1İsrail'in bütün oymakları Hevron'da bulunan Davut'a gelip şöyle dediler: ‹‹Biz senin etin, kemiğiniz. (1 Ta 11:1)2Geçmişte Saul kralımızken, savaşta İsrail'e komuta eden sendin. RAB sana, ‹Halkım İsrail'i sen güdecek, onlara sen önder olacaksın› diye söz verdi.››3İsrail'in bütün ileri gelenleri Hevron'a, Kral Davut'un yanına gelince, kral RAB'bin önünde orada onlarla bir antlaşma yaptı. Onlar da Davut'u İsrail Kralı olarak meshettiler.4Davut otuz yaşında kral oldu ve kırk yıl krallık yaptı.5Hevron'da yedi yıl altı ay Yahuda'ya, Yeruşalim'de otuz üç yıl bütün İsrail'e ve Yahuda'ya krallık yaptı.6Kral Davut'la adamları Yeruşalim'de yaşayan Yevuslular'a saldırmak için yola çıktılar. Yevuslular Davut'a, ‹‹Sen buraya giremezsin, körlerle topallar bile seni geri püskürtebilir›› dediler. ‹‹Davut buraya giremez›› diye düşünüyorlardı.7Ne var ki, Davut Siyon Kalesi'ni ele geçirdi. Daha sonra bu kaleye ‹‹Davut Kenti›› adı verildi.8Davut o gün adamlarına şöyle demişti: ‹‹Yevuslular'ı kim yenilgiye uğratırsa Davut'un nefret ettiği şu ‹Topallarla körlere› su kanalından ulaşmalı!›› ‹‹Körlerle topallar saraya giremeyecek›› denmesinin nedeni işte budur.9Bundan sonra Davut ‹‹Davut Kenti›› adını verdiği kalede oturmaya başladı. Çevredeki bölgeyi, Millo'dan içeriye doğru uzanan bölümü inşa etti.10Davut giderek güçleniyordu. Çünkü Her Şeye Egemen Tanrı RAB onunlaydı.11Sur Kralı Hiram Davut'a ulaklar, sedir kütükleri, marangozlar ve taşçılar gönderdi. Bu adamlar Davut için bir saray yaptılar.12Böylece Davut RAB'bin kendisini İsrail Kralı atadığını ve halkı İsrail'in hatırı için krallığını yücelttiğini anladı.13Davut Hevron'dan ayrıldıktan sonra Yeruşalim'de kendine daha birçok cariye ve karı aldı. Davut'un erkek ve kız çocukları oldu.14Davut'un Yeruşalim'de doğan çocuklarının adları şunlardı: Şammua, Şovav, Natan, Süleyman,15Yivhar, Elişua, Nefek, Yafia,16Elişama, Elyada ve Elifelet.
Filistliler Yenilgiye Uğruyor
17Filistliler Davut'un İsrail Kralı olarak meshedildiğini duyunca, bütün Filist ordusu onu aramak için yola çıktı. Bunu duyan Davut kaleye sığındı. (1 Ta 14:8)18Filistliler gelip Refaim Vadisi'ne yayılmışlardı.19Davut RAB'be danıştı: ‹‹Filistliler'e saldırayım mı? Onları elime teslim edecek misin?›› RAB Davut'a, ‹‹Saldır›› dedi, ‹‹Onları kesinlikle eline teslim edeceğim.››20Bunun üzerine Davut Baal-Perasim'e gidip orada Filistliler'i bozguna uğrattı. Sonra, ‹‹Her şeyi yarıp geçen sular gibi, RAB düşmanlarımı önümden yarıp geçti›› dedi. Bundan ötürü oraya Baal-Perasim[1] adı verildi.21Davut'la adamları, Filistliler'in orada bıraktığı putları alıp götürdüler.22Filistliler bir kez daha gelip Refaim Vadisi'ne yayıldılar.23Davut RAB'be danıştı. RAB şöyle karşılık verdi: ‹‹Buradan saldırma! Onları arkadan çevirip pelesenk ağaçlarının önünden saldır.24Pelesenk ağaçlarının tepesinden yürüyüş sesi duyar duymaz, acele et. Çünkü ben Filist ordusunu bozguna uğratmak için önünsıra gitmişim demektir.››25Davut RAB'bin kendisine buyurduğu gibi yaptı ve Filistliler'i Geva'dan Gezer'e kadar bozguna uğrattı.
