Markos 8

Kutsal Kitap Yeni Çeviri

Turkish Bible Society'dan
1-2 O günlerde yine büyük bir kalabalık toplanmıştı. Yiyecek bir şeyleri olmadığı için İsa öğrencilerini yanına çağırıp, ‹‹Halka acıyorum›› dedi. ‹‹Üç gündür yanımdalar, yiyecek hiçbir şeyleri yok. (Mat 15:1)3 Onları aç aç evlerine gönderirsem, yolda bayılırlar. Hem bazıları uzak yoldan geliyor.››4 Öğrencileri buna karşılık, ‹‹Böyle ıssız bir yerde bu kadar kişiyi doyuracak ekmeği insan nereden bulabilir?›› dediler.5 İsa, ‹‹Kaç ekmeğiniz var?›› diye sordu. ‹‹Yedi tane›› dediler.6 Bunun üzerine İsa, halka yere oturmalarını buyurdu. Sonra yedi ekmeği aldı, şükredip bunları böldü, dağıtmaları için öğrencilerine verdi. Onlar da halka dağıttılar.7 Birkaç küçük balıkları da vardı. İsa şükredip bunları da dağıtmalarını söyledi.8 Herkes yiyip doydu. Artakalan parçalardan yedi küfe dolusu topladılar.9-10 Orada yaklaşık dört bin kişi vardı. İsa onları evlerine gönderdikten sonra öğrencileriyle birlikte hemen tekneye binip Dalmanuta bölgesine geçti.11 Ferisiler gelip İsa'yla tartışmaya başladılar. O'nu denemek amacıyla gökten bir belirti göstermesini istediler. (Mat 16:1)12 İsa içten bir ah çekerek, ‹‹Bu kuşak neden bir belirti istiyor?›› dedi. ‹‹Size doğrusunu söyleyeyim, bu kuşağa hiçbir belirti gösterilmeyecek.››13 Sonra onları orada bırakıp yine tekneye bindi ve karşı yakaya yöneldi.14 Öğrenciler ekmek almayı unutmuşlardı. Teknede, yanlarında yalnız bir ekmek vardı.15 İsa onlara şu uyarıda bulundu: ‹‹Dikkatli olun, Ferisiler'in mayasından ve Hirodes'in mayasından sakının!››16 Onlar ise kendi aralarında, ‹‹Ekmeğimiz olmadığı için böyle diyor›› şeklinde tartıştılar.17 Bunun farkında olan İsa, ‹‹Ekmeğiniz yok diye niçin tartışıyorsunuz?›› dedi. ‹‹Hâlâ akıl erdiremiyor, anlamıyor musunuz? Zihniniz köreldi mi?18-19 Gözleriniz olduğu halde görmüyor musunuz? Kulaklarınız olduğu halde işitmiyor musunuz? Hatırlamıyor musunuz, beş ekmeği beş bin kişiye bölüştürdüğümde kaç sepet dolusu yemek fazlası topladınız?›› ‹‹On iki›› dediler.20 ‹‹Yedi ekmeği dört bin kişiye bölüştürdüğümde kaç küfe dolusu yemek fazlası topladınız?›› ‹‹Yedi›› dediler.21 İsa onlara, ‹‹Hâlâ anlamıyor musunuz?›› dedi.22 İsa ile öğrencileri Beytsayda'ya geldiler. Orada bazı kişiler İsa'ya kör bir adam getirip ona dokunması için yalvardılar.23 İsa körün elinden tutarak onu köyün dışına çıkardı. Gözlerine tükürüp ellerini üzerine koydu ve, ‹‹Bir şey görüyor musun?›› diye sordu.24 Adam başını kaldırıp, ‹‹İnsanlar görüyorum›› dedi, ‹‹Ağaçlara benziyorlar, ama yürüyorlar.››25 Sonra İsa ellerini yeniden adamın gözleri üzerine koydu. Adam gözlerini açtı, baktı; iyileşmiş ve her şeyi açık seçik görmeye başlamıştı.26 İsa, ‹‹Köye bile girme!›› diyerek onu evine gönderdi.27 İsa, öğrencileriyle birlikte Filipus Sezariyesi'ne bağlı köylere gitti. Yolda öğrencilerine, ‹‹Halk benim kim olduğumu söylüyor?›› diye sordu. (Mat 16:13; Luk 9:18)28 Öğrencileri O'na şu karşılığı verdiler: ‹‹Vaftizci Yahya diyorlar. Ama kimi İlyas, kimi de peygamberlerden biri olduğunu söylüyor.››29 O da onlara, ‹‹Siz ne dersiniz, sizce ben kimim?›› diye sordu. Petrus, ‹‹Sen Mesih'sin›› yanıtını verdi.30 Bunun üzerine İsa bu konuda kimseye bir şey söylememeleri için onları uyardı.31 İsa, İnsanoğlu'nun çok acı çekmesi, ileri gelenler, başkâhinler ve din bilginlerince reddedilmesi, öldürülmesi ve üç gün sonra dirilmesi gerektiğini onlara anlatmaya başladı. (Mat 16:21; Luk 9:22)32 Bunları açıkça söylüyordu. Bunun üzerine Petrus O'nu bir kenara çekip azarlamaya başladı.33 İsa dönüp öteki öğrencilerine baktı; Petrus'u azarlayarak, ‹‹Çekil önümden, Şeytan!›› dedi. ‹‹Düşüncelerin Tanrı'ya değil, insana özgüdür.››34 Öğrencileriyle birlikte halkı da yanına çağırıp şöyle konuştu: ‹‹Ardımdan gelmek isteyen kendini inkâr etsin, çarmıhını yüklenip beni izlesin.35 Canını kurtarmak isteyen onu yitirecek, canını benim ve Müjde'nin uğruna yitiren ise onu kurtaracaktır.36 İnsan bütün dünyayı kazanıp da canından olursa, bunun kendisine ne yararı olur?37 İnsan kendi canına karşılık ne verebilir?38 Bu vefasız ve günahkâr kuşağın ortasında, kim benden ve benim sözlerimden utanırsa, İnsanoğlu da, Babası'nın görkemi içinde kutsal meleklerle birlikte geldiğinde o kişiden utanacaktır.›› (Mat 15:32)

