1Debora ile Avinoam oğlu Barak o gün şu ezgiyi söylediler:2‹‹İsrail'in önderleri başı çekince, Halk gönüllü olarak savaşınca RAB'be övgüler sunun.3Dinleyin, ey krallar! Ey yönetenler, kulak verin! RAB'be ezgiler söyleyip İsrail'in Tanrısı RAB'bi ilahilerle öveceğim.4Seir'den çıktığında, ya RAB, Edom kırlarından geçtiğinde, Yer sarsıldı, göklerden yağmur boşandı, Evet, bulutlar yağmur yağdırdı.5Sina Dağı'nda olan RAB'bin, İsrail'in Tanrısı RAB'bin önünde Dağlar sarsıldı.6Anat oğlu Şamgar zamanında, Yael zamanında kervanların ardı kesildi. Yolcular sapa yollardan gider oldu.7Bomboştu İsrail'in köyleri, Ben İsrail'de ana olarak ortaya çıkıncaya dek, Ben Debora ortaya çıkıncaya dek İsrail'in köyleri bomboştu.8Yeni ilahlar seçtikleri zaman Savaş kentin kapılarına dayandı. İsrail'deki kırk bin askerin elinde Ne kalkan ne de mızrak vardı.9Yüreğim İsrail'i yönetenlerle Ve halkın arasındaki gönüllülerledir. RAB'be övgüler sunun!10Ey semerleri pahalı boz eşeklere binenler, Ey yoldan yaya gidenler, dinleyin!11Kuyu başındaki kalabalıklar RAB'bin zaferlerini, İsrail savaşçılarının zaferlerini anlatıyorlar. Ardından RAB'bin halkı kent kapılarına Akın etmeye başladı.12Uyan, uyan Debora, uyan uyan! Söyle, ezgiler söyle! Ey Avinoam oğlu Barak, Kalk, götür tutsaklarını.13Geriye kalanlar soyluların yanına geldi, RAB'bin halkı yiğitleriyle bana geldi.14Amalek kökünden olanlar Efrayim'den geldi, Benyaminliler de seni izleyenlerin arasındaydı. Yöneticiler Makir'den, Başbuğ asasını taşıyanlar Zevulun'dan geldi.15Debora'yla birlikteydi İssakar'ın beyleri. Evet, İssakaroğulları da Barak'ın ardından Hızla ovaya indi. Ama Ruben oymağının bölükleri Büyük bir kararsızlık içindeydi.16Sürülerine kaval çalan çobanları Dinlemek için neden ağıllarda kaldılar? Evet, Ruben oymağının bölükleri Büyük bir kararsızlık içindeydi.17Gilatlılar Şeria Irmağı'nın ötesinde kaldı, Dan oymağıysa gemilerde oyalandı. Aşer oymağı deniz kıyısında dinlendi, Koylarda yan gelip oturdu.18Ama Zevulun ve Naftali halkları Tehlikeye attılar canlarını savaş alanında.19Taanak'ta ve Megiddo sularının kıyısında Krallar gelip savaştılar. Kenan kralları da savaştı. Ancak ne gümüş ne ganimet aldılar.20Yıldızlar göklerden savaşa katıldı. Göğü bir baştan öbür başa geçerken, Sisera'ya karşı savaştı.21Kişon Irmağı, o eski ırmak, Süpürüp götürdü onları. Yürü, ey ruhum, üzerlerine güçle yürü!22O zaman atlar dörtnala koştu. Güçlü atların toynakları Yerde izler bıraktı.23RAB'bin meleği, ‹Meroz Kenti'ni lanetleyin› dedi, ‹Halkına lanetler yağdırın. Çünkü RAB'bin yardımına, Zorbalara karşı RAB'bin yardımına koşmadılar.›24Kenliler'den Hever'in karısı Yael Kadınlar arasında alabildiğine kutsansın. Çadırlarda yaşayan kadınlar arasında Alabildiğine kutsansın.25Sisera su istedi, Yael ona süt verdi. Soylulara yaraşır bir çanakla ayran sundu.26Sol eline çadır kazığını, Sağ eline işçi tokmağını aldı. Vurdu, Sisera'nın başını ezdi. Şakağına çaktı kazığı, deldi geçirdi.27Ayaklarının dibine çöktü, Yere serildi Sisera. Düşüp yığıldı Yael'in ayakları dibine, Yığıldığı yerde cansız kaldı.28Sisera'nın annesi parmaklıkların ardından, Pencereden bakıp feryat etti: ‹Oğlumun savaş arabası Neden bu kadar gecikti, Nal sesleri neden duyulmuyor?›29Bilge kadınlar onu yanıtladılar. O da şöyle düşündü:30‹Ganimeti bulmuş, paylaşıyor olmalılar. Her yiğide bir ya da iki kız, Sisera'ya ganimet olarak rengarenk giysiler, Evet, işlemeli, rengarenk giysiler. Yağmacıların boyunları için İki yanı işlemeli renkli giysiler, Hepsi ganimet.›31Ya RAB, bütün düşmanların böyle yok olsun. Seni sevenlerse, Bütün gücüyle doğan güneş gibi olsunlar.›› Bundan sonra ülke kırk yıl barış içinde yaşadı.
