1Kadınlar haftanın ilk günü, sabah çok erkenden, hazırlamış oldukları baharatı alıp mezara gittiler. (Mat 27:1; Mar 15:1; Yu 18:28)2Taşı mezarın girişinden yuvarlanmış buldular.3Ama içeri girince Rab İsa'nın cesedini bulamadılar.4Onlar bu durum karşısında şaşırıp kalmışken, şimşek gibi parıldayan giysilere bürünmüş iki kişi yanlarında belirdi.5Korkuya kapılan kadınlar başlarını yere eğdiler. Adamlar ise onlara, ‹‹Diri olanı neden ölüler arasında arıyorsunuz?›› dediler.6‹‹O burada yok, dirildi. Daha Celile'deyken size söylediğini anımsayın.7İnsanoğlu'nun günahlı insanların eline verilmesi, çarmıha gerilmesi ve üçüncü gün dirilmesi gerektiğini bildirmişti.››8O zaman İsa'nın sözlerini anımsadılar.9Mezardan dönen kadınlar bütün bunları Onbirler'e ve ötekilerin hepsine bildirdiler.10Bunları elçilere anlatanlar, Mecdelli Meryem, Yohanna, Yakup'un annesi Meryem ve bunlarla birlikte bulunan öbür kadınlardı.11Ne var ki, bu sözler elçilere saçma geldi ve kadınlara inanmadılar.12Yine de, Petrus kalkıp mezara koştu. Eğilip içeri baktığında keten bezlerden başka bir şey görmedi. Olay karşısında şaşkına dönmüş bir halde oradan uzaklaştı.
Emmaus Yolunda İki Öğrenci
13Aynı gün öğrencilerden ikisi, Yeruşalim'den altmış ok atımı uzaklıkta bulunan ve Emmaus denilen bir köye gitmekteydiler. (Mar 16:12)14Bütün bu olup bitenleri kendi aralarında konuşuyorlardı.15Bunları konuşup tartışırlarken İsa yanlarına geldi ve onlarla birlikte yürümeye başladı.16Ama onların gözleri O'nu tanıma gücünden yoksun bırakılmıştı.17İsa, ‹‹Yolda birbirinizle ne tartışıp duruyorsunuz?›› dedi. Üzgün bir halde, oldukları yerde durdular.18Bunlardan adı Kleopas olan O'na, ‹‹Yeruşalim'de bulunup da bu günlerde orada olup bitenleri bilmeyen tek yabancı sen misin?›› diye karşılık verdi.19İsa onlara, ‹‹Hangi olup bitenleri?›› dedi. O'na, ‹‹Nasıralı İsa'yla ilgili olayları›› dediler. ‹‹O adam, Tanrı'nın ve bütün halkın önünde gerek söz, gerek eylemde güçlü bir peygamberdi.20-23Başkâhinlerle yöneticilerimiz O'nu, ölüm cezasına çarptırmak için valiye teslim ederek çarmıha gerdirdiler; oysa biz O'nun, İsrail'i kurtaracak kişi olduğunu ummuştuk. Dahası var, bu olaylar olalı üç gün oldu ve aramızdan bazı kadınlar bizi şaşkına çevirdiler. Bu sabah erkenden mezara gittiklerinde, O'nun cesedini bulamamışlar. Sonra geldiler, bir görümde, İsa'nın yaşamakta olduğunu bildiren melekler gördüklerini söylediler.24Bizimle birlikte olanlardan bazıları mezara gitmiş ve durumu, tam kadınların anlatmış olduğu gibi bulmuşlar. Ama O'nu görmemişler.››25İsa onlara, ‹‹Sizi akılsızlar! Peygamberlerin bütün söylediklerine inanmakta ağır davranan kişiler!26Mesih'in bu acıları çekmesi ve yüceliğine kavuşması gerekli değil miydi?›› dedi.27Sonra Musa'nın ve bütün peygamberlerin yazılarından başlayarak, Kutsal Yazılar'ın hepsinde kendisiyle ilgili olanları onlara açıkladı.28-29Gitmekte oldukları köye yaklaştıkları sırada İsa, yoluna devam edecekmiş gibi davrandı. Ama onlar, ‹‹Bizimle kal. Neredeyse akşam olacak, gün batmak üzere›› diyerek O'nu zorladılar. Böylece İsa onlarla birlikte kalmak üzere içeri girdi.30Onlarla sofrada otururken İsa ekmek aldı, şükretti ve ekmeği bölüp onlara verdi.31O zaman onların gözleri açıldı ve kendisini tanıdılar. İsa ise gözlerinin önünden kayboldu.32Onlar birbirine, ‹‹Yolda kendisi bizimle konuşurken ve Kutsal Yazılar'ı bize açıklarken yüreklerimiz nasıl da sevinçle çarpıyordu, değil mi?›› dediler.33Kalkıp hemen Yeruşalim'e döndüler. Onbirler'i ve onlarla birlikte olanları toplanmış buldular.34Bunlar, ‹‹Rab gerçekten dirildi, Simun'a görünmüş!›› diyorlardı.35Kendileri de yolda olup bitenleri ve ekmeği böldüğü zaman İsa'yı nasıl tanıdıklarını anlattılar.
