Turkish Bible Society'dan1-2RAB Musa'ya, ‹‹İsrailliler'e söyle, dönsünler›› dedi, ‹‹Pi- Hahirot yakınlarında, Migdol ile deniz arasında, Baal-Sefon'un karşısında deniz kıyısında konaklasınlar.3Firavun şöyle düşünecek: ‹İsrailliler ülkede şaşkın şaşkın dolaşıyorlardır, çöl onları kuşatmıştır.›4Firavunu inatçı yapacağım. Onların peşine düşecek. Böylece firavunla ordusunu yenerek yücelik kazanacağım. Mısırlılar bilecek ki, ben RAB'bim.›› İsrailliler söyleneni yaptılar.5Halkın kaçtığı Mısır Firavunu'na bildirilince, firavunla görevlileri onlara ilişkin düşüncelerini değiştirdiler: ‹‹Biz ne yaptık?›› dediler, ‹‹İsrailliler'i salıvermekle kölelerimizi kaybetmiş olduk!››6Firavun savaş arabasını hazırlattı, ordusunu yanına aldı.7Seçme altı yüz savaş arabasının yanısıra, Mısır'ın bütün savaş arabalarını sorumlu sürücüleriyle birlikte yanına aldı.8RAB Mısır Firavunu'nu inatçı yaptı. Firavun zafer havası içinde ilerleyen İsrailliler'in peşine düştü.9Mısırlılar firavunun bütün atları, savaş arabaları, atlıları, askerleriyle onların ardına düştüler ve deniz kıyısında, Pi-Hahirot yakınlarında, Baal-Sefon'un karşısında konaklarken onlara yetiştiler.10Firavun yaklaşırken, İsrailliler Mısırlılar'ın arkalarından geldiğini görünce dehşete kapılarak RAB'be feryat ettiler.11Musa'ya, ‹‹Mısır'da mezar mı yoktu da bizi çöle ölmeye getirdin?›› dediler, ‹‹Bak, Mısır'dan çıkarmakla bize ne yaptın!12Mısır'dayken sana, ‹Bırak bizi, Mısırlılar'a kulluk edelim› demedik mi? Çölde ölmektense Mısırlılar'a kulluk etsek bizim için daha iyi olurdu.››13Musa, ‹‹Korkmayın!›› dedi, ‹‹Yerinizde durup bekleyin, RAB bugün sizi nasıl kurtaracak görün. Bugün gördüğünüz Mısırlılar'ı bir daha hiç görmeyeceksiniz.14RAB sizin için savaşacak, siz sakin olun yeter.››15RAB Musa'ya, ‹‹Niçin bana feryat ediyorsun?›› dedi, ‹‹İsrailliler'e söyle, ilerlesinler.16Sen değneğini kaldır, elini denizin üzerine uzat. Sular yarılacak ve İsrailliler kuru toprak üzerinde yürüyerek denizi geçecekler.17Ben Mısırlılar'ı inatçı yapacağım ki, artlarına düşsünler. Firavunu, bütün ordusunu, savaş arabalarını, atlılarını yenerek yücelik kazanacağım.18Firavun, savaş arabaları ve atlılarından ötürü yücelik kazandığım zaman, Mısırlılar bilecek ki, ben RAB'bim.››19-20İsrail ordusunun önünde yürüyen Tanrı'nın meleği yerini değiştirip arkaya geçti. Önlerindeki bulut sütunu da yerini değiştirip arkalarına, Mısır ve İsrail ordularının arasına geldi. Gece boyunca bulut bir yanı karartıyor, öbür yanı aydınlatıyordu. Bu yüzden, bütün gece iki taraf birbirine yaklaşamadı.21Musa elini denizin üzerine uzattı. RAB bütün gece güçlü doğu rüzgarıyla suları geri itti, denizi karaya çevirdi. Sular ikiye bölündü,22İsrailliler kuru toprak üzerinde yürüyerek denizi geçtiler. Sular sağlarında, sollarında onlara duvar oluşturdu.23Mısırlılar artlarından geliyordu. Firavunun bütün atları, savaş arabaları, atlıları denizde onları izliyordu.24Sabah nöbetinde RAB ateş ve bulut sütunundan Mısır ordusuna baktı ve onları şaşkına çevirdi.25Arabalarının tekerleklerini çıkardı[1]; öyle ki, arabalarını zorlukla sürdüler. Mısırlılar, ‹‹İsrailliler'den kaçalım!›› dediler, ‹‹Çünkü RAB onlar için bizimle savaşıyor.››26RAB Musa'ya, ‹‹Elini denizin üzerine uzat›› dedi, ‹‹Sular Mısırlılar'ın, savaş arabalarının, atlılarının üzerine dönsün.››27Musa elini denizin üzerine uzattı. Sabaha karşı deniz olağan haline döndü. Mısırlılar sulardan kaçarken RAB onları denizin ortasında silkip attı.28Geri dönen sular savaş arabalarını, atlıları, İsrailliler'in peşinden denize dalan firavunun bütün ordusunu yuttu. Onlardan bir kişi bile sağ kalmadı.29Ama İsrailliler denizi kuru toprakta yürüyerek geçmişlerdi. Sular sağlarında, sollarında onlara duvar oluşturmuştu.30RAB o gün İsrailliler'i Mısırlılar'ın elinden kurtardı. İsrailliler deniz kıyısında Mısırlılar'ın ölülerini gördüler.31RAB'bin Mısırlılar'a gösterdiği büyük gücü gören İsrail halkı RAB'den korkup O'na ve kulu Musa'ya güvendi.
