1Yerubbaal -Gidyon- ile yanındaki halk erkenden kalkıp Harot Pınarı'nın başında ordugah kurdular. Midyanlılar'ın ordugahıysa onların kuzeyinde, More Tepesi'nin yanındaki vadideydi.2RAB Gidyon'a şöyle dedi: ‹‹Yanında fazla adam var; Midyan'ı onların eline teslim etmem. Yoksa İsrailliler, ‹Kendi gücümüzle kurtulduk› diyerek bana karşı övünebilirler.3Şimdi halka şunu söyle: ‹Korkudan titreyen dönsün, Gilat Dağı'ndan geri gitsin.› ›› Bunun üzerine halktan yirmi iki bin kişi döndü, on bin kişi orada kaldı.4RAB Gidyon'a, ‹‹Adamların sayısı hâlâ fazla›› dedi, ‹‹Kalanları suyun başına götür, onları orada senin için sınayayım. ‹Bu seninle gidecek› dediğim adam seninle gidecek; ‹Bu seninle gitmeyecek› dediğim gitmeyecek.››5Gidyon halkı suyun başına götürdü. RAB Gidyon'a, ‹‹Köpek gibi diliyle su içenleri bir yana, su içmek için dizleri üzerine çökenleri öbür yana ayır›› dedi.6Ellerini ağızlarına götürerek dilleriyle su içenlerin sayısı üç yüzü buldu. Geri kalanların hepsi su içmek için dizleri üzerine çöktüler.7RAB Gidyon'a, ‹‹Sizi diliyle su içen üç yüz kişinin eliyle kurtaracağım›› dedi, ‹‹Midyanlılar'ı senin eline teslim edeceğim. Öbürleri yerlerine dönsün.››8Gidyon yalnız üç yüz kişiyi alıkoyarak geri kalan İsrailliler'i çadırlarına gönderdi. Bu üç yüz kişi, gidenlerin kumanyalarıyla borularını da aldılar. Midyanlılar'ın ordugahı Gidyon'un aşağısında, vadideydi.9RAB aynı gece Gidyon'a, ‹‹Kalk, ordugaha saldır›› dedi, ‹‹Çünkü orayı senin eline teslim ediyorum.10Ordugaha yalnız gitmekten korkuyorsan, uşağın Pura'yı da yanına al.11Midyanlılar'ın söylediklerine kulak kabart. O zaman ordugahlarına saldırmaya cesaret bulursun.›› Böylece Gidyon uşağı Pura ile ordugahın yanına kadar sokuldu.12Midyanlılar, Amalekliler ve öbür doğulu halklar çekirge sürüsü gibi vadiye yayılmışlardı. Kıyıların kumu kadar çok, sayısız develeri vardı.13Gidyon ordugahın yanına vardığında, adamlardan biri arkadaşına gördüğü düşü anlatıyordu. ‹‹Bir düş gördüm›› diyordu, ‹‹Arpa unundan yapılmış bir somun ekmek, Midyan ordugahına doğru yuvarlanarak çadıra kadar geldi, çadıra çarpıp onu devirdi, altüst etti. Çadır yerle bir oldu.››14Adamın arkadaşı şöyle karşılık verdi: ‹‹Bu, İsrailli Yoaş oğlu Gidyon'un kılıcından başka bir şey değildir. Tanrı Midyan'ı ve bütün ordugahı onun eline teslim edecek.››15Gidyon düşü ve yorumunu duyunca Tanrı'ya tapındı. İsrail ordugahına döndü ve adamlarına, ‹‹Kalkın! RAB Midyan ordugahını elinize teslim etti›› dedi.16Sonra üç yüz adamını üç bölüğe ayırdı. Hepsine borular, boş testiler ve testilerin içinde yakılmak üzere çıralar verdi.17Onlara, ‹‹Gözünüz bende olsun›› dedi, ‹‹Ben ne yaparsam siz de onu yapın. Ordugahın yanına vardığımda ne yaparsam siz de aynısını yapın.18Ben ve yanımdakiler borularımızı çalınca, siz de ordugahın çevresinde durup borularınızı çalın ve, ‹RAB için ve Gidyon için!› diye bağırın.››19Gidyon ile yanındaki yüz kişi gece yarısından az önce, nöbetçi değişiminden hemen sonra ordugahın yanına vardılar; borularını çalmaya başlayıp ellerindeki testileri kırdılar.20Üç bölük de borularını çalıp testileri kırdı. Çalacakları boruları sağ ellerinde, çıralarıysa sol ellerinde tutuyorlardı. ‹‹Yaşasın RAB'bin ve Gidyon'un kılıcı!›› diye bağırdılar.21Onlar ordugahın çevresinde dururken, ordugahtakilerin hepsi koşuşmaya, bağırıp kaçışmaya başladı.22Üç yüz boru birden çalınca RAB ordugahtakilerin hepsini kılıçla birbirlerine saldırttı. Midyan ordusu Serera'ya doğru, Beytşitta'ya, Tabbat yakınındaki Avel-Mehola sınırına dek kaçtı.23Naftali, Aşer ve bütün Manaşşe'den çağrılan İsrailliler Midyanlılar'ı kovalamaya başladılar.24Gidyon, Efrayim'in dağlık bölgesine gönderdiği ulaklar aracılığıyla, ‹‹İnip Midyanlılar'a saldırın›› dedi, ‹‹Önlerini kesmek için Şeria Irmağı'nın Beytbara'ya kadar uzanan bölümünü tutun.›› Efrayimoğulları Şeria Irmağı'nın Beytbara'ya kadarki bölümünü ele geçirdiler.25Midyanlı iki önderi, Orev ile Zeev'i tutsak aldılar. Orev'i Orev Kayası'nda, Zeev'i ise Zeev'in üzüm sıkma çukurunda öldürerek Midyanlılar'ı kovalamaya devam ettiler. Orev'le Zeev'in kesik başlarını Şeria Irmağı'nın karşı yakasından Gidyon'a getirdiler.
