Psalm 109 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

شكايت از دست ظالم

1 ای خدا و ای معبود من، خاموش مباش! 2 بدكاران به من تهمت ناروا میزنند و حرفهای دروغ دربارهٔ من میگويند. 3 با نفرت دور مرا گرفتهاند و بیسبب با من میجنگند. 4 من آنها را دوست دارم و برای ايشان دعای خير میكنم، ولی آنها با من مخالفت میورزند. 5 به عوض خوبی، به من بدی میكنند و به عوض محبت، با من دشمنی مینمايند. 6 ای خدا، دشمنم را به دست داوری ظالم بسپار و بگذار يكی از بدخواهانش كنار او بايستد و بر ضد او شهادت دهد. 7 بگذار او در محاكمه مجرم شناخته شود. حتی دعای او، برايش جرم محسوب گردد. 8 عمرش كوتاه شود و ديگری جا و مقام او را بگيرد. 9 فرزندانش يتيم و زنش بيوه شود. 10 فرزندانش آواره شده، در ميان ويرانههای خانهٔ خود به گدايی بنشينند. 11 طلبكاران تمام دارايی او را ضبط نمايند و بيگانگان هر آنچه را كه او به زحمت اندوخته است، تاراج كنند. 12 كسی بر او رحم نكند و برای يتيمان او دل نسوزاند. 13 نسلش به کلی از بين برود و ديگر نامی از آنها باقی نماند. 14 خداوند گناهان اجدادش را به ياد آورد و گناهان مادرش را نيامرزد. 15 گناهان آنها در نظر خداوند هميشه بماند، اما نام و نشان آنها از روی زمين محو گردد. 16 اين دشمن من رحم نداشت. او بر فقيران و بیكسان ظلم میكرد و آنها را میكشت. 17 دوست داشت مردم را نفرين كند، پس خودش نفرين شود. نمیخواست به مردم بركت رساند، پس خود از بركت محروم شود. 18 تمام وجودش به نفرين آلوده بود، پس باشد كه نفرينهای او مانند آبی كه مینوشد وارد بدنش شود و مغز استخوانهايش را بخورد؛ همچون لباس او را در بر گيرد و چون كمربند، به دور او حلقه زند. 20 ای خداوند، دشمنانم را كه درباره من دروغ میگويند و مرا تهديد به مرگ میكنند، اينچنين مجازات كن. 21 اما ای خداوند، با من برحسب وعده خود عمل نما و به خاطر رحمت عظيم خويش، مرا نجات ده، 22 زيرا كه من فقير و درمانده و دل شكستهام؛ 23 همچون سايه، رو به زوال هستم و مانند ملخ از باد رانده شدهام. 24 از بس روزه گرفتهام زانوهايم میلرزند و گوشت بدنم آب میشود. 25 نزد دشمنان رسوا شدهام. هرگاه مرا میبينند، سر خود را تكان میدهند و مسخرهام میكنند. 26 ای خداوند، ای خدای من، مرا ياری فرما؛ مطابق رحمت خود، مرا نجات بده، 27 تا بدخواهانم بدانند كه تو نجات دهندهٔ من هستی. 28 آنها مرا نفرين كنند، اما تو مرا بركت بده. آنها سرافكنده شوند، اما بنده تو، شادمان شود. 29 دشمنانم شرمسار شوند و خفت و خواری وجودشان را در بر گيرد. 30 خداوند را بسيار سپاس خواهم گفت و در بين مردم او را ستايش خواهم كرد، 31 زيرا او از بيچارگان پشتيبانی میكند و ايشان را از دست ظالمان میرهاند.

Верен

1 За първия певец. Псалм на Давид. Боже на моето хваление, не мълчи, 2 защото устата на безбожните и устата на измамата се отвориха срещу мен, с лъжлив език ми говориха. 3 Обкръжиха ме и с думи на омраза и воюваха против мен без причина. 4 В замяна на любовта ми враждуват с мен; но аз съм в молитва. 5 Отплатиха ми зло за добро и омраза – за любовта ми. 6 Постави над него безбожник и нека противник* застане отдясно му! 7 Когато бъде съден, нека излезе виновен и нека молитвата му стане грях! 8 Нека дните му бъдат малко и друг нека вземе чина му! 9 Синовете му нека бъдат сираци и жена му – вдовица! 10 Нека синовете му всякога се скитат и просят, и нека търсят хляб далеч от порутените си жилища! 11 Нека заемодателят впримчи целия му имот и нека чужденци разграбят труда му! 12 Нека няма кой да простре милост към него, нито жалост – към сирачетата му! 13 Нека потомството му бъде изтребено и нека се изличи името им в следващото поколение! 14 Нека се помни пред ГОСПОДА беззаконието на бащите му и нека не се изличи грехът на майка му! 15 Нека бъдат винаги пред ГОСПОДА и Той да отсече спомена им от земята, 16 защото той не си спомни да окаже милост, а преследваше бедния и сиромаха, и съкрушения по сърце, за да го убие. 17 Той обичаше проклинането – нека го постигне; и не се наслаждаваше на благославянето – нека се отдалечи от него! 18 Той облече проклятието като своя дреха, затова нека влезе като вода във вътрешностите му и като масло в костите му! 19 Нека му стане като дреха, с която се покрива, и пояс, с който постоянно се опасва. 20 Това е наградата от ГОСПОДА на противниците ми и на онези, които говорят зло против душата ми. 21 А Ти, БОЖЕ, Господи, постъпвай с мен според Името Си! Понеже Твоята милост е блага, избави ме, 22 защото съм сиромах и окаян и сърцето ми е ранено вътре в мен. 23 Преминавам като удължена сянка, отърсен съм като скакалец. 24 Коленете ми се олюляват от постене и плътта ми измършавя. 25 И аз, аз им станах за присмех; като ме гледат, клатят глава. 26 Помогни ми, ГОСПОДИ, Боже мой, спаси ме според милостта Си, 27 за да познаят, че това е Твоята ръка, че Ти, ГОСПОДИ, си сторил това. 28 Те нека кълнат, а Ти благославяй! Когато станат, нека се посрамят, а Твоят слуга да се зарадва. 29 Нека противниците ми се облекат с безчестие и нека се покрият със срама си като с дреха! 30 Много ще славя ГОСПОДА с устата си и сред множеството ще Го възхвалявам, 31 защото Той стои отдясно на сиромаха, за да го спасява от онези, които осъждат душата му.

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر | Верен | Psalm 109

شكايت از دست ظالم