1Все роды Израиля пришли к Давиду в Хеврон и сказали: – Мы – твоя плоть и кровь. (1 Ta 11:1)2Даже прежде, когда нашим царем был Саул, ты водил израильтян в бой. Господь сказал тебе: «Ты будешь пасти Мой народ, Израиль, и станешь его правителем».3Когда все старейшины Израиля пришли к царю Давиду в Хеврон, он заключил с ними в Хевроне союз перед Господом, и они помазали Давида в цари над Израилем.4Давиду было тридцать лет, когда он стал царем, и правил он сорок лет.5В Хевроне он правил Иудеей семь лет и шесть месяцев, а в Иерусалиме он правил всем Израилем и Иудеей тридцать три года.
Давид захватывает Иерусалим
6Царь со своими людьми пошел на Иерусалим против живших там иевусеев. Иевусеи сказали Давиду: – Ты не войдешь сюда; тебя отгонят даже слепые и хромые. Они думали: «Давид не сможет войти сюда». (1 Ta 11:4; 1 Ta 14:1)7Но Давид захватил крепость Сион, что ныне Город Давида.8В тот день Давид сказал: – Пусть всякий, разящий иевусеев, проберется к этим«хромым и слепым», ненавидящим душу Давида[1], через водопроводный туннель. Вот почему говорится: «Слепой и хромой не войдут во дворец»[2].9Давид обосновался в крепости, и она стала называться Городом Давида. Он обстроил ее кругом от Милло[3] и внутри.10Давид становился все сильнее и сильнее, потому что с ним был Господь, Бог Сил[4].11Хирам, царь Тира, отправил к Давиду послов, кедровые бревна, а также плотников и каменщиков, которые построили Давиду дворец.12Давид понял, что Господь утвердил его царем над Израилем и вознес его царство ради Своего народа Израиля.
Другие сыновья Давида
13Покинув Хеврон, Давид взял себе в Иерусалиме еще наложниц и жен, и у него родились еще сыновья и дочери. (1 Ta 3:5; 1 Ta 14:3)14Вот имена детей, которые родились у него там: Шаммуа, Шовав, Нафан, Соломон,15Ивхар, Элишуа, Нефег, Иафия,16Элишама, Элиада и Элифелет.
Поражения филистимлян
17Услышав о том, что Давид помазан в цари над Израилем, все филистимляне отправились искать его, но Давид, узнав об этом, спустился в крепость. (1 Ta 14:8)18Филистимляне пришли и расположились в долине Рефаим.19Давид спросил Господа: – Идти ли мне на филистимлян? Отдашь ли Ты их мне? Господь ответил ему: – Иди, Я непременно отдам филистимлян в твои руки.20Давид пошел к Баал-Перациму и разбил их там. Он сказал: – Как прорвавшаяся вода, Господь разбил моих врагов. Поэтому то место и было названо Баал-Перацим[5].21Филистимляне бросили там своих идолов, а Давид и его люди унесли их.22Филистимляне снова пришли и расположились в долине Рефаим.23Давид спросил Господа, и Тот ответил: – Не нападай на них отсюда, но обойди их с тыла и напади на них со стороны бальзамовых деревьев.24Как только ты услышишь в вершинах бальзамовых деревьев шум как от шагов, тотчас же выступай в бой, потому что Господь вышел перед тобой, чтобы разбить войско филистимлян.25Давид сделал так, как повелел ему Господь, и разил филистимлян всю дорогу от Гаваона[6] до Гезера. (1 Ta 14:16)