1Edom'dan, Bosra'dan Al giysiler içinde bu gelen kim? Göz kamaştırıcı giysiler içinde, Büyük güçle yürüyen kim? ‹‹O benim! Adaleti duyuran, Kurtarmaya gücü olan.››2Giysilerin neden kırmızı? Üstün başın neden çukurda üzüm çiğneyen biri gibi kızıla bulanmış?3‹‹Çukurda üzümü tek başıma çiğnedim, Yanımda halklardan kimse yoktu. Öfkeyle çiğnedim onları, Gazapla ayaklarımın altına aldım. Kanları giysilerime sıçradı, bütün elbisemi kirletti.4Çünkü öç alma günü yüreğimdeydi, Halkımı kurtaracağım yıl gelmişti.5Baktım, yardım edecek kimse yoktu, Destek verecek kimsenin olmayışına şaştım; Gücüm kurtuluş sağladı, Gazabım bana destek oldu.6Öfkeyle halkları çiğnedim, Onları gazapla sarhoş ettim, Yere akıttım kanlarını.››
Rab'bin İyiliği
7Şefkati ve iyiliği uyarınca Bizim için yaptıklarından, evet, İsrail halkı için yaptığı bütün iyiliklerinden ötürü RAB'bin iyiliklerini ve övülesi işlerini anacağım.8RAB dedi ki, ‹‹Onlar kuşkusuz benim halkım, Beni aldatmayacak çocuklardır.›› Böylece onların Kurtarıcısı oldu.9Sıkıntı çektiklerinde O da sıkıntı çekti. Huzurundan çıkan melek onları kurtardı. Sevgisi ve merhametinden ötürü onları kurtardı, Geçmişte onları sürekli yüklenip taşıdı.10Ama başkaldırıp O'nun Kutsal Ruhu'nu incittiler. O da düşmanları olup onlara karşı savaştı.11-13Sonra halkı eski günleri, Musa'nın dönemini anımsadı. ‹‹Çobanlarıyla birlikte onları denizden geçiren, Kutsal Ruhu'nu aralarına yerleştiren, Görkemli gücüyle Musa'nın sağında yol alan, Sonsuz onur kazanmak için önlerinde suları yaran, Bir at nasıl tökezlemeden kırdan geçerse Onları deniz yatağından öyle geçiren RAB nerede?›› Diye sordular.14Ovaya götürülen sürü gibi RAB'bin Ruhu onları rahata kavuşturdu. İşte adını onurlandırmak için Halkına böyle yol gösterdi.
Merhamet ve Yardım Dileği
15Ya RAB, gökten bak, Kutsal, görkemli ve yüce yerinden bizi gör! Gayretin, gücün nerede? Gönlündeki özlem ve merhameti Bizden esirgedin.16Babamız sensin. İbrahim bizi tanımasa da, İsrail bizi kabul etmese de, Babamız'sın, ya RAB, Ezelden beri adın ‹‹Kurtarıcımız››dır.17Ya RAB, neden bizi yolundan saptırıyor, İnatçı kılıyor, Senden korkmamızı engelliyorsun? Kulların uğruna, Mirasın olan oymakların uğruna geri dön.18Kutsal halkın kısa süre tapınağına sahip oldu, Ama düşmanlarımız onu çiğnedi.19Öteden beri yönetmediğin, Sana ait olmayan bir halk gibi olduk.
1– Кто Это идет из Эдома, из Боцры в одеяниях красного цвета? Кто Это, одетый так великолепно, выступающий в величии Своей силы? – Это Я, возвещающий оправдание, имеющий силу спасать.2– Почему одежды Твои красны, как у топчущих виноград в давильне?3– Я топтал в давильне один; никого из народов со Мною не было. Я топтал их в Своем гневе, попирал их в негодовании. И брызгала их кровь Мне на одежды, и Я запятнал все Мое одеяние,4потому что день возмездия был в Моем сердце, и настал год Моего искупительного труда.5Я посмотрел, но помощника не было, был потрясен, что никто не помог. Тогда рука Моя принесла Мне победу, и негодование Мое Меня поддержало.6Я топтал народы в Своем гневе; в Своем негодовании напоил их и вылил их кровь на землю.
Молитва милости
7Вспомню о милостях Господних, о славных Господних делах, обо всем, что Он для нас совершил; вспомню о великодушии Его к дому Израиля, что явил Он по милосердию Своему и по великой Своей любви.8Он сказал: «Несомненно, они – Мой народ, сыновья, которые Мне не солгут» – и стал их Спасителем.9Во всех их горестях Он горевал вместе с ними, и Ангел Его присутствия[1] спасал их. По любви Своей и милости Он их искупил, поднял их и носил во все древние дни. (Çık 23:20)10Но они восстали и огорчили Святого Духа Его. И Он стал им врагом, и Сам воевал с ними.11Тогда народ Его вспомнил древние дни, дни Моисея: «Где Тот, Кто вывел их из моря вместе с пастухом Своего стада? Где Тот, Кто вложил в него Своего Святого Духа,12Тот, Чья славная длань была с Моисеем, Кто разделил перед ними воды, чтобы добыть Себе вечную славу,13Кто через бездны вел их?[2] Словно конь в степи, не спотыкались они; (Çık 14:1)14словно стадо, что спускается в долину, они получили покой от Духа Господня». Так вел Ты народ Свой, чтобы прославить имя Свое.15Посмотри вниз с небес, взгляни из Своего святого и славного жилища! Где Твои ревность и мощь? Твои сострадание и милость от нас удалились.16Но Ты же Отец наш; пусть не знает нас Авраам и не признает Израиль, Ты, о Господь, наш Отец, наш Искупитель – вот Твое имя издревле.17Зачем, Господи, Ты сводишь нас с Твоих путей и ожесточаешь наши сердца, чтобы мы Тебя не боялись? Обратись ради слуг Твоих, ради этих родов – наследия Твоего.18Недолгое время владел святой народ Твой Твоим святилищем – ныне наши враги его растоптали.19Мы уподобились тем, над кем Ты никогда не правил, тем, кто не звался Твоим именем.