1İsrailliler'in Kenan'da mülk edindiği topraklara gelince, bu topraklar Kâhin Elazar, Nun oğlu Yeşu ve İsrail oymaklarının boy başları tarafından miras olarak İsrailliler arasında bölüştürülmüştür.2RAB'bin Musa aracılığıyla buyurduğu gibi, paylar dokuz oymakla bir oymağın yarısı arasında kura ile bölüştürüldü.3Çünkü Musa iki oymakla yarım oymağın payını Şeria Irmağı'nın doğusunda vermişti. Ama onlarla birlikte Levililer'e mülkten pay vermemişti.4Yusuf'un soyundan gelenler, Manaşşe ve Efrayim diye iki oymak oluşturuyordu. Levililer'e de yerleşecekleri kentler ve bu kentlerin çevresinde büyük ve küçük baş hayvanlarına ayrılan otlaklar dışında topraktan pay verilmedi.5İsrailliler, RAB'bin Musa'ya verdiği buyruğa göre hareket edip ülkeyi paylaştılar.
Hevron Kalev'e Veriliyor
6Bu arada Yahudaoğulları Gilgal'da bulunan Yeşu'nun yanına geldiler. Kenizli Yefunne oğlu Kalev Yeşu'ya şöyle dedi: ‹‹RAB'bin Kadeş-Barnea'da Tanrı adamı Musa'ya senin ve benim hakkımda neler söylediğini biliyorsun.7RAB'bin kulu Musa ülkeyi araştırmak üzere beni Kadeş-Barnea'dan gönderdiğinde kırk yaşındaydım. Gördüklerimi ona açık yüreklilikle ilettim.8Ne var ki, benimle gelmiş olan soydaşlarım halkı korkuya düşürdüler. Ama ben tümüyle Tanrım RAB'bin yolundan gittim.9Bu nedenle Musa o gün, ‹Tümüyle Tanrım RAB'bin yolundan gittiğin için ayak bastığın topraklar sonsuza dek sana ve oğullarına mülk olacak› diye ant içti.10RAB sözünü tuttu, beni yaşattı. İsrailliler çölden geçerken RAB'bin Musa'ya bu sözleri söylediği günden bu yana kırk beş yıl geçti. Şimdi seksen beş yaşındayım.11Bugün de Musa'nın beni gönderdiği günkü kadar güçlüyüm. O günkü gibi hâlâ savaşa gidip gelecek güçteyim.12RAB'bin o gün söz verdiği gibi, bu dağlık bölgeyi şimdi bana ver. Orada Anaklılar'ın yaşadığını ve surlarla çevrili büyük kentleri olduğunu o gün sen de duymuştun. Belki RAB bana yardım eder de, O'nun dediği gibi, onları oradan sürerim.››13Yeşu Yefunne oğlu Kalev'i kutsadı ve Hevron'u ona mülk olarak verdi.14Böylece Hevron bugün de Kenizli Yefunne oğlu Kalev'in mülküdür. Çünkü o, tümüyle İsrail'in Tanrısı RAB'bin yolundan gitti.15Hevron'un eski adı Kiryat-Arba'ydı. Arba, Anaklılar'ın en güçlü adamının adıydı. Böylece savaş sona erdi ve ülke barışa kavuştu.
1Вот земли, что израильтяне получили в удел в земле Ханаана, которые им разделили священник Элеазар, Иисус, сын Навин, и главы семейств в родах Израиля.2Их уделы были определены по жребию девяти с половиной родам, как повелел Господь через Моисея.3Моисей дал двум с половиной родам уделы к востоку от Иордана, но не дал между остальными удела роду Левия,4потому что от сыновей Иосифа произошли два рода – Манассия и Ефрем. Левиты не получили земельного надела, а только города, чтобы жить в них, с пастбищами для своих отар и стад.5И израильтяне разделили землю, как повелел Моисею Господь.
Хеврон отдан Халеву
6Люди из рода Иуды пришли к Иисусу в Гилгал, и Халев, сын кенезеянина Иефоннии, сказал ему: – Ты знаешь, что Господь сказал Моисею, Божьему человеку, в Кадеш-Барнеа обо мне и о тебе.7Мне было сорок лет, когда Моисей, слуга Господа, послал меня из Кадеш-Барнеа разведать землю. Я вернулся к нему с правдивыми вестями,8но мои братья, которые ходили со мной, заставили народ пасть духом, а я от всего сердца следовал Господу, моему Богу.9И Моисей поклялся мне в тот день: «Земля, по которой ступали твои ноги, будет уделом тебе и твоим детям навеки, потому что ты от всего сердца следовал Господу, моему Богу»[1]. (Yas 1:36)10И вот, как Господь и обещал, Он сохранял меня в живых сорок пять лет с того времени, как Он сказал это Моисею, когда Израиль скитался в пустыне. Мне теперь восемьдесят пять лет,11и я все еще так же крепок, как в тот день, когда меня посылал Моисей; у меня столько же сил для битвы, сколько было тогда.12Итак, дай мне эти нагорья, о которых говорил в тот день Господь. Ты сам тогда слышал, что там были анакиты, и города у них большие и укрепленные; может быть, Господь будет со мной, и я прогоню их, как Господь и сказал.13И Иисус благословил Халева, сына Иефонниина, и дал ему в удел Хеврон.14Так с тех пор Хеврон стал уделом Халева, сына кенезеянина Иефоннии, потому что он от всего сердца следовал Господу, Богу Израиля.15(Прежде Хеврон назывался Кирьят-Арба[2]; этот Арба был самым великим человеком среди анакитов.) И земля успокоилась от войны.