İsa Onbirler'e Görünüyor
36Bunları anlatırlarken İsa gelip aralarında durdu. Onlara, ‹‹Size esenlik olsun!›› dedi. (Mat 28:16; Mar 16:14; Yu 20:19; Elç 1:6)37Ürktüler, bir hayalet gördüklerini sanarak korkuya kapıldılar.38İsa onlara, ‹‹Neden telaşlanıyorsunuz? Neden kuşkular doğuyor içinizde?›› dedi.39‹‹Ellerime, ayaklarıma bakın; işte benim! Dokunun da görün. Hayaletin eti kemiği olmaz, ama görüyorsunuz, benim var.››40Bunu söyledikten sonra onlara ellerini ve ayaklarını gösterdi.41Sevinçten hâlâ inanamayan, şaşkınlık içindeki öğrencilerine, ‹‹Sizde yiyecek bir şey var mı?›› diye sordu.42Kendisine bir parça kızarmış balık verdiler.43İsa onu alıp gözlerinin önünde yedi.44Sonra onlara şöyle dedi: ‹‹Daha sizlerle birlikteyken, ‹Musa'nın Yasası'nda, peygamberlerin yazılarında ve Mezmurlar'da benimle ilgili yazılmış olanların tümünün gerçekleşmesi gerektir› demiştim.››45Bundan sonra Kutsal Yazılar'ı anlayabilmeleri için zihinlerini açtı.46-47Onlara dedi ki, ‹‹Şöyle yazılmıştır: Mesih acı çekecek ve üçüncü gün ölümden dirilecek; günahların bağışlanması için tövbe çağrısı da Yeruşalim'den başlayarak bütün uluslara O'nun adıyla duyurulacak.48Sizler bu olayların tanıklarısınız.49Ben de Babam'ın vaat ettiğini size göndereceğim. Ama siz, yücelerden gelecek güçle kuşanıncaya dek kentte kalın.››
İsa'nın Göğe Yükselmesi
50İsa onları kentin dışına, Beytanya'nın yakınlarına kadar götürdü. Ellerini kaldırarak onları kutsadı. (Mar 16:19; Elç 1:9)51Ve onları kutsarken yanlarından ayrıldı, göğe alındı.52Öğrencileri O'na tapındılar ve büyük sevinç içinde Yeruşalim'e döndüler.53Sürekli tapınakta bulunuyor, Tanrı'yı övüyorlardı.
1Рано утром в первый день недели[1], женщины, взяв приготовленные душистые мази, пришли к гробнице. (Mat 28:1; Mar 16:1; Yu 20:1)2Здесь они обнаружили, что камень от входа в гробницу отвален.3Войдя внутрь, они не нашли тела Господа Иисуса.4Стоя в недоумении, они увидели, что рядом с ними вдруг появились два человека[2] в сияющих одеждах. (Luk 24:23)5В испуге женщины опустили свои лица к земле, но те сказали им: – Что вы ищете живого среди мертвых?6Его здесь нет, Он воскрес! Вспомните, что Он говорил вам еще в Галилее:7«Сын Человеческий должен быть предан в руки грешников, распят, и на третий день воскреснуть».8Тогда они вспомнили слова Иисуса9и, вернувшись от гробницы, рассказали обо всем одиннадцати и всем остальным.10Среди тех, кто рассказал это апостолам, были Мария Магдалина, Иоанна, Мария – мать Иакова и другие женщины.11Но они не поверили рассказу женщин, им казалось, что это лишь пустые слова.12Петр, однако же, побежал к гробнице. Он наклонился, заглянул внутрь и увидел только льняные полотна. Он вернулся к себе, удивляясь всему случившемуся.
