,* na wschodzie słońca kogoś, kto wzywa mojego imienia;* i zdeptał władców jak błoto, jak garncarz, gdy ugniata glinę.

26 Kto ogłaszał to od początku, tak że wiemy, i wcześniej, tak że możemy powiedzieć: Ma słuszność? Owszem, nie było głoszącego, owszem, nikogo, kto dał usłyszeć, owszem, nikt nie słyszał waszych słów.

27 [Ja] pierwszy [powiedziałem] Syjonowi: Oto, oto oni!* I Jerozolimie dałem zwiastuna dobrej wieści.

28 Lecz gdy spojrzałem, nie było nikogo, spośród nich nie było doradcy, i zapytałem – i nie odpowiedzieli słowem.

29 Oto oni wszyscy są fałszem,* niczym* są ich uczynki, ich odlewy* są wiatrem – i pustką.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład dosłowny © 2020 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).