1Samuel Saul'a şöyle dedi: ‹‹RAB seni kendi halkı İsrail'in Kralı olarak meshetmek için beni gönderdi. Şimdi RAB'bin sözlerine kulak ver.2Her Şeye Egemen RAB diyor ki, ‹İsrailliler'e yaptıkları kötülükten ötürü Amalekliler'i cezalandıracağım. Çünkü Mısır'dan çıkan İsrailliler'e karşı koydular.3Şimdi git, Amalekliler'e saldır. Onlara ait her şeyi tümüyle yok et[1], hiçbir şeyi esirgeme. Kadın erkek, çoluk çocuk, öküz, koyun, deve, eşek hepsini öldür.› ››4Bunun üzerine Saul askerlerini toplayıp Telaim Kenti'nde saydı. İki yüz bin yaya askerin yanısıra Yahudalılar'dan da on bin kişi vardı.5Saul Amalek Kenti'ne varıp vadide pusu kurdu.6Sonra Kenliler'e şu uyarıyı gönderdi: ‹‹Haydi gidin, Amalekliler'i bırakın; öyle ki, sizi de onlarla birlikte yok etmeyeyim. Çünkü siz Mısır'dan çıkan İsrail halkına iyilik ettiniz.›› Bunun üzerine Kenliler Amalekliler'den ayrıldılar.7Saul Havila'dan Mısır'ın doğusundaki Şur'a dek Amalekliler'i yenilgiye uğrattı.8Amalek Kralı Agak'ı sağ olarak yakaladı. Halkının tümünü de kılıçtan geçirdi.9Ne var ki, Saul ile adamları Agak'ı ve en iyi koyunları, sığırları, besili danaları, kuzuları -iyi olan ne varsa hepsini- esirgediler. Bunları tümüyle yok etmek istemediler. Ancak değersiz ve zayıf ne varsa hepsini yok ettiler.10RAB Samuel'e şöyle seslendi:11‹‹Saul'u kral yaptığıma pişmanım. Beni izlemekten vazgeçti. Buyruklarımı yerine getirmedi.›› Samuel öfkelendi ve bütün geceyi RAB'be yakarmakla geçirdi.12Ertesi sabah Samuel Saul'la görüşmek için erkenden kalktı. Saul'un Karmel Kenti'ne gittiğini, orada kendisine bir anıt diktikten sonra aşağı inip Gilgal'a döndüğünü öğrendi.13Saul kendisine gelen Samuel'e, ‹‹RAB seni kutsasın! Ben RAB'bin buyruğunu yerine getirdim›› dedi.14Samuel, ‹‹Öyleyse nedir kulağıma gelen bu koyun melemesi? Nedir bu duyduğum sığır böğürmesi?›› diye sordu.15Saul şöyle yanıtladı: ‹‹Halk bunları Amalekliler'den getirdi. Tanrın RAB'be kurban sunmak üzere davarların, sığırların en iyilerini esirgediler. Ama geri kalanları tümüyle yok ettik.››16Samuel, ‹‹Dur da bu gece RAB'bin bana neler söylediğini sana bildireyim›› dedi. Saul, ‹‹Söyle›› diye karşılık verdi.17Samuel konuşmasını şöyle sürdürdü: ‹‹Kendini önemsiz saydığın halde, sen İsrail oymaklarının önderi olmadın mı? RAB seni İsrail'e kral meshetti.18RAB seni bir göreve gönderip, ‹Git, o günahlı Amalekliler'i tümüyle yok et; hepsini ortadan kaldırıncaya dek onlarla savaş› dedi.19Öyleyse neden RAB'bin sözüne kulak asmadın? Neden yağmalanan mallara saldırarak RAB'bin gözünde kötü olanı yaptın?››20Saul, ‹‹Ama ben RAB'bin sözüne kulak verdim!›› diye yanıtladı, ‹‹RAB'bin beni gönderdiği yere gittim. Amalekliler'i tümüyle yok ettim, Amalek Kralı Agak'ı da buraya getirdim.21Ne var ki askerler, Gilgal'da Tanrın RAB'be kurban sunmak üzere yağmalanmış bazı malları, yok edilmeye adanmış en iyi davarlarla sığırları aldılar.