1Господь сказал Моисею:2– Скажи израильтянам, чтобы они повернули назад и остановились у Пи-Гахирота, между Мигдолом и морем. Пусть они расположатся у моря, прямо перед Баал-Цефоном.3Фараон подумает: «Израильтяне блуждают по этой земле в растерянности, окруженные пустыней».4Я сделаю сердце фараона упрямым, и он погонится за ними, и этим прославлюсь, победив фараона с его войском. Тогда египтяне узнают, что Я – Господь. Израильтяне так и сделали.5Когда царю Египта сказали, что народ убежал, фараон и его приближенные передумали и сказали: – Что мы сделали? Мы отпустили израильтян и лишились работников!6Фараон запряг колесницу и взял с собой войско.7Он взял шестьсот отборных колесниц и все остальные колесницы Египта с их начальниками.8Господь сделал сердце фараона, царя Египта, упрямым, и он погнался за израильтянами, которые смело покидали Египет.9Войско египтян со всеми лошадьми фараона, колесницами и всадниками[1] погналось за израильтянами и настигло их, когда они расположились лагерем у моря, рядом с Пи-Гахиротом, напротив Баал-Цефона.10Когда фараон приблизился, израильтяне оглянулись и увидели, что египтяне преследуют их. Они очень испугались и стали взывать к Господу.11Они сказали Моисею: – Разве в Египте не было могил, что ты повел нас умирать в пустыню? Что ты сделал с нами, выведя нас из Египта?12Разве мы не говорили тебе в Египте: «Оставь нас в покое. Дай нам служить египтянам?» Лучше бы нам оставаться рабами у египтян, чем умирать в пустыне!13Моисей ответил народу: – Не бойтесь. Стойте твердо, и вы увидите, как Господь спасет вас сегодня. Египтян, которых вы видите сейчас, вы не увидите больше никогда.14Будьте спокойны, Господь будет сражаться за вас.15Господь сказал Моисею: – Зачем ты взываешь ко Мне? Вели израильтянам идти вперед.16Подними посох, простри руку над морем, и оно разделится. Тогда израильтяне смогут пройти через море, как по суше.17А Я сделаю египтян упрямыми, и они пойдут за ними. Я прославлюсь, победив фараона и его войско, с его колесницами и всадниками.18Египтяне узнают, что Я – Господь, когда Я прославлюсь, победив фараона, с его колесницами и всадниками.19Ангел Бога, Который[2] шел перед израильским войском, пошел позади него. Облачный столб тоже передвинулся со своего места и оказался позади них,20между войсками Египта и Израиля. Всю ночь облако давало тьму одной стороне и свет другой, и всю ночь свет и тьма не могли сойтись.21Моисей простер руку над морем, а Господь всю ночь отгонял море сильным восточным ветром и превратил его в сушу. Воды разделились,22и израильтяне прошли через море, как по суше: одна стена воды стояла у них справа, а другая – слева.23Египтяне погнались за ними. Лошади, колесницы и всадники фараона ринулись в море.24Перед самым рассветом Господь посмотрел из огненного и облачного столба на египетское войско и поверг его в смятение.25Он застопорил[3] колеса их колесниц, и им стало трудно ехать. Египтяне сказали: – Бежим отсюда! Господь сражается на стороне израильтян против Египта!26Тогда Господь сказал Моисею: – Протяни руку над морем, чтобы воды хлынули назад, на египтян, на их колесницы и всадников.27Моисей простер руку над морем, и с рассветом воды сомкнулись[4]. Египтяне бежали навстречу морю, и Господь смел их в воду.28Вода хлынула назад и накрыла колесницы и всадников – все войско фараона, которое ринулось за израильтянами в море. Не спасся никто.29Но израильтяне перешли через море, как по суше: одна стена воды стояла у них справа, а другая – слева.30В тот день Господь спас Израиль от египтян, и Израиль увидел их мертвыми на берегу.31Когда израильтяне увидели великую силу, которой Господь сразил египтян, то их охватил страх перед Господом. Они поверили Ему и Его слуге Моисею.