Jesaja 15 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

Sąd nad Moabem

1 Wyrok na Moab. Ach! Spustoszony w nocy Ar-Moab został zburzony!* Ach! Spustoszony w nocy Kir-Moab został zburzony!

2 Wyszła córka Dibonu* na wzniesienia, by płakać. Moab lamentuje nad Nebo i Medebą. Na każdej głowie — łysina, każda broda — zgolona.

3 Na jego ulicach przywdziewają wory, na dachach i placach wszyscy zrozpaczeni — padają we łzach.

4 Zawodzą Cheszbon i Elale, aż do Jahas dociera ich głos. Nawet zbrojni Moabu podnoszą krzyk,* drży w narodzie dusza.

5 Moje serce boleje nad Moabem! Jego uchodźcy rozsiani aż po Soar, po Eglat Szeliszijja. Tak! Drogą w górę, na Luchit, podążają w płaczu. Tak! Drogą na Choronaim śpieszą z wołaniem klęski.

6 Tak! Wody Nimrim przerażają pustką. Tak! Uschła trawa, znikły zioła, zabrakło zieleni.

7 Każdy więc zwinął dobytek, wzięli, co jeszcze zostało, i przenoszą to przez Potok Wierzb.

8 Tak! Krzyk obiega granicę Moabu! Aż po Eglaim słychać zawodzenie! Aż do Beer-Elim dociera wołanie!

9 Gdyż wody Dimonu spłynęły krwią, bo sprowadzę na Dimon coś więcej — lwa na uchodźców Moabu i na resztę kraju!*

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład literacki © 2018 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Sąd nad Moabem

1 Wyrok na Moab. Ach! Nocą* spustoszony Ar-Moab został zburzony!* Ach! Nocą spustoszony Kir-Moab został zburzony!

2 Wszedł do [swej] świątyni, Dibon też* – na wzniesienia, by płakać. Nad Nebo i Medebą Moab biada. Na każdej jego głowie łysina, każda broda zgolona.

3 Na jego ulicach przepasują się worami, na jego dachach i na jego placach wszyscy zawodzą, padając we łzach.

4 Krzyczą Cheszbon i Elale, aż po Jahas słychać ich głos. Dlatego zbrojni* Moabu wznoszą krzyk,* drży w nim jego dusza.

5 Moje serce krzyczy nad Moabem! Jego uchodźcy* – aż po Soar, [po] Eglat Szeliszijja. Tak! Drogą wzwyż na Luchit, w płaczu nią podążają. Tak! Drogą na Choronaim z krzykiem klęski śpieszą.

6 Tak! Wody Nimrim będą spustoszeniem. Tak! Uschła trawa, znikły zioła, brak zieleni.

7 Dlatego zwinął dobytek i to, co mieli na stanie, [i] przez Potok Wierzb* go przenoszą.

8 Tak! Krzyk okrąża granicę Moabu! Aż po Eglaim jego zawodzenie! I [aż po] Beer-Elim jego zawodzenie!

9 Bo wody Dimonu* pełne krwi, gdyż sprowadzę na Dimon jeszcze więcej – lwa na uchodźców Moabu i na resztę kraju!*

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład dosłowny © 2020 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).