Markos 8

Новый Русский Перевод

Biblica'dan
1 В те же дни, когда опять собралась большая толпа и у людей не было еды, Иисус подозвал учеников и сказал: (Mat 15:32)2 – Мне жаль этих людей, они со Мной вот уже три дня, и у них не осталось еды.3 Если Я отпущу их по домам голодными, то они в дороге ослабеют, ведь некоторые пришли издалека.4 – Как же здесь, в этой пустыне, найти достаточно хлеба, чтобы их накормить? – удивились ученики.5 – Сколько у вас хлебов? – спросил Иисус. – Семь, – ответили ученики.6 Иисус велел людям возлечь на землю. Затем Он взял семь хлебов и, поблагодарив за них Бога, стал разламывать на куски, передавая ученикам, а те раздавали хлеб народу.7 Было у них и несколько рыбок; Иисус благословил их и тоже велел раздать.8 Люди ели и насытились, и еще набралось семь корзин остатков.9 А было там только мужчин около четырех тысяч человек. Иисус отпустил народ10 и сразу же, сев вместе с учениками в лодку, отправился в земли Далмануты.11 К Иисусу подошли фарисеи и стали с Ним спорить. Они хотели испытать Его и требовали от Него знамения с неба. (Mat 16:1)12 Иисус глубоко вздохнул и спросил: – Почему это поколение требует знамения? Говорю вам истину, ему не будет дано никакого знамения.13 И, оставив их, Он снова сел в лодку и отправился на другую сторону озера.14 Ученики забыли взять с собой хлеба, и в лодке у них был всего один хлеб. (Mat 16:5)15 А Иисус предостерегал их: – Смотрите, берегитесь закваски фарисеев и закваски Ирода.16 Ученики стали рассуждать между собой: – Он говорит это потому, что у нас нет хлеба?17 Зная, о чем они говорят, Иисус сказал: – Почему вы рассуждаете о том, что у вас нет хлеба? Неужели вы все еще не сознаете и не понимаете? Неужели сердца ваши совсем окаменели?18 У вас есть глаза, и вы не видите? Есть уши, и вы не слышите?[1] Неужели вы не помните? (Yer 5:21; Hez 12:2)19 Когда Я разделил пять хлебов на пять тысяч человек, сколько полных корзин остатков вы набрали? – Двенадцать, – ответили ученики.20 – А когда семь хлебов на четыре тысячи, сколько полных корзин остатков вы набрали? – Семь, – ответили те.21 – Так неужели вы все еще не понимаете? – сказал Иисус.22 Когда они пришли в Вифсаиду, к Иисусу привели слепого и попросили прикоснуться к нему.23 Иисус взял слепого за руку, вывел из селения, плюнул ему на глаза и, возложив на него руки, спросил: – Видишь что-нибудь?24 Тот посмотрел вокруг и сказал: – Вижу людей: словно двигаются деревья.25 Иисус еще раз приложил руки к его глазам, и он исцелился, зрение вернулось к нему, и он стал видеть все четко и ясно.26 Иисус отправил его домой, сказав: – Смотри, в селение не заходи.27 Иисус с учениками пошел в селения, прилегающие к Кесарии Филипповой. По дороге Иисус спросил их: – За кого принимают Меня люди? (Mat 16:13; Mat 16:20; Luk 9:18)28 Ученики ответили: – За Иоанна Крестителя; другие же – за Илию; а некоторые – за одного из пророков.29 – А вы кем считаете Меня? – спросил их Иисус. Петр ответил: – Ты – Христос[2].30 Но Иисус велел им никому не говорить о Нем.31 И Он начал учить их, что Сыну Человеческому должно много пострадать и быть отвергнутым старейшинами, первосвященниками и учителями Закона, что Он будет убит, но через три дня воскреснет. (Mat 16:21; Luk 9:22)32 Он прямо говорил об этом. Тогда Петр отвел Его в сторону и стал возражать.33 Иисус же, обернувшись и посмотрев на учеников, строго сказал Петру: – Прочь от Меня, сатана! Ты рассуждаешь по-человечески и не понимаешь того, что хочет Бог.34 Подозвав народ и Своих учеников, Иисус сказал им: – Если кто желает быть Моим последователем, пусть отречется от самого себя, возьмет свой крест и пусть следует за Мной. (Mat 16:24; Luk 9:23)35 Потому что тот, кто хочет сберечь свою жизнь, потеряет ее, а кто потеряет свою жизнь ради Меня и Радостной Вести, тот спасет ее.36 Ведь что пользы человеку приобрести весь мир, если при этом он повредит своей душе?37 И что человек может дать в обмен за свою душу?38 Кто постыдится Меня и Моих слов в этом безбожном и грешном поколении, того и Сын Человеческий постыдится, когда придет в славе Своего Отца со святыми ангелами.