1В тот день Девора и Варак, сын Авиноама, спели такую песнь:2«Вожди повели Израиль, народ пошел добровольно – славьте Господа!3Слушайте, цари! Внимайте, правители! Господу буду петь, буду играть пред Господом, Богом Израиля.4Когда вышел Ты, Господи, из Сеира[1], когда выступил Ты из земли Эдома, дрожала земля, и с неба лило – облака изливали воду.5Горы дрожали пред Господом, перед Тем, Кто с Синая, пред Господом, Богом Израиля[2]. (Çık 19:18; Yas 33:2)6В дни Шамгара, сына Анафа, в дни Иаили пути опустели, и ходившие прежде дорогой прямой пускались в обход.7Обезлюдели в Израиле села, обезлюдели, пока не явилась, не восстала я[3], Девора, мать в Израиле.8Избрали новых богов – вот и война у ворот, и ни щита, ни копья не видно у сорока тысяч в Израиле.9Сердце мое с вождями Израиля, с добровольцами из народа. Славьте Господа!10Вы, кто ездит на белых ослицах, кто сидит на коврах[4], кто ходит по дороге, пойте песнь![5]11И под голос лучников[6] у колодцев идет разговор о Господних победах, о победах в Израиле Его народа[7]. И тогда Господень народ устремился к воротам.12„Вставай, вставай, Девора! Вставай, вставай, песню пой! Поднимайся, Варак, уводи своих пленных, сын Авиноама!“13И тогда уцелевшие собрались к вельможам; Господень народ собрался ко мне против сильных.14От Ефрема пришли укоренившиеся в земле Амалика, и следом за тобой, Вениамин, с твоим народом. От Махира пришли вожди, от Завулона – держащие жезл полководца.15С Деворою шли князья Иссахара – да, остался Иссахар Вараку верен, и за ним они ринулись в долину. А в кланах Рувима большое колебание.16Что же мешкал ты среди овчарен, как стада собирают свистом, слушал? Да, Рувима кланы в большом колебании.17Галаад прижился за Иорданом. Дан – зачем у кораблей он засиделся? Асир остался на побережье и живет у своих пристаней.18А народ Завулона рисковал жизнью, и с ним Неффалим на высотах поля.19Явились цари, сразились. Сразились цари Ханаана в Таанахе, у вод близ Мегиддо, да не взяли серебряных трофеев.20Звезды с небес сражались, с путей своих сражались с Сисарой.21Река Кишон прочь их унесла, древняя река, река Кишон. Вперед, душа! Будь сильна!22И грохотали коней копыта в галопе, в галопе его жеребцов.23„Прокляните Мероз, – сказал Ангел Господень. – Жителей его прокляните страшно, ведь они не пришли на помощь Господу, на помощь Господу против сильных“.24Благословенна средь женщин будь, Иаиль, кенея Хевера жена, благословенна средь женщин, живущих в шатрах.25Просил он воды – подала молока, в величественной чаше, вельможи достойной, принесла ему сливки.26Руку свою протянула за колышком, правую – за молотком ремесленника. Поразила Сисару, голову ему разбила, раздробила, пронзила висок.27К ногам ее он склонился, упал, лежал. К ногам ее он склонился, упал, да, где склонился, там и упал – мертвым.28Мать Сисары из окна глядит, причитает из-за решетки оконной: „Что ж его колесницы так долго нет? Что же стук колесниц его медлит?“29А мудрейшие из женщин придворных отвечают ей – да и сама все время твердит она себе:30„Не добычу ли берут они и делят: по девице на воина иль по две, пеструю одежду для Сисары, пеструю, расшитую одежду, богато расшитую одежду мне на плечи – всю эту добычу?“31Так да погибнут все враги Твои, Господи! А те, кто любит Тебя, да будут как солнце, когда оно поднимается во всей своей силе». И земля покоилась в мире сорок лет.