1Kâhinler, tapınak koruyucularının komutanı ve Sadukiler, halka seslenmekte olan Petrus'la Yuhanna'nın üzerine yürüdüler.2Çünkü onların halka öğretmelerine ve İsa'yı örnek göstererek ölülerin dirileceğini söylemelerine çok kızmışlardı.3Onları yakaladılar, akşam olduğu için ertesi güne dek hapiste tuttular.4Ne var ki, konuşmayı dinlemiş olanların birçoğu iman etti. Böylece imanlı erkeklerin sayısı aşağı yukarı beş bine ulaştı.5Ertesi gün Yahudiler'in yöneticileri, ileri gelenleri ve din bilginleri Yeruşalim'de toplandılar.6Başkâhin Hanan'ın yanısıra, Kayafa, Yuhanna, İskender ve başkâhin soyundan gelen herkes oradaydı.7Petrus'la Yuhanna'yı huzurlarına getirtip onlara, ‹‹Siz bunu hangi güçle ya da kimin adına dayanarak yaptınız?›› diye sordular.8O zaman Kutsal Ruh'la dolan Petrus onlara şöyle dedi: ‹‹Halkın yöneticileri ve ileri gelenler!9-10Eğer bugün bir hastaya yapılan iyilik nedeniyle bizden hesap soruluyor ve bu adamın nasıl iyileştiği soruşturuluyorsa, hepiniz ve bütün İsrail halkı şunu bilin: Bu adam, sizin çarmıha gerdiğiniz, ama Tanrı'nın ölümden dirilttiği Nasıralı İsa Mesih'in adı sayesinde önünüzde sapasağlam duruyor.11İsa, ‹Siz yapıcılar tarafından hiçe sayılan, Ama köşenin baş taşı durumuna gelen taş›tır.12Başka hiç kimsede kurtuluş yoktur. Bu göğün altında insanlara bağışlanmış, bizi kurtarabilecek başka hiçbir ad yoktur.››13Kurul üyeleri, Petrus'la Yuhanna'nın yürekliliğini görüp de bunların eğitim görmemiş, sıradan kişiler olduklarını anlayınca şaştılar ve onların İsa'yla birlikte bulunduklarını farkettiler.14İyileştirilen adam, Petrus ve Yuhanna'yla birlikte gözleri önünde duruyordu; bunun için hiçbir karşılık veremediler.15Kurul üyeleri onlara dışarı çıkmalarını buyurduktan sonra durumu kendi aralarında tartışmaya başladılar.16‹‹Bu adamları ne yapacağız?›› dediler. ‹‹Yeruşalim'de yaşayan herkes, bunların eliyle olağanüstü bir belirti gerçekleştirildiğini biliyor. Biz bunu inkâr edemeyiz.17Ama bu haberin halk arasında daha çok yayılmasını önlemek için onları tehdit edelim ki, bundan böyle İsa'nın adından kimseye söz etmesinler.››18Böylece onları çağırdılar, İsa'nın adını hiç anmamalarını, o adı kullanarak hiçbir şey öğretmemelerini buyurdular.19Ama Petrus'la Yuhanna şöyle karşılık verdiler: ‹‹Tanrı'nın önünde, Tanrı'nın sözünü değil de sizin sözünüzü dinlemek doğru mudur, kendiniz karar verin.20Biz gördüklerimizi ve işittiklerimizi anlatmadan edemeyiz.››21Kurul üyeleri onları bir daha tehdit ettikten sonra serbest bıraktılar; onları cezalandırmak için hiçbir gerekçe bulamamışlardı. Çünkü bütün halk, olup bitenler için Tanrı'yı yüceltiyordu.22Nitekim mucize sonucu iyileşen adamın yaşı kırkı geçmişti.
İmanlılar Cesaret için Dua Ediyor
23Serbest bırakılan Petrus'la Yuhanna, arkadaşlarının yanına dönerek başkâhinlerle ileri gelenlerin kendilerine söylediği her şeyi bildirdiler.24Arkadaşları bunu duyunca hep birlikte Tanrı'ya şöyle seslendiler: ‹‹Ey Efendimiz! Yeri göğü, denizi ve onların içindekilerin tümünü yaratan sensin.25Kutsal Ruh aracılığıyla kulun atamız Davut'un ağzından şöyle dedin: ‹Uluslar neden hiddetlendi, Halklar neden boş düzenler kurdu?26Dünyanın kralları saf bağladı, Hükümdarlar birleşti Rab'be ve Mesihi'ne karşı.›27-28‹‹Gerçekten de Hirodes ile Pontius Pilatus, bu kentte İsrail halkı ve öteki uluslarla birlikte senin meshettiğin kutsal Kulun İsa'ya karşı bir araya geldiler. Senin kendi gücün ve isteğinle önceden kararlaştırdığın her şeyi gerçekleştirdiler.29Ve şimdi ya Rab, onların savurduğu tehditlere bak! Senin sözünü tam bir yüreklilikle duyurmak için biz kullarına güç ver.30Kutsal Kulun İsa'nın adıyla hastaları iyileştirmek için, belirtiler ve harikalar yapmak için elini uzat.››31Duaları bitince toplandıkları yer sarsıldı. Hepsi Kutsal Ruh'la doldular ve Tanrı'nın sözünü cesaretle duyurmaya devam ettiler.
