1Filistliler, Tanrı'nın Sandığı'nı ele geçirdikten sonra, onu Even-Ezer'den Aşdot'a götürdüler.2Tanrı'nın Sandığı'nı Dagon Tapınağı'na taşıyıp Dagon heykelinin yanına yerleştirdiler.3Ertesi gün erkenden kalkan Aşdotlular, Dagon'u RAB'bin Sandığı'nın önünde yüzüstü yere düşmüş buldular. Dagon'u alıp yerine koydular.4Ama ertesi sabah erkenden kalktıklarında, Dagon'u yine RAB'bin Sandığı'nın önünde yüzüstü yere düşmüş buldular. Bu kez Dagon'un başıyla iki eli kırılmış, eşiğin üzerinde duruyordu; yalnızca gövdesi kalmıştı.5Dagon kâhinleri de, Aşdot'taki Dagon Tapınağı'na bütün gelenler de bu yüzden bugün de tapınağın eşiğine basmıyorlar.6RAB Aşdotlular'ı ve çevrelerindeki halkı ağır biçimde cezalandırdı; onları urlarla cezalandırıp sıkıntıya soktu[1].7Aşdotlular olup bitenleri görünce, ‹‹İsrail Tanrısı'nın Sandığı yanımızda kalmamalı; çünkü O bizi de, ilahımız Dagon'u da ağır bir biçimde cezalandırıyor›› dediler.8Bunun üzerine ulaklar gönderip bütün Filist beylerini çağırttılar ve, ‹‹İsrail Tanrısı'nın Sandığı'nı ne yapalım?›› diye sordular. Filist beyleri, ‹‹İsrail Tanrısı'nın Sandığı Gat'a götürülsün›› dediler. Böylece İsrail Tanrısı'nın Sandığı'nı Gat'a götürdüler.9Ama sandık oraya götürüldükten sonra, RAB o kenti de cezalandırdı. Kenti çok büyük bir korku sardı. RAB kent halkını, büyük küçük herkesi urlarla cezalandırdı.10Bu yüzden Tanrı'nın Sandığı'nı Ekron'a gönderdiler. Tanrı'nın Sandığı kente girer girmez Ekronlular, ‹‹Bizi ve halkımızı yok etmek için İsrail Tanrısı'nın Sandığı'nı bize getirdiler!›› diye bağırdılar.11Bütün Filist beylerini toplayarak, ‹‹İsrail Tanrısı'nın Sandığı'nı buradan uzaklaştırın›› dediler, ‹‹Sandık yerine geri gönderilsin; öyle ki, bizi de halkımızı da yok etmesin.›› Çünkü kentin her yanını ölüm korkusu sarmıştı. Tanrı'nın onlara verdiği ceza çok ağırdı.12Sağ kalanlarda urlar çıktı. Kent halkının haykırışı göklere yükseldi.
1Захватив ковчег Бога, филистимляне принесли его из Эвен-Езера в Ашдод.2Затем они внесли ковчег в храм Дагона[1] и поставили около Дагона.3Когда жители Ашдода встали на другой день рано утром, Дагон, упавший лицом на землю, лежал перед ковчегом Господа! Они подняли Дагона и вернули на прежнее место.4Но на следующее утро, когда они встали, Дагон опять лежал лицом на земле, перед ковчегом Господа! Его голова и руки были отломаны и валялись на пороге, целым осталось лишь туловище.5Вот почему до сегодняшнего дня ни жрецы Дагона, ни входящие в его храм в Ашдоде не наступают на порог, где он лежал.6Господь сурово наказал жителей Ашдода и его окрестностей[2], наслав на них опустошение[3] и поразив их наростами[4].7Когда жители Ашдода увидели то, что происходит, они сказали: – Ковчег израильского Бога не должен находиться здесь у нас, потому что гнев Его против нас и нашего бога Дагона страшен.8Они созвали всех филистимских правителей и спросили их: – Что нам делать с ковчегом израильского Бога? Жители Гата ответили: – Пусть ковчег израильского Бога переправится в Гат. И переправили ковчег Бога Израиля.9Но после того, как они переправили его в Гат, рука Господа обратилась и против этого города, приведя его в великий ужас. Он поразил жителей города, молодых и старых, наростами.10И они отослали ковчег Бога в Экрон. Когда ковчег Бога вносили в Экрон, жители кричали: – Ковчег израильского Бога принесли к нам, чтобы погубить нас и наш народ!11Они созвали всех филистимских правителей и сказали: – Отошлите ковчег израильского Бога! Пусть он вернется на свое место, иначе он[5] умертвит нас и наш народ. Смерть наполнила тот город ужасом. Божий гнев на него был очень страшен.12Те, кто не умер, были поражены наростами, и вопль города доходил до небес.