››22Samuel şöyle karşılık verdi: ‹‹RAB kendi sözünün dinlenmesinden hoşlandığı kadar Yakmalık sunulardan, kurbanlardan hoşlanır mı? İşte söz dinlemek kurbandan, Sözü önemsemek de koçların yağlarından daha iyidir.23Çünkü başkaldırma, falcılık kadar günahtır Ve dikbaşlılık, putperestlik[2] kadar kötüdür. Sen RAB'bin buyruğunu reddettiğin için, RAB de senin kral olmanı reddetti.››24Bunun üzerine Saul, ‹‹Günah işledim! Evet, RAB'bin buyruğunu da, senin sözlerini de çiğnedim›› dedi, ‹‹Halktan korktuğum için onların sözünü dinledim.25Ama şimdi yalvarırım, günahımı bağışla ve benimle birlikte dön ki, RAB'be tapınayım.››26Samuel, ‹‹Seninle dönmem›› dedi, ‹‹Çünkü sen RAB'bin buyruğunu reddettin, RAB de İsrail Kralı olmanı reddetti!››27Samuel dönüp gitmeye davranınca, Saul onun cüppesinin eteğini tuttu. Cüppe yırtıldı.28Samuel, ‹‹Bugün RAB İsrail Krallığı'nı elinden aldı ve senden daha iyi birine verdi›› dedi,29‹‹İsrail'in yüce Tanrısı yalan söylemez, düşüncesini de değiştirmez. Çünkü O insan değil ki, düşüncesini değiştirsin.››30Saul, ‹‹Günah işledim!›› dedi, ‹‹Ama ne olur halkımın ileri gelenleri ve İsrailliler karşısında beni onurlandır. Tanrın RAB'be tapınmam için benimle dön.››31Böylece Samuel Saul'la birlikte geri döndü ve Saul RAB'be tapındı.32Samuel, ‹‹Amalek Kralı Agak'ı bana getirin›› diye buyurdu. Agak güvenle geldi. Çünkü, ‹‹Ölüm tehlikesi kesinlikle geçti›› diye düşünüyordu.33Ama Samuel, ‹‹Kılıcın kadınları nasıl çocuksuz bıraktıysa Senin annen de kadınlar arasında Çocuksuz bırakılacak›› diyerek Agak'ı Gilgal'da RAB'bin önünde kılıçla parçaladı.34Samuel Rama'ya, Saul da Giva'daki[3] evine gitti.35Samuel ölümüne dek Saul'u bir daha görmediyse de, onun için üzüldü. RAB de Saul'u İsrail Kralı yaptığına pişmandı.
1Самуил сказал Саулу: – Я – тот, кого Господь послал помазать тебя царем над народом Израиля. Выслушай же теперь весть от Господа.2Так говорит Господь Сил: «Я накажу амаликитян за то, что они сделали Израилю, преградив путь израильтянам, идущим из Египта.3Ступай, напади на амаликитян и полностью уничтожь[1] все, что им принадлежит. Не щади их; предай смерти мужчин и женщин, детей и грудных младенцев, волов и овец, верблюдов и ослов».4Саул призвал народ и собрал их в Телаиме – двести тысяч пеших воинов и десять тысяч воинов из рода Иуды.5Саул подошел к городу Амалика и устроил засаду в долине.6Он сказал кенеям: – Уходите, оставьте амаликитян, чтобы я не истребил вас вместе с ними, ведь вы оказали милость всем израильтянам, когда они вышли из Египта[2]. И кенеи ушли от амаликитян. (Çık 18:10)7Саул разбил амаликитян на всем пути от Хавилы до самого Шура, что в восточном Египте.8Он взял Агага, царя амаликитян, живым, а весь его народ полностью истребил мечом.9Но Саул и его войско пощадили Агага. Они также оставили лучших овец и волов, жирных телят и ягнят – все, что было ценно; они не хотели все это уничтожать. Но все, что было плохого и слабого, они уничтожили полностью.