Hakimler 7
Новый Русский Перевод
Biblica'dan1Еруббаал (он же Гедеон) и все его люди встали рано утром и расположились лагерем у источника Харод. Лагерь мадианитян находился к северу от них, в долине, рядом с холмом Море.2Господь сказал Гедеону: – Воинов с тобой слишком много. Я не стану отдавать мадианитян в их руки. Чтобы Израиль не мог гордиться предо Мной, будто его спасла его собственная сила,3объяви воинам: «Всякий, кто боится и трепещет, пусть уходит домой и оставит гору Галаад». Двадцать две тысячи человек ушло, а десять тысяч осталось.4Господь сказал Гедеону: – Воинов все еще слишком много. Отведи их к воде, и там Я испытаю их для тебя. О ком Я скажу тебе: «Этот пойдет с тобой», тот пойдет; а о ком скажу: «Этот с тобой не пойдет», тот не пойдет.5Гедеон отвел воинов к воде. Там Господь сказал ему: – Отдели тех, кто лакает воду языком, как собака, от тех, кто встал на колени, чтобы пить.6Триста воинов лакали воду языком, поднося воду ко рту руками, а все остальные, чтобы напиться, встали на колени.7Господь сказал Гедеону: – Тремя сотнями воинов, которые лакали, Я спасу вас и отдам мадианитян в ваши руки. Все остальные пусть идут домой.8Гедеон отпустил всех остальных израильтян по шатрам, но оставил триста воинов, которым достались запасы пищи и боевые рога ушедших. А лагерь мадианитян находился внизу, в долине.9В ту же ночь Господь сказал Гедеону: – Встань, напади на лагерь, потому что Я отдам его в твои руки.10Если ты боишься напасть, спустись к лагерю вместе со своим слугою Фурой11и послушай, что они говорят. Это придаст тебе смелости. Тогда он и его слуга Фура спустились к сторожевым заставам лагеря.12Мадианитяне, амаликитяне и другие восточные народы наводнили долину, словно саранча. Их верблюдов было так много, как песчинок на морском берегу.13Когда Гедеон пришел, один человек рассказывал другу свой сон: – Мне снился, – говорил он, – круглый ячменный хлеб, который катился в мадианский лагерь. Прикатившись к шатру, он ударил в него так, что шатер опрокинулся и рухнул.14Его друг ответил: – Это не что иное, как меч израильтянина Гедеона, сына Иоаша. Бог отдал мадианитян и весь лагерь в его руки.15Когда Гедеон услышал сон и его толкование, он поклонился Богу. Он возвратился в израильский лагерь и сказал: – Вставайте! Господь отдал в наши руки лагерь мадианитян.16Разделив триста воинов на три отряда, он дал всем им в руки рога и пустые сосуды с факелами внутри.17– Смотрите на меня, – сказал он им, – и делайте, как я. Когда я доберусь до края лагеря, делайте то же, что и я.18Когда я и все, кто со мною, затрубим в наши рога, тогда и вы со всех сторон лагеря трубите в свои и кричите: «За Господа и за Гедеона!».19Гедеон и с ним сто воинов добрались до края лагеря в начале средней стражи[1], сразу же после того, как сменили часовых. Они затрубили в рога и разбили кувшины, которые были у них в руках.20Тогда все три отряда затрубили в рога и разбили кувшины. Держа в левой руке факелы, а в правой рога, в которые они трубили, они закричали: – Меч за Господа и за Гедеона!21Каждый человек стоял на своем месте вокруг лагеря, а все мадианитяне метались, крича на бегу.22Когда затрубили триста рогов, Господь сделал так, что все, кто был в лагере, обратили свои мечи друг на друга. Войско бежало до самой Бет-Шитты к Церере, до самой границы Авел-Мехолы близ Таббата.23Израильтяне из родов Неффалима, Асира и из всего рода Манассии погнались за мадианитянами.24Гедеон послал вестников по всем нагорьям Ефрема: – Спускайтесь с гор навстречу мадианитянам и захватите прежде них переправы через реки до самой Бет-Вары, а также через Иордан. Все ефремиты собрались и захватили переправы через Иордан и через реки до самой Бет-Вары.25Еще они пленили двух мадианских вождей, Орива и Зива. Они убили Орива у скалы Орива, а Зива в давильне Зива, когда преследовали мадианитян. Головы Орива и Зива они принесли Гедеону, который находился у Иордана.