Иисус является ученикам на дороге в Эммаус
13В тот же день двое из учеников шли в селение Эммаус, что расположено в шестидесяти стадиях[3] от Иерусалима,14и говорили обо всем, что произошло.15И когда они разговаривали и спорили, вдруг Сам Иисус подошел и присоединился к ним,16но они были словно в ослеплении и не узнали Его.17Иисус спросил их: – О чем это вы говорите между собой по дороге? Они остановились с печальными лицами.18Один из них, которого звали Клеопа, ответил: – Ты, видно, единственный из пришедших в Иерусалим, кто не знает о том, что произошло в эти дни.19– О чем? – спросил Он. – О том, что произошло с Иисусом из Назарета, – ответили они. – Он был пророком, сильным перед Богом и перед людьми в словах и делах.20Первосвященники и наши вожди осудили Его на смерть и распяли.21А мы надеялись, что Он Тот, Кто должен освободить Израиль. Но вот уже третий день, как все это произошло.22Однако некоторые из наших женщин удивили нас. Они пошли сегодня рано утром к гробнице23и, не найдя там Его тела, вернулись и рассказали нам, что им явились ангелы и сказали, что Он жив.24Потом некоторые из наших друзей пошли к гробнице и нашли там все, как рассказали женщины, но Его они не видели.25Иисус сказал им: – Как же вы глупы, как медленно вы соображаете, чтобы верить всему, что предсказали пророки!26Разве не должен был Христос пройти через все эти страдания и затем войти в Свою славу?27И начав от Моисея и всех пророков, Он объяснил им, что было сказано о Нем во всех Писаниях.28Когда они подходили к селению, Иисус сделал вид, что хочет идти дальше,29но они стали уговаривать Его: – Останься с нами, ведь уже вечер, день почти окончился. И Он вошел в дом и остался с ними.30За столом Иисус взял хлеб, благословил его, разломил и дал им.31Тогда их глаза открылись, и они узнали Его. Но Он стал невидим для них.32Они стали говорить друг другу: – Разве не горело в нас сердце, когда Он говорил с нами по дороге и объяснял нам Писания?!33Они встали и сразу же пошли обратно в Иерусалим. Там они нашли одиннадцать и тех, кто был вместе с ними.34Те сказали им, что Господь действительно воскрес и явился Симону.35Затем эти двое рассказали все, что произошло с ними по дороге, и то, как они узнали Иисуса, когда Он разламывал хлеб.
Явление Иисуса ученикам
36Они еще говорили, когда Иисус Сам появился среди них и сказал: – Мир вам! (Yu 20:19)37Они замерли в испуге, думая, что видят призрак.38Он же сказал им: – Что вы так испуганы? Почему вы сомневаетесь?39Посмотрите на Мои руки и на Мои ноги. Это же Я! Потрогайте Меня и рассмотрите. У духов ведь не бывает ни тела, ни костей, а у Меня, как видите, есть.40Сказав это, Он показал им Свои руки и ноги.41Но они, радуясь и изумляясь, еще не могли поверить. Тогда Иисус спросил их: – У вас есть что-нибудь поесть?42Они дали Ему печеной рыбы.43Он взял и ел перед ними.44– Об этом Я и говорил вам, когда был еще с вами, – сказал Он. – Все записанное обо Мне в Законе Моисея, у Пророков и в Псалмах должно исполниться.45Затем Он раскрыл их умы к пониманию Писаний.46– Написано, что Христос должен пострадать и на третий день воскреснуть из мертвых, – сказал Он им.47– Во имя Его всем народам, начиная от Иерусалима, будет проповедано покаяние и прощение грехов.48Вы свидетели этому.49Я же пошлю вам обещанное Моим Отцом, но пока вы не получите силу свыше, оставайтесь в городе.
Вознесение Иисуса
50Потом Он вывел их из города до Вифании и, подняв руки, благословил их. (Mar 16:19; Elç 1:9)51И в то время как Он благословлял их, Он стал отдаляться от них и поднялся на небеса.52Ученики поклонились Ему и, безмерно радуясь, возвратились в Иерусалим,53где постоянно находились в храме, славя Бога.