Господь отвергает Саула
10Тогда к Самуилу было слово Господа:11– Я жалею, что сделал Саула царем, потому что он отвернулся от Меня и не выполнил Моих наставлений. Самуил разгневался и всю ночь взывал к Господу.12Рано утром Самуил встал, чтобы встретиться с Саулом, но ему сказали: – Саул ушел в город Кармил. Там он поставил себе памятник, а затем спустился в Гилгал.13Когда Самуил нагнал его, Саул сказал: – Да благословит тебя Господь! Я выполнил наставления Господа.14Но Самуил сказал: – А почему же я тогда слышу блеяние овец и мычание волов?15Саул ответил: – Воины привели их от амаликитян. Они пощадили лучших овец и волов, чтобы принести их в жертву Господу, твоему Богу, но все остальное мы полностью уничтожили.16– Хватит! – сказал Саулу Самуил. – Я скажу тебе то, что прошлой ночью сказал мне Господь. – Говори, – ответил Саул.17Самуил сказал: – Не стал ли ты главой родов Израиля, хотя сам когда-то невысоко себя ставил? Господь помазал тебя царем над Израилем.18Господь послал тебя с поручением, говоря: «Пойди и полностью истреби этот нечестивый народ – амаликитян. Веди с ними войну, пока не уничтожишь их».19Почему ты не послушался Господа? Почему ты бросился на добычу и совершил зло в глазах Господа?20– Но я же послушался Господа, – сказал Саул. – Я отправился исполнять поручение, которое дал мне Господь. Я полностью истребил амаликитян и привел их царя Агага.21Воины взяли из добычи овец и волов, лучшее из посвященного Богу, чтобы принести их в жертву Господу, твоему Богу, в Гилгале.22Но Самуил ответил: – Разве всесожжения и жертвы столь же приятны Господу, сколь послушание голосу Господа? Послушание лучше жертвы, и повиновение лучше жира баранов.23Ведь неповиновение подобно греху ворожбы, и гордость – греху идолослужения. Так как ты отверг слово Господа, то и Он отверг тебя как царя.24Тогда Саул сказал Самуилу: – Я согрешил. Я нарушил повеление Господа и твои наставления. Я боялся народа и поэтому уступил им.25Но теперь я молю тебя, прости мой грех и вернись со мной, чтобы мне поклониться Господу.26Но Самуил сказал ему: – Я не вернусь с тобой. Ты отверг слово Господа, и Господь отверг тебя как царя над Израилем!27Когда Самуил повернулся, чтобы уйти, Саул схватил его за край верхней одежды, и она порвалась.28Самуил сказал ему: – Сегодня Господь вырвал у тебя царство Израиля и отдал его одному из твоих ближних – тому, кто лучше тебя.29Слава Израиля не лжет и не передумывает; ведь Он не человек, чтобы передумывать.30Саул ответил: – Я согрешил. Но пожалуйста, окажи мне уважение перед старейшинами моего народа и перед Израилем; вернись со мной, чтобы мне поклониться Господу, твоему Богу.31Самуил вернулся с Саулом, и Саул поклонился Господу.32Тогда Самуил сказал: – Приведите ко мне Агага, царя амаликитян. Агаг подошел к нему уверенно[3], думая: «Конечно, горечь смерти прошла стороной».33Но Самуил сказал: – Как меч твой лишал матерей их детей, так твоя мать будет бездетной среди женщин. И Самуил рассек Агага на части перед Господом в Гилгале.34Затем Самуил ушел в Раму, а Саул поднялся к себе домой, в Гиву.35До дня своей смерти Самуил не виделся больше с Саулом, хотя и скорбел о нем. А Господь сожалел, что сделал Саула царем над Израилем.