İmanlılar Her Şeylerini Paylaşıyorlar
32İnananlar topluluğunun yüreği ve düşüncesi birdi. Hiç kimse sahip olduğu herhangi bir şey için ‹‹Bu benimdir›› demiyor, her şeylerini ortak kabul ediyorlardı.33Elçiler, Rab İsa'nın ölümden dirildiğine çok etkili bir biçimde tanıklık ediyorlardı. Tanrı'nın büyük lütfu hepsinin üzerindeydi.34-35Aralarında yoksul olan yoktu. Çünkü toprak ya da ev sahibi olanlar bunları satar, sattıklarının bedelini getirip elçilerin buyruğuna verirlerdi; bu da herkese ihtiyacına göre dağıtılırdı.36-37Örneğin, Kıbrıs doğumlu bir Levili olan ve elçilerin Barnaba, yani Cesaret Verici diye adlandırdıkları Yusuf, sahip olduğu bir tarlayı sattı, parasını getirip elçilerin buyruğuna verdi.
1Пока Петр и Иоанн говорили к народу, к ним подошли священники, начальник храмовой стражи и саддукеи[1],2которые были крайне возмущены тем, что они учат народ и проповедуют, что, как Иисус воскрес из мертвых, так воскреснут и Его последователи[2].3Они схватили Петра и Иоанна и, так как уже было поздно, заключили их до утра под стражу.4Многие же из слышавших Весть поверили, и число верующих[3] возросло примерно до пяти тысяч.5На следующий день начальники, старейшины и учители Закона собрались вместе в Иерусалиме.6Там были первосвященник Анна[4], Кайафа, Иоанн, Александр и все члены рода первосвященника.7Они поставили арестованных посередине и стали допрашивать их: – Какой силой или от чьего имени вы сделали это?8Тогда Петр, исполненный Святым Духом, сказал им: – Начальники народа и старейшины!9Если вы сегодня требуете от нас ответа за добро, совершенное калеке, и спрашиваете нас, как он был исцелен,10то знайте, вы и весь народ Израиля: этот человек сейчас стоит перед вами здоровым благодаря имени Иисуса Христа из Назарета, Которого вы распяли и Которого Бог воскресил из мертвых!11Иисус и есть тот Камень, Который был отвергнут вами, строителями, и Который стал краеугольным[5]. (Mez 117:22)12Ни в ком другом спасения нет, потому что не дано людям никакого другого имени под небом, которым надлежало бы нам спастись.13Всех удивляла смелость Петра и Иоанна, ведь было видно, что они люди неученые и простые. В них узнавали спутников Иисуса.14Видя же рядом с ними исцеленного, присутствующие ничего не могли им возразить.15Тогда они приказали им покинуть Высший Совет[6] и стали совещаться между собой.16– Что нам делать с этими людьми? – говорили они. – Все жители Иерусалима знают, что они совершили великое чудо, и мы не можем это отрицать.17Чтобы слух об этом не распространился еще шире среди народа, давайте пригрозим им, чтобы они никому не говорили об этом имени.18Они опять велели ввести их и запретили им вообще говорить и учить во имя Иисуса.19Но Петр и Иоанн ответили им: – Посудите сами, справедливо ли перед Богом подчиняться вам больше, чем Богу?20Ведь не можем же мы молчать о том, что мы видели и слышали.21Члены Высшего Совета, пригрозив им еще раз, отпустили их, не найдя возможности наказать, потому что весь народ славил Бога за то, что произошло.22Ведь человеку, с которым произошло это чудо исцеления, было больше сорока лет.
Молитва верующих
23Когда Петра и Иоанна отпустили, они вернулись к своим и рассказали им обо всем, что им говорили первосвященники и старейшины.24Когда верующие об этом услышали, то они единодушно возвысили голос к Богу и сказали: – Владыка! Ты создал небо, землю, море и все, что в них[7]. (Çık 20:11; Mez 145:6)25Ты сказал Святым Духом через уста нашего отца и Твоего слуги Давида: «Зачем возмущаются народы, и язычники замышляют пустое?26Восстают земные цари, и правители собираются вместе против Господа и против Его Помазанника[8]»[9]. (Mez 2:1)27Ведь действительно объединились в этом городе Ирод[10] и Понтий Пилат с язычниками и с народом[11] Израиля против Твоего святого Слуги Иисуса, Которого Ты помазал.28Они сделали то, что предопределено было Твоей силой и волей.29И сейчас, Господи, взгляни на их угрозы и дай Твоим слугам смело возвещать Твое слово.30Протяни руку Твою и исцеляй больных, совершай знамения и чудеса именем Твоего святого Слуги Иисуса!31И когда они помолились, то место, где они находились, сотряслось, и они были исполнены Святым Духом и смело возвещали слово Божье.
Единство и взаимопомощь верующих
32Все множество уверовавших было едино сердцем и душой. Никто не считал, что его имущество принадлежит лично ему, но все у них было общее.33Апостолы продолжали с огромной силой свидетельствовать о воскресении Господа Иисуса, и Бог проявлял ко всем Свою благодать в полной мере.34Среди них не было ни одного нуждающегося, потому что те, у кого были земли и дома, продавали их, приносили вырученные деньги35и клали у ног апостолов. Эти деньги распределялись каждому по потребности.36Например, Иосиф, которого апостолы прозвали Варнавой (что значит«сын утешения»), левит с Кипра,37владевший участком земли, продал свое поле, принес деньги и положил у ног апостолов.